Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 369 Προβολές

Όσο δολοφόνοι χρυσαυγίτες κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι…

case-law-fb

case-law-677940


Τέτοιες μέρες τον Φλεβάρη του 2016, αποφασίζεται η αποφυλάκιση του χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά, δολοφόνου του Παύλου Φύσσα. Λίγες εβδομάδες πριν λήξει το ανώτατο όριο προσωρινής κράτησής του (είχε κριθεί δυο φορές προφυλακιστέος με 18 μήνες για ανθρωποκτονία από πρόθεση και 12 μήνες για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση), δηλαδή στις 18 Μαρτίου του 2016, το Συμβούλιο Εφετών της Αθήνας, εξέδωσε το 260/2016 βούλευμα, με το οποίο η προφυλάκιση του χρυσαυγίτη δολοφόνου αντικαθίσταται με περιοριστικούς όρους. Σε διαφορετική περίπτωση και αν το δικαστικό συμβούλιο δεν προχωρούσε στην ενέργεια αυτή, τότε στις 18 Μαρτίου 2016, ο Ρουπακιάς θα αποφυλακιζόταν, εξαιτίας παρεύλευσης του νομίμου χρόνου κράτησής του, δίχως να ήταν δυνατή η επιβολή οποιουδήποτε όρου, όπως προβλέπει ο νόμος.

Μετά από παραμονή 30 μηνών, αρχικά στο σωφρονιστικό κατάστημα του Μαλανδρίνου και από τον Απρίλιο του 2015 στις φυλακές Κορυδαλλού, ουσιαστικά ο δολοφόνος αφήνεται ελεύθερος, όπως χαρακτηριστικά διατύπωνε η οικογένεια του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα. Μάλιστα, διευκρινίσεις με επιστολή της εκείνη την περίοδο για την αποφυλάκιση Ρουπακιά, έδινε η τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου.

Υποθέσεις και δικογραφίες που αφορούσαν την εγκληματική δράση των ταγμάτων εφόδου της ΧΑ και τα ηγετικά στελέχη της, παραχώνονταν σε διάφορα συρτάρια αρμοδίων, πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, για να ανασυρθούν και να ενταχθούν μετά, άρον – άρον, στη δικογραφία που σχηματίστηκε για τη ΧΑ.

Η δίκη της ΧΑ ξεκίνησε με τεράστια καθυστέρηση εξαιτίας της αργοπορίας του κρατικού μηχανισμού και κάθε εμπλεκόμενης κρατικής εξουσίας, να δράσουν άμεσα μετά από τόσα καταγεγραμμένα εγκλήματα, αλλά και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Νομικοί κύκλοι χαρακτήριζαν τις καθυστερήσεις αυτές ως το λιγότερο σκανδαλώδης.

Ένα χρόνο μάλιστα πριν την έναρξη της δίκης, στις 16 Απριλίου 2014, δύο εφέτες ανακριτές, Κλάπας και Δημητροπούλος, με επιστολή τους προς τον τότε Πρόεδρο της Βουλής Β. Μεϊμαράκη, διαμαρτύρονταν για την πολύμηνη καθυστέρηση απόφασης της Βουλής στο αίτημα για την άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Το ίδιο επισημαίνουν και οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής που εκπροσωπούν τους Αιγυπτίους αλιεργάτες σε ανακοίνωσή τους λίγο πριν την αποφυλάκιση Ρουπακιά.

Δυστυχώς η σκανδαλώδης αργοπορία των κρατικών μηχανισμών, η κρατική αδράνεια και η έλλειψη πολιτικής βούλησης εξάρθρωσης της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, ώστε να τιμωρηθούν έγκαιρα οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί των εγκληματικών ενεργειών οδηγεί στο θάνατο τον Παύλο Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν.

Οι ευθύνες που βαραίνουν την τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης αλλά και τις ανώτατες δικαστικές αρχές, υπονόμευσαν συνολικά την κανονική σε ρυθμούς διεξαγωγή της δίκης. Από την επιλογή της αίθουσας των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού μέχρι την απόρριψη πλήθους αιτημάτων που απηύθυνε η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Μ. Λεπενιώτη (αποκλειστική απασχόληση της έδρας για την συγκεκριμένη δίκη, αλλαγή αίθουσας κ.λπ.), φτάνουμε σταθερά στην τελική ευθεία απόδοσης της δικαστικής ετυμηγορίας.

