Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 186 Προβολές

Πόσο εύκολο είναι να αφήσεις τα πάντα ακόμα και για τον παράδεισο;

tiger-and-turtle-52691_1280fb

tiger-and-turtle-52691_1280


Ξαπλωμένος, κοιτώντας επίμονα το λαμπάκι του air condition, αποφάσισα να ζητήσω μια εκδούλευση από αυτό το ταλαίπωρο σύμπαν. Στην αρχή έκανα μια εισαγωγή (για να μην με παρεξηγήσει κιόλας) για τους λόγους που ζητώ αυτή τη χάρη και μετά προχώρησα στο ζουμί.

Δεν ήθελα και πολλά είναι η αλήθεια για τα δεδομένα του. Να ενημερωθώ στην πράξη, αν υπάρχει άλλος κόσμος πλην του δικού μας. Δεν εννοώ εξωγήινος. Απλά αν υπάρχει κάτι άλλο, αδιευκρίνιστο.

Μπορεί να ακούγονται μπερδεμένα αυτά που περιγράφω αλλά το σύμπαν κατάλαβε κι αυτό έχει σημασία. Μέσα στον ύπνο μου λοιπόν άκουσα ένα θόρυβο, δυνατό μεν, σύντομο δε. Άνοιξα το παντζούρι κι αντίκρισα μια σκάλα. Θύμιζε τη φασολιά του Τζακ. Άρχισα να ανεβαίνω χωρίς δεύτερη σκέψη αφού καταλάβαινα πως ήταν η απάντηση του σύμπαντος στην ερώτηση που έθετα.

Μετά από αρκετή ώρα σκαρφαλώματος έφτασα μπροστά σ’ ένα παράθυρο. Κρυφοκοίταξα και είδα ένα τεράστιο πάρκο, σιντριβάνια, παιδία να παίζουν χαρούμενα, καθαρή ατμόσφαιρα, γονείς να βοηθούν τα παιδιά τους ν’ ανέβουν την τσουλήθρα, χαμόγελα, λουλούδια, ηρεμία και πραότητα, ειρήνη, αγάπη κι όλα τα καλά που επιθυμεί η ψυχή μου. Στο βάθος φαινόταν μια ολόλευκη πολυκατοικία. Όλος ο κόσμος στα μπαλκόνια της, μπουγέλα, γέλια, φιλιά, έρωτες, ποτό λες και είχαν πέσει όλοι σε χύτρα με ναρκωτικά. Μαγεία. Ένας κόσμος ρομαντικής χαζοταινίας. Με μια διαφορά όμως, πως ήταν υπαρκτός κι όχι μόνο ήταν υπαρκτός, αλλά είχα και την επιλογή να παραμείνω και να ζήσω μέσα του. Δεν είχα όμως πολύ χρόνο, η σκάλα άρχισε να κατεβαίνει σιγά σιγά και τα χρονικά περιθώρια στένευαν. Ή θα κρεμιόμουν απ’ το περβάζι και θα σκαρφάλωνα στο μαγικό αυτό κόσμο ή θα γυρνούσα πίσω. Πόσο εύκολο είναι να αφήσεις τα πάντα ακόμα και για τον παράδεισο;

Ξύπνησα στο κρεβάτι μου ξαφνικά κλαίγοντας για δύο λόγους. Ο πρώτος γιατί έχασα την ευκαιρία κι ο δεύτερος γιατί έμαθα πως υπάρχει κι άλλη ζωή αλλά δεν είχα την δύναμη να τη ζήσω. Το μάθημα μου το πήρα. Να μην ζητώ αν δεν είμαι έτοιμος.

Είναι όμως αργά γιατί πλέον ξέρω.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 19 Άρθρα

Αλέξανδρος Παύλου, τριανταπεντάρης σχεδόν, κάτοικος Αθηνών, πολλά κακά σ’ αυτή την Πόλη, αλλά όπως κάθε τι κακό έτσι κι αυτή θα βρει ένα κόλπο για να σε κρατήσει δίπλα της εξαρτημένο. Στη δική μου περίπτωση το «κόλπο» λέγεται τέχνη. Θέατρο και μουσική είναι στην κορυφή της πνευματικής μου πυραμίδας κι η Αθήνα τα προσφέρει απλόχερα. | pavloualexandros@hotmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top