Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 265 Προβολές

Η άγρια ομορφιά της αυτοαναίρεσης

doors-1974014_1280-fb

doors-1974014_1280


Τα χρόνια περνούν οι ζωές αλλάζουν, βελτιώνονται, καταστρέφονται, ο κόσμος καίγεται κι αναγεννιέται. Ο άνθρωπος όμως παραμένει αγκιστρωμένος και παγιωμένος στις χρόνιες δήθεν κατασταλαγμένες απόψεις του. Για αρκετούς από εμάς η αλλαγή πλεύσης, συνήθειας ή τρόπου αντιμετώπισης της ζωής, θεωρείται έγκλημα. Νιώθουμε πως η κοινωνία δεν θα μας το συγχωρέσει. Αντιθέτως θα μας λοιδορήσει και θα μας κατατάξει στην κατηγορία των οντοτήτων δίχως προσωπικότητα.

Τα πράγματα όμως αν τα καλοσκεφτείς λειτουργούν ακριβώς ανάποδα. Μπορεί ουσιαστικά να μην μπορούμε να αλλάξουμε εντελώς τον τρόπο λειτουργίας μας, αλλά σίγουρα μπορούμε να τον εξελίξουμε. Ένα απόφθεγμα που είχα διαβάσει παλαιότερα έλεγε πως «Αν ο τρόπος σκέψης σου είναι ίδιος στα είκοσι και στα σαράντα, πάει να πει πως έχεις χάσει είκοσι χρόνια απ’ τη ζωή σου». Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί παράμετροι σ’ αυτό το κομμάτι που επηρεάζουν την ανοιχτή λειτουργία του εγκεφάλου. Μερικά απ’ αυτά είναι η οικογένεια, οι σύντροφοι, οι παρέες και αρκετά ακόμα.

Ίσως το πιο λυπηρό θέαμα στον σύγχρονο κόσμο είναι η δυσκίνητη εγκεφαλική λειτουργία. Όταν συναντώ τέτοιες περιπτώσεις απορώ και ψάχνω την αιτία που μπορεί να προκαλεί σ’ έναν άνθρωπο τη διάθεση για αιώνια πίστη στα στερεότυπα. Μιλώ για μεγάλους ανθρώπους οι οποίοι αντί να ανοίγουν τον εγκέφαλό τους, τον κλείνουν. Δεν είναι ελαστικοί με κανέναν και κρίνουν τους γύρω ως σοφότεροι των πάντων. Βέβαια η σοφία μόνο αυτό δεν πρεσβεύει, αντιθέτως γυμνάζει τη δύναμη της κατανόησης των «λαθών» λόγω της ανθρώπινης φύσης μας.

Δεν υπάρχει εντυπωσιακότερη, ρεαλιστικότερη και τιμιότερη πράξη απ’ την αυτοαναίρεση. Η ζωή σου δίνει καθημερινά τέτοια μαθήματα και προσφέρει τόσες αλλαγές που ξαφνιάζουν άλλοτε ευχάριστα κι άλλοτε δυσάρεστα τον ίδιο μας τον εαυτό. Μας ταρακουνούν και μας ανοίγουν νέα πνευματικά μονοπάτια, φτάνοντάς μας σ’ ένα επίπεδο εκτός του να δικαιολογούμε άριστα τον εαυτό μας, να το κάνουμε με την ίδια άνεση και για τους άλλους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 11 Άρθρα

Αλέξανδρος Παύλου, τριανταπεντάρης σχεδόν, κάτοικος Αθηνών, πολλά κακά σ’ αυτή την Πόλη, αλλά όπως κάθε τι κακό έτσι κι αυτή θα βρει ένα κόλπο για να σε κρατήσει δίπλα της εξαρτημένο. Στη δική μου περίπτωση το «κόλπο» λέγεται τέχνη. Θέατρο και μουσική είναι στην κορυφή της πνευματικής μου πυραμίδας κι η Αθήνα τα προσφέρει απλόχερα. | pavloualexandros@hotmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top