Ταυτόχρονα ενώ πρόκειται για μια δίκη με ιστορικό συμβολισμό και σημασία, καθώς αντίστοιχή της δεν είχε υπάρξει στην Ελλάδα άλλα και παγκόσμια, αφού για πρώτη φορά μεταπολεμικά ένα κόμμα της Βουλής κατηγορείται για παρακρατική δράση ως εγκληματική οργάνωση με δολοφονίες, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης απουσιάζουν.

Λιγοστοί δημοσιογράφοι παρακολουθούν τη δίκη ενημερώνοντας την κοινή γνώμη για τα τεκταινόμενα εντός της δικαστικής αίθουσας με ρεπορτάζ ή διαρκή ενημέρωση από ηλεκτρονικές σελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και το δημοσιογραφικό Παρατηρητήριο Golden Dawn Watch μαζί με το JailGoldenDawn από την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος.

Ο Ρουπακιάς, οι δολοφονικές μαχαιριές του οποίου ήταν η κατάληξη της οργανωμένης επίθεσης του τάγματος εφόδου Νίκαιας της Χρυσής Αυγής το βράδυ της 17ης Σεπτέμβρη 2013, που έριξαν νεκρό τον Φύσσα, ήταν ο τελευταίος κατηγορούμενος από την εγκληματική οργάνωση που παρέμενε προφυλακισμένος.

Ανήμερα της 2ης επετείου της δολοφονίας Φύσσα λίγο πριν τις εκλογές του Σεπτέμβρη το 2015, ο αρχηγός της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη, λέγοντας: «Σε ό,τι αφορά την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία Φύσσα στο Κερατσίνι, την αναλαμβάνουμε».

Μετά από αυτή τη δήλωση, η Πολιτική Αγωγή τη θέτει υπ’ όψιν του δικαστηρίου εγγράφως και ζητά να συμπεριληφθεί στην υπόθεση. Ενώ όλοι μας αναρωτιόμασταν γιατί η δικαιοσύνη ενώ θα μπορούσε να επέμβει, δεν το έπραξε ποτέ, αφού είχε μια ομολογία καραμπινάτης ηθικής αυτουργίας από τον αρχηγό, σε μια δολοφονία που διέπραξε ένα μέλος της οργάνωσης, ο χρυσαυγίτης Ρουπακιάς.

Τέλος αναπάντητο παραμένει το ερώτημα γιατί δεν δόθηκε άδεια ούτε μια φορά μετά την έναρξη της αποχής των δικηγόρων, παρά τα σχετικά αιτήματα εκείνης της εποχής, ώστε να συνεχιστεί η δίκη της ΧΑ χωρίς καθυστερήσεις.

Μια δίκη που στην δικογραφία της περιλαμβάνει, μια ομολογημένη δολοφονία, δολοφονικές ενέργειες, τραυματισμούς, επιθέσεις, εκκαθαρίσεις, τραμπουκισμούς και βιαιότητες εναντίον αθώων.

Το αποτέλεσμα γι’ αυτές τις υποθέσεις, είναι τελικά, να καθυστερεί η πρόοδος της εκδίκασής της δίκης, με συνέπεια να καθυστερεί η απόδοση δικαιοσύνης σε όλα τα θύματα της ρατσιστικής και φασιστικής βίας. Και αυτή η απόδοση θα έρθει όταν ο δράστης των δικαζόμενων εγκλημάτων, που είναι η νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή στο σύνολό της, καταδικαστεί και ο δολοφόνος Ρουπακιάς με τους ηθικούς αυτουργούς ξαναβρεθούν στη φυλακή.

Όσο οι δολοφόνοι χρυσαυγίτες ζουν ανάμεσά μας και το συνονθύλευμα από νεοφασίστες, νεοναζί εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι, κάνεις δεν μπορεί να νιώθει ήσυχος, ακόμα κι αν τα αντιφασιστικά αντανακλαστικά μας τίθενται σε εγρήγορση ώστε να απομονωθούν αυτοί και οι αρρωστημένες μισαλλόδοξες λογικές τους. Γιατί, όσο κυκλοφορούν ελεύθεροι και δεν είναι στιγματισμένοι και αποσυνάγωγοι εξαιτίας της εγκληματικής τους δράσης, είναι πρόκληση για όλη την κοινωνία και για όλο το αντιφασιστικό κίνημα.

 
Tagged with:


Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 39 Άρθρα

Αν ο Φουκουγιάμα διάβαζε Μπορίς Βιάν, άκουγε Ρόρι Γκάλαχερ και είχε δει την «Κοιλιά του Αρχιτέκτονα», δεν θα έγραφε ποτέ για το τέλος της ιστορίας. Βλέπω τον κόσμο μέσα από μια καραμούζα. | giorgosmourgis@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top