Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 350 Προβολές

10 αγαπημένοι δίσκοι του 2017

2018 dimitris

2018 dimitris


Σε αντίθεση με πολλά φιλαράκια, το μουσικό 2017 με άφησε λίγο γκρινιάρη και παραπονεμένο σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Ειδικά στον metal χώρο μου φάνηκε πως υπήρξε μια στασιμότητα, τουλάχιστον στα άλμπουμ που έφτασαν στα αυτιά μου. Μιλώντας όμως συγκεκριμένα για την ελληνική σκηνή, που θα αποτελέσει και τη «δεξαμενή» για την εν λόγω λίστα, είχαμε και φέτος εξαιρετικές κυκλοφορίες, νέες ανακαλύψεις και πολλά βήματα προόδου. Θεωρώ ότι δεν είναι τυχαίο και ούτε φυσικά θέμα «τοπικισμού» ότι οι παρακάτω μπάντες όπως και πολλές ακόμα, έκαναν πολύ κόσμο για ακόμη μια φορά να τους δώσει την πρέπουσα σημασία.

10. Rockamora-«Μικρά και ασήμαντα-Μέρος Β’»
Αγαπημένο κομμάτι: «Στον Θ.»

Ταξιδιάρικο, ατμοσφαιρικό και πολύ μελωδικό, το δεύτερο μέρος της νέας δουλειάς των Rockamora είναι ένα πολύ ευχάριστο άκουσμα για όσους θέλουν κάτι διαφορετικό από την ελληνόφωνη σκηνή. Προσεγμένος στίχος που έχει όμορφες ιστορίες να παρουσιάσει και με το βιολί στρατηγικά τοποθετημένο ανά σημεία χωρίς να αφαιρεί από τη μπάντα τη ροκ πλευρά της.


9. Purple Dino-«And now what?»
Αγαπημένο κομμάτι: «Isolated»

Σημαντικό βήμα εξέλιξης από τους Ξανθιώτες Purple Dino στο νέο τους άλμπουμ. Αλήτικο heavy rock στη βάση του, γρέζια, μπασάρες, ωραία riffs, όλα σε ένα fun to listen πακέτο και με «περιτύλιγμα» ένα από τα καλύτερα εξώφυλλα της χρονιάς.


8. Green Yeti-«Desert Show»
Αγαπημένο κομμάτι: «Bad Sleep pt.2»

Πέρασα πολλά βράδια ακούγοντας το 2ο πόνημα των Green Yeti και δε γινόταν να λείπει από τη λίστα. Ελαφρώς πιο εύπεπτο και μελωδικό από τον προκάτοχό του, το «Desert Show» είναι ένα καταπληκτικό δείγμα stoner/doom/psych rock.


7. Blue Veil-«6 Degrees of separation»
Αγαπημένο κομμάτι: «From Scratch»

Από τις πολύ ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής χρονιάς καθώς το ντεμπούτο των Πατρινών Blue Veil αποτελεί ένα πολύ καλαίσθητο μίγμα rock & blues, με σεβασμό στην μεγάλη των Pink Floyd σχολή και μεγάλες τζούρες θεατρικότητας.


6. The Road Miles-«Ballads for the wasteland»
Αγαπημένο κομμάτι: «Where I Was Born, There I Will End»

Οι αγαπημένοι Road Miles επιστρέφουν με το σαγηνευτικό «Ballads for the wasteland» για να αποτελέσουν το soundtrack του φετινού σου χειμώνα. Ευχάριστη θολούρα, ψυχεδέλεια, heavy ξεσπάσματα και η φωνή της Αφροδίτης ως μεγάλο όπλο που το εκμεταλλεύονται στο έπακρο σε ένα δίσκο που ευελπιστώ να τους συστήσει σε ακόμη περισσότερο κόσμο, μετά το εξαιρετικό «Gold & Shadows» του ’15.


5. Deaf Radio-«Alarm»
Αγαπημένο κομμάτι: «Backseats»

Τους κυρίους Deaf Radio λογικά τους ξέρετε ήδη. Μεγάλη βόμβα το ντεμπούτο τους που με τη σειρά του έφερε από νωρίς τη μπάντα στην αφρόκρεμα της εγχώριας σκηνής. Ο δίσκος ακούγεται σαν σφηνάκι και είναι «φρέσκος» σε όλους τους τομείς του (σύνθεση, στίχοι, παραγωγή).


