Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 115 Προβολές

Η ακροδεξιά ηττήθηκε, θριαμβεύοντας


Όταν ένα αντιλαϊκό πολιτικό σύστημα αποφασίσει να κυριαρχήσει, έχει δύο βασικές επιλογές.

Είτε να εξαπατήσει την κοινωνία παρουσιαζόμενο ως κάτι άλλο, όπως για παράδειγμα να εμφανίζεται ως αντιμνημονιακή δύναμη και άμα τη εκλογή της, να εφαρμόζει ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Είτε να προσπαθήσει να μετατοπίσει θεσμικά και ιδεολογικά τα υπάρχοντα συστήματα, προς τις βασικές του κατευθύνσεις, ενεργοποιώντας κατευθυνόμενα ή τυχαία περιστατικά, καλλιεργώντας κλίμα και δραστηριοποιώντας τους όποιους πρόθυμους δημοσιολόγους.

Ας πούμε ότι πιθανόν για την ελληνική κοινωνία, να γίνονταν εκκλήσεις περί μίας σοβαρότερης Χρυσής Αυγής ή να τοποθετούνταν εντέχνως ένα ακροδεξιό μόρφωμα, αριστερά του Καρατζαφέρη. Φαντάζομαι πως και στη γαλλική κοινωνία βρέθηκαν οι πρόθυμοι «διανοούμενοι» και δημοσιολόγοι να τοποθετηθούν αναλόγως.

Και μπορεί μερικά εκατομμύρια περισσότεροι Γάλλοι να κινητοποιήθηκαν για να ψηφίσουν «αντιφασιστικά» και το αποτέλεσμα να έδρασε ανακουφιστικά τουλάχιστον προς το παρόν, η κοινωνία όμως κάθε άλλο παρά ήσυχη δεν μπορεί να είναι.

Γιατί η Λεπέν μπορεί να ηττήθηκε, αλλά η ακροδεξιά επέβαλλε το σύνολο της ατζέντας της, με τους εναπομείναντες «κεντροδεξιούς» ή «κεντροαριστερούς» σχηματισμούς να διαγκωνίζονται του ποιος είναι Λεπενικότερος της Λεπέν.

Και το προφανέστερο όλων είναι, πως για κάθε ιδεολογικοπολιτικό σχηματισμό τα πρόσωπα είναι δευτερευούσης σημασίας σε σχέση με την ατζέντα που επιθυμούν να εδραιώσουν.

Αν λοιπόν το κράτος έκτακτης ανάγκης αποτελεί μόνιμο καθεστώς, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές με ακροδεξιά εσάνς κυριαρχούν, ο κρατικός αυταρχισμός εδραιώνεται, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός ριζώνουν λίγο-λίγο και η αντιμεταναστευτική πολιτική γίνεται βασικό δόγμα, πόσο μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η ακροδεξιά ηττήθηκε;

Σχετικά Άρθρα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 109 Άρθρα

Να ενοχλήσω θέλω τις λέξεις, να κοιτάξω πίσω απ’ αυτές. Να περπατήσω θέλω, εκεί που το αόρατο γίνεται ορατό, ανάμεσα σε αραδιασμένες λέξεις και να επαναφέρω τ’ ανείπωτα. Έτσι νομίζω πρέπει να ξεκινήσουμε, απλά. Να επανοικειοποιηθούμε το λόγο, για να μην είναι ιδιοκτησία των ισχυρών και των «αυθεντιών». Να σπάσουμε το φράγμα της σιωπής και του ακρωτηριασμένου λόγου. Και λίγο λίγο θα μάθουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε πέρα από το δεδομένο. meniamaragou@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top