Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 106 Προβολές

Μύθοι, πραγματικότητες και η αναπαραγωγή της κουλτούρας του βιασμού

alkool

alkool


Στην κοινωνία, όπου η κακοποίηση αποτελεί καθημερινότητα αόρατη και αποκτά σάρκα και οστά μόνο με το πέπλο του μεμονωμένου και ειδεχθούς περιστατικού, δεν έρχεται ως είδηση μια προσπάθεια «νουθεσίας» του θύματος. Φταίνε τα προκλητικά ρούχα, η διαχυτική συμπεριφορά, τα σκοτεινά δρομάκια, οι περασμένες βραδινές ώρες, η κατανάλωση αλκοόλ, η κακιά η ώρα. Μια σωρεία κυρίαρχων στερεοτύπων και τα «απαγορευμένα» μέρη φαίνονται αρκετά να αιτιολογήσουν κοινωνικά τη συμπεριφορά ενός θύτη μετατοπίζοντας έτσι το κέντρο βάρους στην πρόληψη της κακοποίησης, καθιερώνοντάς την ως μια de facto συνθήκη.

Την επικρατούσα αυτή αντίληψη, επιρρώνει με τη δική της συμβολή και η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της περιφέρειας Δυτική Ελλάδας, η οποία στο πλαίσιο «επαγρύπνησης της κοινωνίας» σχετικά με τους κινδύνους, τους μύθους και τις πραγματικότητες γύρω από το αλκοόλ -όπως η ίδια αναφέρει σε φυλλάδιό της- συγκαταλέγει ως κίνδυνο κακοποίησης την κατανάλωση αλκοόλ από το «θύμα».

Συγκεκριμένα αναφέρει:

ΜΥΘΟΣ: Μπορείς να πίνεις και να ελέγχεις τον εαυτό σου.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Η κατανάλωση αλκοόλ μειώνει την κρίση σου πράγμα το οποίο αυξάνει την πιθανότητα να προβείς σε πράξεις για τις οποίες μπορεί να μετανιώσεις, όπως σεξ χωρίς προφύλαξη, ανάμιξη σε εγκληματικές ενέργειες, βλάβη περιουσίας δικής σου ή ξένης, εμπλοκή σε αυτοκινητιστικό ατύχημα ή να κακοποιηθείς.

1-3


Οι υποτιθέμενες «προληπτικές ενέργειες» που ως στόχο έχουν να συνετίσουν και να προϊδεάσουν το εν δυνάμει θύμα, έχουν ως απότοκο τη στοχοποίησή του και την επίρριψη ευθυνών σε αυτό για την κακοποίηση που δέχεται.

Αντιστρέφουν τους ρόλους του καταπιεστή και καταπιεζόμενου αφαιρώντας από την εξίσωση τον θύτη και κατά συνέπεια αθωώνοντάς τον. Υπαίτιος της πράξης, όπως παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο φυλλάδιο, κρίνεται το αλκοόλ και το «θύμα» και όχι η επιλογή του ατόμου να παραβιάσει το «χώρο» μιας άλλης προσωπικότητας. Αποπροσανατολίζεται το γεγονός από τη γενεσιουργό αιτία και κατασκευάζονται αποδιοπομπαίοι τράγοι προκειμένου να συγκαλύψουν τη συμπεριφορά όπου ασκείται. Ορίζεται αντίθετα, ένα πλαίσιο εντός του οποίου οφείλει να κινείται το υποκείμενο, ενώ στην περίπτωση όπου διαπραχθεί «ύβρις» και παραβεί τα δοσμένα όρια, έρχεται τιμωρητικά η πράξη της κακοποίησης ως άλλη Νέμεσις.

Δεν δύναται όμως να λογίζονται υπεύθυνα για μια συνθήκη κακοποίησης μεταφυσικές ώρες, λάθος μέρη και κυρίως η συμπεριφορά του αποδέκτη της παραβιαστικής συμπεριφοράς. Αιτία των κακοποιητικών συμπεριφορών, είναι η κουλτούρα που καλλιεργείται σε κάθε σχεδόν έκφανση της κοινωνίας, η κουλτούρα που καλλιεργείται ακόμα και στα πιο απλά πράγματα όπως σε μια διατύπωση ενός φυλλαδίου για τους κινδύνους του αλκοόλ, η κουλτούρα του βιασμού.

Ως κουλτούρα βιασμού λογίζεται το σύνολο των καθημερινών συμπεριφορών όπου έχουν σεξιστικά κίνητρα και κακοποιητικό ή παρεμβατικό απότοκο, αφού αφορμώνται από μια θέαση όπου τα άτομα των άλλων κοινωνικών φύλλων νοούνται ως αντικείμενα και όχι ως ισάξιες οντότητες. Μια αντίληψη με πρίσμα το οποίο δεν εντοπίζει όρια και ανάγει κάθε πείραγμα σε αθώο και κάθε σχόλιο σε κολακευτικό. Η νοοτροπία όπου παράβλεπει τη συναίνεση, εκμηδενίζοντας κάθε αίσθηση ισότητας και χαρακτηρίζεται έπειτα από όρους επιβολής. Ως αποτέλεσμα της νοοτροπίας αυτής έρχεται ο καθαγιασμός των παρεμβατικών κινήσεων ως τολμηρές ή ενδείξεις έντονου ενδιαφέροντος/πόθου, αποσιωπόντας την υπόσταση του άλλου ατόμου καθώς και τις επιθυμίες που την συνοδεύουν.

Δεν αποτελεί έκπληξη, σε κοινωνίες που επικρατεί η πατριαρχία ως μια κανονικότητα- το αίσθημα ανωτερότητας /υπεροχής ενός κοινωνικού φύλλου έναντι όλων- η θυματοποίηση, η αποσιώπηση κακοποιητικών περιστατικών, η νουθεσία των ενδυνάμει θυμάτων και η άρση ευθύνης από τον φορέα της κακοποίησης. Αυτό που αποτελεί όμως επιτακτική ανάγκη είναι να αντιπαλέψουμε τέτοιες λογικές και να κάνουμε αισθητή τη διάκριση των ορίων που καθιστούν μια συμπεριφορά παραβιαστική. Να σπάσουμε τη σιωπή, εντάσσοντας την κακοποίηση σε πλαίσιο ορατό ώστε να γίνουν αντιληπτά τα αίτιά της και τα μέσα που τη συντηρούν. Είναι ξεκάθαρο πως η αποστροφή του βλέμματος από ρητορικές που αναπαράγουν την κουλτούρα του βιασμού αποτελεί συγκάληψη και κάθε άλλο παρά βάζει κάποιο φραγμό στην κακοποίηση.

Tagged with:


Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 16 Άρθρα

Αγαπώ το άμεσο, την αμφισβήτηση και τα όνειρα. Μότο μου «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις». Ακολουθώντας λοιπόν τα λόγια του ποιητή και πιστεύοντας στη δύναμη του λόγου κάνω μια απόπειρα να προσεγγίσω όσα με τις σκέψεις μου φλερτάρουν. | fntatsiou@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top