4. Μέμφις-«Ο Ιχνηλάτης που κυνηγούσε το θάνατο»
Αγαπημένο κομμάτι: «Λυδία Λίθος»

Ως λάτρης (και) της εληνόφωνης σκηνής ανακουφίζομαι όταν βλέπω μπαντάρες όπως οι Μέμφις να τρυπάνε τα οποιαδήποτε στεγανά και να απαλλάσσονται από την παρελθοντολαγνεία. «Ο Ιχνηλάτης που κυνηγούσε το Θάνατο» είναι ένα αμιγώς μοντέρνο metal άλμπουμ που απλώς τυγχάνει να έχει (ουσιαστικότατο) ελληνικό στίχο. Ο συνδυασμός μεταξύ μουσικής και στίχου είναι εξαιρετικός και στην τελική αν πολλοί μεταλλοπατέρες δέχονται αβίαστα τα Νορβηγικά των Kvelertak ή τα Γερμανικά των Rammstein μήπως ήρθε η ώρα να απενοχοποιηθεί και ο ελληνικός στίχος πάνω σε «σκληρές» μουσικές φόρμες?


3. Black Hat Bones- «Born in a thunder»
Αγαπημένο κομμάτι: «Back with a black heart»

Οι Black Hat Bones κατά την ταπεινή μου άποψη είναι από τις μπάντες που είτε σου αρέσει η μουσική τους είτε όχι οφείλεις να παραδεχτείς πως κινούνται σε όλα τα επίπεδα με υψηλό δείκτη αισθητικής. Προσεγμένες συνθέσεις, παραγωγές δυναμίτης και αψεγάδιαστο εικαστικό από τον δαιμόνιο Bewild brother (aka Άγγελο και μπασίστα της μπάντας). Το «Born in a thunder» είναι ίσως ο καλύτερος true rock ‘n’ roll δίσκος που μπορείς να ακούσεις από ελληνική μπάντα αυτή τη στιγμή εκεί έξω.


2. Puta Volcano-«Harmony of spheres»
Αγαπημένο κομμάτι: «Afterglow»

Τσαμπουκαλεμένοι και ορεξάτοι επέστρεψαν οι δουλευταράδες Puta Volcano μετά το «The Sun» του ’15 (επίσης πολύ ψηλά στην αντίστοιχη λίστα εκείνης της χρονιάς). Το «Harmony of spheres» πάει ένα βήμα παραπέρα τον ήχο τους, τελειοποιεί κάποια trademark Puta χαρακτηριστικά και αποτελεί κατ’ εμέ την καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη δουλειά τους.


1. Breath after coma-«Leaders»
Αγαπημένο κομμάτι: «Fool»

Δε χρειάζεται πολυλογία για τους Breath after coma. Χαλαρά δίσκος της χρονιάς, προσωπικό κόλλημα για πάρα πολύ καιρό και επιβεβαίωση της φήμης που δημιούργησε το «Leaders» για αυτούς η εξαιρετική live παρουσία τους. Από τα πιο sing along και καλοδουλεμένα albums τα τελευταία χρόνια στην εγχώρια σκηνή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 264 Άρθρα

Ο Δημήτρης Μουργελάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τρίπολη, αλλά από το 2011 ζει μόνιμα στην Πάτρα. Είναι φοιτητής του Οικονομικού Τμήματος στο Πανεπιστήμιο Πατρών όμως η μεγάλη του αγάπη είναι η μουσική με την οποία ασχολείται ενεργά ως μπασίστας στους Salto Mortale. Αποτελεί μέλος της οικογένειας του «Τετάρτου» από το 2012 και ασχολείται γενικότερα με τη μουσική αρθρογραφία. Στόχος του είναι μέσα από το «Τέταρτο» η ανάδειξη της ελληνικής μουσικής σκηνής και ιδιαίτερα των νέων συγκροτημάτων. dmourgelas1@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top