Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 109 Προβολές

Οι αναρίθμητες αλήθειες της ζωής

ta-leipsana-tou-agiou-laurentiou

ta-leipsana-tou-agiou-laurentiou


Ξεκίνησα να διαβάζω «Τα Λείψανα του Αγίου Λαυρεντίου» μια μέρα καθόλου τυχαία. Η φήμη που συνόδευε το βιβλίο αυτό ήταν εκείνη του νουάρ μυθιστορήματος, γι’ αυτό, βαθιά παρασυρμένη από τα κινηματογραφικά βιώματά μου επέλεξα να το πιάσω στα χέρια μου μια μέρα που είχαν ανοίξει οι ουρανοί και το τοπίο είχε κάτι από μονοχρωματικό πλάνο. Τελικά, διάλεξα λάθος μέρα. Το βιβλίο του Vicente Alfonso, ένα ακόμη εξαιρετικό δείγμα της Λατινοαμερικάνικης σχολής, ήταν πολλά παραπάνω από ένα απλό ντετεκτιβικό μυθιστόρημα που σου κρατάει παρέα τις γκρίζες μέρες. «Τα Λείψανα του Αγίου Λαυρεντίου» είναι κάτι αρκετά διαφορετικό. Άλλωστε, «Η πραγματικότητα είναι μια. Οι αναγνώσεις της άπειρες», όπως λέει και το βιβλίο.

Μια από τις πολλαπλές πραγματικότητες είναι αυτή του ψυχολόγου Αλμπέρτο Αλμπόρες, ο οποίος δέχεται να υπερασπιστεί τον ασθενή του Ρώμο Αγιάλα απέναντι στις κατηγορίες για φόνο. Με αφήγηση φρέσκια και δυναμική, το μυθιστόρημα του Alfonso ανασυνθέτει ένα κεντρικό γεγονός μέσα από διαφορετικές πηγές, με τους χαρακτήρες να παίρνουν θέση στην ενοχή και τις ανατροπές.

Προσπαθώντας να απαντήσει στα ερωτήματά του, ο Αλμπόρες θα μπλεχτεί μέσα στις πολλαπλές εκδοχές της ιστορίας, όπως αυτή διαγράφεται από τον αδερφό του Ρώμου, τον πατέρα τους, το αγνοούμενο κορίτσι, τον μάγο και τον δημοσιογράφο. Και θα θέσει στον αναγνώστη το πιο βασανιστικό ερώτημα όλων. Ποια αλήθεια είναι πιο αληθινή; Γιατί το μυστήριο που διερευνά στην ουσία ο συγγραφέας είναι αυτό της ταυτότητας και της κατασκευής της προσωπικότητας.

Οι απεριόριστες ερμηνείες που εμφανίζονται σε κάθε συνεδρία εντείνουν το παιχνίδι μεταξύ κυνηγού και κυνηγημένου και δημιουργούν ένα νουάρ ανάγνωσμα προσεκτικά δομημένο που μας παρασέρνει σε έναν ψυχολογικό λαβύρινθο περιπετειώδη και φιλοσοφικό. Όλα αυτά μέσα σε μια ατμόσφαιρα μεξικάνικη και πνιγηρή, που ο ιδρώτας, το χώμα και το αλκοόλ ποτίζουν τις σελίδες και διαπερνούν τις αισθήσεις του αναγνώστη μεταφέροντας τον με μαεστρία στον τόπο του εγκλήματος. Ή καλύτερα, των εγκλημάτων. Γιατί, η αλήθεια, ακόμα κι αν έχει οδηγήσει σε ένα τετελεσμένο γεγονός, δεν είναι ποτέ μια. Είναι τόσες όσα και τα μάτια που την είδανε.

«Τα λείψανα του Αγίου Λαυρεντίου»


Εκδόσεις Ίκαρος

Συγγραφέας: Vicente Alfonso
Μετάφραση: Μαρία Παλαιολόγου
Έκδοση: 2017

ta-leipsana-tou-agiou-laurentiou2

 


Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 95 Άρθρα

Γεννήθηκε πριν κάμποσα χρόνια στην Πάτρα, κι από τότε ψάχνει τον τόπο που θα την κρατήσει. Σπούδασε δημοσιογραφία και φωτορεπορτάζ και προσωρινά ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συγκατοικώντας με ένα μεγάλο σκύλο. Ξοδεύει την ενέργειά της σε ταξίδια, λογοτεχνία, μελαγχολικές μουσικές, όμορφες ταινίες και καλό φαγητό. Παρ’ ότι εκ φύσεως πεσιμίστρια, πιστεύει πως η ομορφιά της ζωής υπάρχει παντού, και αυτό προσπαθεί να αποτυπώνει με τις φωτογραφίες και τα κείμενά της. http://syn-grafika.blogspot.gr/ http://naliaginger.tumblr.com/

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top