Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 300 Προβολές

“ma(i)ds” – Πόσο μακριά είναι η απόσταση του να διαπράξει κάποιος ένα φόνο;

maidsfb2

maidsfb2


Μερικές φορές ζητούμε από τον ύπνο να μας θελήσει, να μας θελήσει πολύ, να βρεθούμε στην καρδία του και την άλλη μέρα να ξυπνήσουμε με ένα παρθένο φως, σε ένα παρθένο δάσος. Τότε θα ξαναγεννηθούμε, θα νιώσουμε παιδιά, θα βλέπουμε μια λακκούβα με νερό και θα νομίζουμε ότι αυτή η λακκούβα θα είναι η θάλασσα. Θα έχουμε την παιδική αφέλεια, που όλα τα ασήμαντα φαίνονται σημαντικά. Τότε θα επινοήσουμε το παιχνίδι, το παιχνίδι θα ονομάζεται “κυρία”.

Το “ma(i)ds: η ορμή του φόνου ως θέληση για είναι”, που παρουσιάζεται στις «Γραμμές Τέχνης» στην Πάτρα, βασίζεται στο θεατρικό έργο του Jean Genet εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία των αδερφών Christine και Lea Papin που σκότωσαν την κυρία τους και την κόρη της τον Φεβρουάριο του 1933. Κατά τον Genet ήταν η εκδίκηση δυο κοριτσιών εργατικής τάξης κατά των αφεντικών τους.

unnamed (19)


Το έργο ανα-αφηγείται το ιστορικό του φόνου μέσα από μια ματιά ασυνήθιστη. Διακρίνεται το μανιχαιστικό στοιχείο στα φορέματα των 2 ηθοποιών καθώς και -σαν άλλος θεός Ιανός- μια διττή προσέγγιση στην ψυχολογική αντίληψη για το “είναι” τους. Από την μία μισούνται, από την άλλη αγαπιούνται -βλέπουμε μια σύστοιχη μορφή ψύχωσης- και επινοούν ένα παιχνίδι που το ονομάζουν “κυρία”, κλέβοντας την ταυτότητα της κυρίας τους. Στην πραγματικότητα αποστασιοποιούνται από την πραγματικότητα και χάνονται σε δάση του μυαλού τους απενοχοποιώντας τον φόνο που θα έρθει.

Ατάκες όπως “οι δούλοι στο μέλλον πρέπει να είναι λεπτοί και σφριγηλοί σαν τα κυνηγόσκυλα” και “το σάλιο πρέπει να μένει στον λαιμό… μέχρι να πνιγείς από αυτό” μας βάζουν στην ψυχολογία της εξουσίας που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι πως θα φερθεί σε ανθρώπους σαν κάτι ανώτερο.

“Η κυρία είναι καλή, μας επιτρέπει να πηγαίνουμε την Κυριακή εκκλησία και να καθόμαστε σε στασίδι κοντά της”. Η υποκρισία της κυρίας για να νιώθει καλύτερα, φτάνει μέχρι το να έχει έλεγχο στην ζωή τους, χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι η “κυρία” βλέπει με μεγεθυντικό φακό τους “μικρούς” υπηρέτες. Αυτή την υποκρισία κατακεραυνώνουν με το παιχνίδι που επινοούν οι δύο κοπέλες καθώς απεκδύονται τα άρρητα του κόσμου τους και μας παρουσιάζουν την δική τους οπτική.

unnamed (20)


Η παράσταση που παίζεται στο θέατρο “Γραμμές Τέχνης” είναι παραγωγή του studio έκφρασης Derida και αποδεικνύει πως ότι γίνεται υπό την επίβλεψη της χορογράφου Μάρως Γαλάνη, σκηνοθέτιδα της παράστασης, γίνεται με σοβαρή δουλειά, καθώς οι δυο κοπέλες – ηθοποιοί λειτουργούσαν αρμονικά στον χώρο, χρησιμοποιώντας αρκετά αντικείμενα για να πραγματοποιήσουν τους συμβολισμούς τους και δεν έχασαν τη συγκέντρωσή προς τον τελικό στόχο του κειμένου ούτε λεπτό.

Ιδιαίτερα εντυπωσίασε με τις υποκριτικές τις ικανότητες η Μαριεντίνα Βουρδέρη, καθώς με κίνηση ολόκληρου του σώματος και σε δύσκολες σκηνές στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Στην πρόκληση του ρόλου άξια στάθηκε επίσης και η Δήμητρα θεοδωροπούλου επιδεικνύοντας εξαιρετική πλαστικότητα των κινήσεων όπου χρειαζόταν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η παράσταση ξεκινάει εξωσκηνικά με το κοινό να παίρνει μέρος από την είσοδο ακόμα. Εμπεριέχει σκηνικά εφέ όπως βίντεο και διάφορα αντικείμενα που με έξυπνη χρήση αναδεικνύουν την σωματικότητα στην επιτέλεση των σκηνών.

Η παράσταση “ma(i)ds: η ορμή του φόνου ως θέληση για είναι” αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις. Εμπεριέχει αρκετούς συμβολισμούς, δεν καθησυχάζει τον θεατή ούτε λεπτό και γεννά την απορία σε όλους μας: Πόσο μακριά είναι η απόσταση του να διαπράξει κάποιος ένα φόνο, η τουλάχιστον να τον ονειρευτεί;

Ταυτότητα Παράστασης


Κείμενα: Jean Genet & Δημήτρης Δημητριάδης | Σύνθεση & Σκηνοθεσία: Μάρω Γαλάνη | Ερμηνεύουν: Μαριεντίνα Βουρδέρη και Δήμητρα Θεοδωροπούλου, Νινέττα Σερέτη, Τίτα Νικολοπούλου

Ημερομηνία:
16, 17, 18, 19, 20, 26 & 27 Μαρτίου 2018 στις 21:30

Τοποθεσία:
Γραμμές Τέχνης, Μαιζώνος 271, Πάτρα

Εισιτήρια:
Κανονικό: 10 € | Μειωμένο (Άνεργοι, Φοιτητές, Αμέα, Πρόσφυγες, Ατέλεια): 5 €


Πληροφορίες /κρατήσεις:
6906569578 | facebook event | Γραμμές Τέχνης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 15 Άρθρα

Δημήτρης Ζαπάντης. Γεννήθηκα πριν 38χρόνια στο κάστρο της Πάτρας, ακόμα εκεί είμαι και ατενίζω την αγαπημένη μου πόλη από ψηλά. Ξεκίνησα να σπουδάζω θεατρολογία, στο πανεπιστήμιο της και διάγω βίον ήρεμον και οικογενειακόν τρόπον τινά. Όνειρό μου είναι να γίνω «κάποιος». Μόλις μεγαλώσω και νοικοκυρευτώ θα τα καταφέρω... | dimzap52@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top