Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 2104 Προβολές

Λες και γράφτηκε ακριβώς για σένα. Λες;

fb

fb


Ετούτος ο καιρός σου την έδινε. Αλλοπρόσαλλος όπως ακριβώς κι οι μέρες σου. Θα ‘χει λιακάδα ή νεροποντή; Σαν το σημερινό σου βράδυ. Βγήκες για να περάσεις καλά και γύρισες όλο εκνευρισμό. Κοινωνικές υποχρεώσεις βλέπεις… Και όχι πως εσύ λογαριάζεις τον κόσμο, μα τι να κάνεις που έπρεπε!

Κάπως έτσι, βρέθηκες ανάμεσα σ’ ένα τσούρμο ανθρώπων που ούτε καν καταλάβαινες και το πιο παράδοξο απ’ όλα, δε σε αντιλαμβάνονταν κι αυτοί. Αλήθεια, από πού κατέβηκαν όλοι τούτοι;

Κι εκείνος, ο άλλος, ο πουθενάς; Που σα να βρέθηκε αναμετάξυ σας μόνο για να σε κοντράρει;

Τι το ιδιαίτερο είχε δηλαδή αυτός, που μονοπωλούσε το ενδιαφέρον;

Αναλύσεις και παρλαπίπες, πράγματα που ούτε μπορούσες να φανταστείς πως αφορούσαν κάποιον. Κανένας στον κύκλο σου (που σημειωτέον αριθμεί και 5000 φίλους) δε νοιάστηκε ποτέ γι’ αυτά. Και ούτε καν μιαν έξυπνη ατάκα!

«Αυτά χρυσέ μου, στη γλώσσα μας, λέγονται σεντόνια. Και όχι likes δε μαζεύεις, ούτε καν σε διαβάζουν»

Παρ’ όλα αυτά είχε κυριαρχήσει στην κουβέντα. Μάλιστα, όταν έκανες ρελάνς μ’ αυτό το ανεπανάληπτο: «Δε χρειαζόσουν μιαν ολόκληρη πρόταση, ένα απλό ΨΟΦΟΣ αρκούσε», εκείνος όλο υπεροψία αντέτεινε: «θα συμφωνούσα με τις μονολεκτικές απαντήσεις, φτάνει να εμπεριείχαν επιχειρήματα».

Κι εσύ, δίχως να χάσεις λεπτό επανήλθες δριμύτερα: «Μα το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, αγαπητέ μου».

Αυτός αντί να παραδεχτεί την ισοπέδωσή του, άρχισε να λέει κάτι άκυρα. Πως τάχα, αυτό ήταν μάλλον η άμυνα των νεαρών Σπαρτιατών στην αρχαιότητα, μιας και μέχρι την ηλικία των 30 ετών δεν είχαν κανένα δικαίωμα λόγου, και η ανάγκη να σπάσουν τη σιωπή τους, τους εξώθησε να συμπεριλαμβάνουν πολύ πυκνά νοήματα σε μικρές προτάσεις…

Η μπάλα στην εξέδρα δηλαδή…

Αντί να αποδεχθεί την ήττα του, άρχισε να αναλύει κάτι που δεν είχε καταλάβει. Και το χειρότερο όλων, είναι πως ο περίγυρος αντί να αποθεώσει εσένα, άρχισε να του κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις.

Γύρισες σπίτι με φοβερά νεύρα και μόνο όταν κατάφερες να πατήσεις το κουμπί του υπολογιστή, ένιωσες ανακούφιση.

78 ενημερώσεις! Ορίστε, αντί ν’ αφιερώσεις χρόνο για τους πραγματικούς σου φίλους, τον σπατάλησες σε μια παρέα εξωγήινων.

«Εδώ έλα κύριε πουθενά, στο δικό μου τοίχο, στο δικό μου γήπεδο, να λογαριαστούμε. Ούτε μια μέρα δε θα στεκόσουν. Έλα εδώ, να τα βάλεις με μια από τις μεγαλύτερες περσόνες του fb με 5000 φίλους (λόγο ορίου φυσικά) και με φανατικούς ακόλουθους. Έλα εδώ ν’ αραδιάσεις τις μπούρδες σου κι εγώ αφού αφήσω να σε γλεντήσουν οι πιστοί μου με καμιά πενηνταριά σχόλια, θα επέμβω λέγοντας πως κάνετε κατάχρηση του τοίχου μου και δεν το επιτρέπω – unfriend – block»

Αλήθεια γιατί δεν έχει εφευρεθεί το unfriend, block εκεί έξω; Αυτό θα έλυνε όλα τα προβλήματα.

Άρχισε πάλι να βρέχει. Καταραμένη βροχή.

Τίποτα…  έπρεπε να συγκεντρωθείς και να περιγράψεις τη φάση σε ακριβώς 43 λέξεις. Ο μαγικός αριθμός, για τα περισσότερα likes. Πέντε γραμμές μαζί με τα σημεία στίξης. Δύσκολο μεν, αλλά έχεις ταλέντο σ’ αυτό.

Γράφεις…

32 likes μόνο. Ηλίθιο σήριαλ, αν είχες ποστάρει μισή ώρα πριν ξεκινήσει, θα μάζευες περισσότερα.

Η βροχή έξω δυνάμωσε για τα καλά, κανονική νεροποντή.

Κάποτε σου άρεσε ο ήχος της, τώρα σε αποσπούσε. Τράβηξες το κουρτινάκι απ’ το παράθυρο να μη βλέπεις, έβαλες μουσική. Έπρεπε να σκεφτείς προσεκτικά το επόμενό σου ποστάρισμα, έπρεπε να είναι δυνατό.

Αχ, αν είχες τραβήξει εκείνη τη φωτογραφία με το σύνθημα, τρεις γωνίες απ’ το σπίτι σου. Θα μάζευες τουλάχιστον 200+ likes.

Ας είναι… Εκνευριστική η βροχή, μα τέτοια ώρα «πουλάει». Βάζεις ένα τραγούδι για τη βροχή.

Αν είχες όμως εκείνη τη φωτογραφία… Λες και γράφτηκε ακριβώς γι’ αυτές τις περιπτώσεις, λες και γράφτηκε ακριβώς για σένα. Λες;

Σχετικά Άρθρα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 106 Άρθρα

Να ενοχλήσω θέλω τις λέξεις, να κοιτάξω πίσω απ’ αυτές. Να περπατήσω θέλω, εκεί που το αόρατο γίνεται ορατό, ανάμεσα σε αραδιασμένες λέξεις και να επαναφέρω τ’ ανείπωτα. Έτσι νομίζω πρέπει να ξεκινήσουμε, απλά. Να επανοικειοποιηθούμε το λόγο, για να μην είναι ιδιοκτησία των ισχυρών και των «αυθεντιών». Να σπάσουμε το φράγμα της σιωπής και του ακρωτηριασμένου λόγου. Και λίγο λίγο θα μάθουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε πέρα από το δεδομένο. meniamaragou@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top