Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 145 Προβολές

Ονείρων όρια

fish-1372923_1280

fish-1372923_1280


Τα όνειρα, μικρά υφαντά ελπίδας, σκηνοθετημένα σύμπαντα όπου η λογική, τα πρέπει και κάθε φύσης περιορισμός παραγκωνίζεται από τη μόνη αρχή που γνωρίζουν, την ελευθερία. Πολλές φορές τα χέρια του μυθοπλάστη κινεί η ανάγκη να βρει τους στόχους του κι έτσι εκτυλίσσει παράλληλες ιστορίες αναζητώντας τη δική του. Άλλες φορές, ως διέξοδο από μια πραγματικότητα που φυλακίζει όσα ο νους απελευθερώνει. Υπάρχουν όμως και εκείνα τα όνειρα που θρέφουν τη ψυχή. Είναι εκείνα που δε σταματά κανένα ξύπνημα και η υφή τους δε διαλύεται από πέπλα λογικής, αντίθετα εδραιώνονται από τη συνείδηση και τη συγκροτημένη σκέψη. Αυτά τα όνειρα είναι που αξίζει να ζούμε.

Όπως κάθε ιστορία έχει το δικό της δράκο, έτσι και τα όρια απειλούν τα όνειρα. Καταπνίγουμε όσα ορεγόμαστε υπό τις προσταγές της άγρυπνης «κοινωνικής κριτικής». Απαρνούμαστε όσα μας χαρίζουν την ελευθερία προσπαθώντας να ενσωματωθούμε σε νόρμες που αναβάλλουν το δικό μας θέλω για το δικό τους προετοιμασμένο «αύριο». Σε κάθε παράσταση κοινωνικής αποδοχής που δίνουμε στο πνεύμα των ανέτοιμων θεατών-κοινωνιών είναι η ζωή, η ευτυχία και οι επιδιώξεις μας σαν πρωταγωνιστές που παραγκωνίζονται στα παρασκήνια. Κάθε γυαλισμένο από καθωσπρεπισμό και χρηστά ήθη προσωπείο στερεί ακόμη ένα κομμάτι της ψυχής μας, έως ότου φτάσουμε να ακροβατούμε σε απομεινάρια στιγμών και θυμήσεις των αλωμένων μας πια ονείρων. Απομένει λοιπόν μόνο το «χειροκρότημα» των επικριτών, αφού τα όνειρα τα σίγασε ο αχός του πλήθους.

Όντας μέλη ενός ευρύτερου συνόλου, πολλά από τα όνειρα δε σταματούν σε προσωπικές επιδιώξεις, αλλά αγγίζουν και τα θεμέλια του αύριο. Αυτές οι βλέψεις συχνά ξεπηδούν από την κοινωνική συνείδηση και θεριεύουν από δίψα για αλλαγή όσων χωλαίνουν. Είναι η γνώση και η αίσθηση του δικαίου  που δίνουν σώμα σε αυτά μας τα όνειρα και τα μεταμορφώνουν από ιδέες σε ιδεολογίες. Το άλμα όμως, από την επιδίωξη στην εφαρμογή, απαιτεί αγώνα και πολλές φορές συγκρούεται με την ταμπέλα «αδύνατο». Καμιά κοινωνία δεν δέχτηκε εξαίφνης την αλλαγή. Χρειάστηκαν  μυριάδες δακτυλοδεικτούμενα όνειρα και περιθωριοποιημένοι «ονειροπόλοι» για να κινήσουν την κοινωνική ζύμωση. Και είναι η ίδια απόρριψη και περιθωριοποίηση που δυναμώνουν τη φλόγα που δίνει σάρκα στην πάλη για ένα  μέλλον που θα χωράει ακόμα περισσότερους μαζί με τα όνειρά τους.

Μένουμε εραστές της ελευθερίας σε εξάωρα σύμπαντα ασυνείδητου και ξύπνιοι υψώνουμε σθεναρά τα κάγκελα της φυλακής μας. Όμως η ευτυχία σκιαγραφείται από τα όνειρα, την πυξίδα της βούλησής μας κι όσο υποκύπτουμε στις κοινωνικές προσταγές αλλοιώνουμε  τον προσανατολισμό μας.

 
Tagged with:


Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 14 Άρθρα

Αγαπώ το άμεσο, την αμφισβήτηση και τα όνειρα. Μότο μου «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις». Ακολουθώντας λοιπόν τα λόγια του ποιητή και πιστεύοντας στη δύναμη του λόγου κάνω μια απόπειρα να προσεγγίσω όσα με τις σκέψεις μου φλερτάρουν. | fntatsiou@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top