Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 119 Προβολές

Παίζει ρόλο η τύχη στις επιλογές μας;

doors

doors


Υπάρχει ένα πολύ σημαντικό ερώτημα, του οποίου η απάντησή μας καθορίζει σαν ανθρώπους, δείχνοντας στον εαυτό μας κυρίως και μετά στους άλλους, τον τρόπο σκέψης και κατεύθυνσης σε τούτο το μάταιο κόσμο. Η ερώτηση είναι η ακόλουθη: Είναι τυχαίες οι επιλογές των ανθρώπων της ζωής μας; Κοινώς, μας έχει καταραστεί η άδικη κοινωνία και η τύχη μας γυρνάει τη πλάτη σε επιλογές καίριας σημασίας για μια ευχάριστη ζωή; Η απάντηση είναι όχι, δεν υπάρχουν μάγια και κατάρες και κατ’ επέκταση δεν υπάρχουν ξόρκια. Συνήθως «όπου κοιτάς θα πας», όπως είχα διαβάσει κάποτε. Εύστοχο και ρεαλιστικό.

Σίγουρα είναι βολικό, να θεωρούμε πως οι επιλογές μας είναι τυχαίες, αλλά όχι πραγματικό. Τα δεινά που περνάμε είναι απόρροια δικών μας επιλογών και καταλοίπων, όχι τρίτων. Οποιοσδήποτε εισβάλει στη ζωή μας και στρογγυλοκαθίσει στον καναπέ μας έχει πάντα τη δική μας συγκατάθεση. Τα όρια κι ο χρόνος που επενδύουμε για να δεχόμαστε, ανεχόμαστε, μαχόμαστε, απογοητευόμαστε είναι αποκλειστικά προσωπικό ζήτημα και δεν αφορά κανέναν εξωγενή παράγοντα.

Δεν θέλει και μεγάλη ανάλυση άλλωστε. Αν κοιτάξει κανείς τις επιλογές του παρελθόντος και του παρόντος θα πάρει και τις απαντήσεις που χρειάζεται. Π.χ. το να εμπλεκόμαστε σε μεγάλο ποσοστό με ανθρώπους με ψυχοπαθολογία (αν κι η ανάγνωση του τι είναι ψυχοπαθολογικό και τι όχι είναι διαφορετική για τον καθένα) δείχνει πως αυτοί οι άνθρωποι μας ελκύουν και δεν τους αλλάζουμε με τίποτα (αφού οι επιλογές μας επαναλαμβάνονται). Βρίσκουμε κάτι, ίσως μας αρέσει να είμαστε θύματα, πιθανόν μας δίνει ζωή το να γκρινιάζουμε, να είμαστε υπό, δεν μας αρέσει η γαλήνη και η ηρεμία, όλα αυτά σίγουρα βρίσκονται στα ανεξερεύνητα μονοπάτια του εγκεφάλου και θέλουν πάρα πολύ «δουλεία» για να μπουν σε μια σειρά βοηθώντας μας να καταλάβουμε τι μας συμβαίνει στην πραγματικότητα. Σημαντικός παράγοντας στο να βοηθηθεί κάποιος, είναι να το θέλει. Μέχρι τότε πάντως, είναι βολικό να θεωρεί υπεύθυνη την τύχη.

“Διαλέγουμε τις χαρές και τις λύπες μας πολύ πριν τις ζήσουμε”.
Χαλίλ Γκιμπράν

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 22 Άρθρα

Αλέξανδρος Παύλου, τριανταπεντάρης σχεδόν, κάτοικος Αθηνών, πολλά κακά σ’ αυτή την Πόλη, αλλά όπως κάθε τι κακό έτσι κι αυτή θα βρει ένα κόλπο για να σε κρατήσει δίπλα της εξαρτημένο. Στη δική μου περίπτωση το «κόλπο» λέγεται τέχνη. Θέατρο και μουσική είναι στην κορυφή της πνευματικής μου πυραμίδας κι η Αθήνα τα προσφέρει απλόχερα. | pavloualexandros@hotmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top