Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 166 Προβολές

28 ήμερες

hands-1209337_1920

hands-1209337_1920b


Πέρα από την ταλαντούχα μέθεξη πανούργων σκηνοθετών που πολεμούνε πάνω από δέκα χρόνια στην Τροία με το αντίπαλον δέος ευρηματικής ευφυΐας, τους σεναριογράφους, πέρα από την ζηλεμένη έμπνευση ποιητών που καλουπώνουνε με μαθηματική ακρίβεια την αλήθεια στα χαρτιά τους, πέρα από τους πρωτάρηδες που στήνουνε με διατεταγμένη ακρίβεια τα λόγια μεγάλων ανδρών και γυναικών για να ξεστομίσουνε τα «πρωτοντόμπρα» τους μπροστά από τον καθρέφτη, πέρα από το καλοχτυπημένο buzzer bitter τρίποντo βιρτουόζου σουτέρ στη ρωγμή του χρόνου, πέρα από εκείνη την αξεπέραστη πάσα του Πελέ στον Κάρλος Αλμπέρτο που έβλεπε χωρίς να βλέπει, πέρα απ’ την πρώτη άσπρη τρίχα αμέσως μόλις σβήσεις τα είκοσι εννιά σου έτη δεξιά του κροτάφου, πάλι στη ρωγμή του χρόνου, πέρα από τους διακεκριμένους χορευτές διτρόχων αμέσως μόλις εντοπίσουν το κενό στη Βουλιαγμένης,

το αριστοτεχνικό πέρασμα από τον Γενάρη,

τον μήνα του ψύχους, των χιονιών, των γαντιών, των κεκαλυμμένων αφών, των χαμηλών βαρομετρικών, ένα από δεν βρέθηκε από ντροπή  να βραβευτεί εις το όνομα του πατρός του υιού και του Αργύρη Χιόνη, των ιώσεων, των υγρών μυτών, να σε σνιφάρουν σαν καλοκαρδισμένα κυνηγόσκυλα για να σε δουν να σκας από τη γωνία, του Βιξ που φράζει την μυρωδιά σου, του Βιξ που άρχισε από ένα απλό κρυολόγημα και δεν κόβεται τώρα μαζί σου, της παγωνιάς που σε τρυπάει με μπλάκεντεκερ στο μηχανάκι, του Φλις που δεν το αποχωρίζεσαι όταν βγεις από το σπίτι, του φιλιού που θες να λογαριάζεις πως θα σε ζεστάνει, στον μήνα των χεριών, των απτών, των χαδιών, των ρόζων που προμηνύουν τα τριαντάφυλλα, της επαφής, της χόβολης, τουρκικής κι ελληνικής, προμηνύουν τα της ιερής εναγκαλίστικης ισοθερμικής, της πίεσης της αρτηριακής, των πεταγμένων μπλε και πράσινων νευρών που πλέκουνε την αυθεντική αφή, κι αρχινάνε πόλεμο παλάμης με παλάμη,

στον Φλεβ/Άρη.



Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 7 Άρθρα

Πιστεύω εις τις λέξεις, «μανούλες» στην παντοκρατορία των αισθήσεων, που ποιητές ουρανού και γης, ορατοί και μη, υποτάχθηκαν. Τα μεσημέρια κάνω φούσκες με σχολιαρόπαιδα. Μεγάλωσα σε χωριό. Πιστεύω στο μάτην. Ήρθα στην πόλη για να δω πως γράφουμε ο ένας τον άλλο και στην καλύτερη, να με αρπάξει από το χέρι, το χέρι κάποιου βιβλιοπώλη που θα τακτοποιεί την φρέσκια βιτρίνα του. | afrodouri@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top