Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 133 Προβολές

Χορεύοντας με την επιμονή

dancers-995039_1280

dancers-995039_1280


Το φλαμένκο με βοήθησε να καταλάβω αυτό για το οποίο χόρευα και δεν γνώριζα. Αυτό που ξεπερνά τα στενά όρια της ατομικότητας και εκφράζει όλους τους ανθρώπους, το θρήνο της ζωής. Πριν προλάβετε να εστιάσετε σε αυτό που προσπαθούμε να αποτινάξουμε από τη λέξη, το «κακόν» δηλαδή, του πράγματος, εξηγούμαι. Καταφέρνεις να χορέψεις για τη μουσική που ακολουθείται όταν κάτι πεθαίνει για να γεννηθεί κάτι νέο.

Είναι ένα μάθημα ζωής που αναφέρεται στην ελπίδα που κινητοποιεί την εξέλιξη, στην επιμονή και το πείσμα. Ένα πρόσφατο γεγονός, μου θύμισε αυτό που οι περισσότεροι ξεχνάμε, προφασιζόμενοι σκοτούρες, αδράνεια ή μετάθεση στο μελλοντικό χρόνο, την επιθυμία. Κάπου διάβασα ότι το να θες έχει πολύ μεγάλη δύναμη και ίσως τελικά ο πόθος για κάτι να είναι ασυνείδητος, να σε βγάζει από καιρό στασιμότητας που είχες ισχνή καρδιά αλλά στην πραγματικότητα πάντα δυνατή.

Κι εγώ θέλω. Θέλω να χορεύω πάντα για τη ζωή κι ας μην έχω τόσο δυνατά πόδια. Για τη ζωή που υπάρχει στο θάνατο τη στιγμή που κάτι τελειώνει. Για τη ζωή που σε απογοητεύει, σε συνθλίβει και σε συντρίβει. Για τη ζωή που υπάρχει στα ακραία συναισθήματα της ευτυχίας και της λύπης.

Όμως, η έντονη επιθυμία δεν καταλαβαίνει από σκοτούρες. Είναι ένα μείγμα από όνειρα, πάθη, όσα ξεπερνούν τη λογική σου και σε κάνουν ενστικτωδώς να συνυπάρχεις με τους άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό που, ίσως, ο χορός μιλάει, για την εκπλήρωση της ζωής σου, για τους ανθρώπους σου που σε έκαναν πεισματάρη και επίμονο και τρομερά ακέραιο. Και γι’ αυτή την επιμονή σου που έμεινες ενοχλητικά προσηλωμένος στον εαυτό σου και επέτρεψες να τον μοιράσεις μόνο στον έρωτα και την αγάπη. Ό,τι εκπληρώθηκε και ό,τι μισέρεψε, ό,τι η λήθη δεν ξεπέρασε την επιθυμία σου, ό,τι σε εξέλιξε κι ας έφυγε.

Κι είναι ίσως η επιμονή που σε κάνει να χορεύεις για τις ρίζες σου, για τα ιερά σου, για τη μάνα και τον πατέρα σου, γι’ αυτούς που σε πιστεύουν και σε επιλέγουν, για όσα πέρασαν ανεπιστρεπτί, για την ζωή. Γι’ αυτή την εκστατική επιμονή σου για τη ζωή που προχωράει ακάθεκτη, για την ευτυχία που σε περιμένει κι ας μην το ξέρεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 15 Άρθρα

Έχω αποφοιτήσει από το τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού από το 2010. Ο πολιτισμός για μένα υπάρχει παντού, ξεκινώντας από εμάς τους ίδιους μέχρι την καθημερινότητά μας και τους συνανθρώπους μας. Γι' αυτό και μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους και την κοινωνία. Σήμερα ζω και εργάζομαι στην επαρχία διαβάζοντας, ακούγοντας και παρατηρώντας...

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top