Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 123 Προβολές

Ο άθλιος κόσμος των μεγάλων

woman-2320581_12802

woman-2320581_1280


Όταν ήμουν μικρός κι έβλεπα μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους, ένιωθα δέος, ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο για μένα, μια ξεχωριστή ομάδα ανθρώπων οι οποίοι με τα χρόνια απέκτησαν γνώση, εμπειρία, διαφορετικό τρόπο σκέψης, ευέλικτοι, οξυδερκείς και σίγουροι. Πίστευα πως τα χρόνια που κουβαλάνε στις πλάτες, τους έδιναν την άνεση να ξέρουν καλύτερα από εμάς. Να φιλοσοφούν και να κρίνουν διαφορετικά. Να μπορούν να συμβουλέψουν, να δώσουν σ΄ ένα παιδί τη σωστή κατεύθυνση.

Λάθος, γκρεμιστήκαν όλα. Μεγαλώνοντας κατανοείς χωρίς ιδιαίτερο κόπο, πως οι ανθρώπινες αδυναμίες είναι ανίκητες, αθάνατες. Είμαστε πολύ λίγοι μπροστά τους, σκυφτοί μικροί κι υποταγμένοι.

Μεγάλοι άνθρωποι και δεν μπορούν να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα, να βάλουν τη ζωή τους σε τάξη, δεν ξέρουν πώς να φερθούν σε μια αναποδιά. Δεν βλέπουν πέρα απ’ τον μικρόκοσμό τους. Αναζητούν μονίμως την ασφάλεια, φοβούνται να εξερευνήσουν, μένουν φυλακισμένοι σ’ ένα κελί λόγω φόβου. Απογοητεύτηκα απ’ αυτούς, αλλά κι απ’ τον ίδιο μου τον εαυτό.

Παράθυρα ανοιχτά θέλει ο κόσμος, δεν είμαστε αθάνατοι να χτίζουμε αιώνιες προστατευτικές ζώνες.


«Μια αστραπή η ζωή, μα προλαβαίνουμε»
Νίκος Καζαντζάκης


Tagged with:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 11 Άρθρα

Αλέξανδρος Παύλου, τριανταπεντάρης σχεδόν, κάτοικος Αθηνών, πολλά κακά σ’ αυτή την Πόλη, αλλά όπως κάθε τι κακό έτσι κι αυτή θα βρει ένα κόλπο για να σε κρατήσει δίπλα της εξαρτημένο. Στη δική μου περίπτωση το «κόλπο» λέγεται τέχνη. Θέατρο και μουσική είναι στην κορυφή της πνευματικής μου πυραμίδας κι η Αθήνα τα προσφέρει απλόχερα. | pavloualexandros@hotmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top