Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 171 Προβολές

Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ – Πού με βάζεις;

syriza-eldorado2

syriza-eldorado2


– Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ
– Πού με βάζεις;
– Σ’ ένα δέντρο ψηλό να διατάζεις
– Μα στ’ αλήθεια μ’ αγαπάς; Τι μου χαρίζεις;
– Τον ουρανό με τ’ άστρα
– Είναι πολύ ψηλά θα πέσω

– Τότε εκείνο το βουνό με όλο του το δάσος
– Και την Ολυμπιάδα και το Στρατώνι και τις Σκουριές και όλο το δάσος του Κακάβου;
– Όλα δικά σου

– Και την Τσικάρα τη Φισώκα, την Πιάβιτσα και το ρέμα Καρατζά;
– Ναι, μα όχι αμέσως, τι μου ζητάς;
– Όλα ή τίποτα, είπες πως μ’ αγαπάς
– Ας το συζητήσουμε, να βρούμε μια λύση. Ας κάνουμε πως το συζητάμε έστω. Αφού ξέρεις πως δε σε θέλουν οι «δικοί» μου. Μην προκαλούμε

– Μα είπες όλο το βουνό!
– Ναι, μα λίγο – λίγο
– Δε μ’ αγαπάς, θα φύγω


 

Η Eldorado Gold γνωστοποίησε σήμερα, την πρόθεσή της να αναστείλει τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα. Όχι πως αποχωρεί -όπως κατά λάθος ή κατά δόλο- αναφέρεται σε διάφορα δημοσιεύματα. Αλλά μια πρόθεση πως…

Μια πρόθεση, που λίγο διαφέρει από πεισματάκια μεταξύ δύο εραστών. «Θα σου φύγω, αν δεν…» είναι η τελευταία σκηνή ενός δήθεν ερωτικού δράματος. Η εταιρεία «προικοθήρας» ρίχνει το τελευταίο χαρτί στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, κάνοντας γνωστόν τοις πάσι πως το ερωτικό μονόπρακτο παίρνει τέλος και οι μάσκες ξαναπέφτουν. Ο χρόνος που οι δύο εραστές εξέφραζαν το πάθος τους με γλυκόλογα τελείωσε και παρέμεινε μόνο το «Όλα ή τίποτα» πάνω στο τραπέζι. «Θα βρω άλλον να μ’ αγαπάει πιο πολύ» δηλώνει ο/η εκβιαστής – εραστής και κατευθύνεται προς την πόρτα. Όμως δεν την έχει ανοίξει, δεν έχει βγει, σχεδόν σίγουρος για την υποταγή του άλλου.

Τα παιχνίδια εξουσίας – υποταγής σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου, καθώς και οι περαιτέρω διάλογοι – διαπραγματεύσεις είναι κάτι που μόνο ο υποβολέας πιθανόν γνωρίζει. Το αν το προκάλυμμα της διαπραγμάτευσης -αλλά όχι απόλυτα ελεγχόμενης διαιτησίας- έχει προκαλέσει άγχος στη μία πλευρά ή αν η πρόθεση του εκβιασμού είναι μόνο για να διατυπωθεί πως ο χρόνος τελείωσε και το θεατρικό είναι καιρός να παραμεριστεί και να προσέλθουν πλέον οι δύο πλευρές με τα πραγματικά τους πρόσωπα, λίγο θα πρέπει να μας απασχολεί.

Η Eldorado Gold δεν ήρθε για να προσποιείται την ερωμένη. Ήρθε ληστρικά και αυτές ήταν εξαρχής οι προθέσεις της. Το αν συμφώνησε αρχικά να συμμετάσχει σ’ ένα θέατρο ρόλων, ήταν και η μοναδική ένδειξη καλής θέλησης. Τώρα είτε βαρέθηκε το παιχνίδι, είτε την πίεσε ο χρόνος επανήλθε στο αληθινό της πρόσωπο.

Είναι προφανές πως το παίγνιο των νομιμοφανών ενεργειών και των σύννομων αποφάσεων στον τόπο που ήρθε ν’ αρπάξει και να καταστρέψει λίγο την ενδιαφέρει πλέον. Η εταιρεία προχωρούσε ήδη, με ιδιαίτερη σιγουριά στην υλοποίηση των σχεδιασμών της, άνευ αδειών σε αρκετές των περιπτώσεων και οι άδειες έπονταν. Η ταχύτητα με την οποία θέλει να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς της και η ευρεία γνωστοποίηση του ποιος έχει το «πάνω χέρι» σ’ αυτή τη σχέση είναι αυτές που πιθανόν της επιβάλουν να παίξει το τελευταίο χαρτί του εκβιασμού αποχώρησης.

«Η Εταιρεία θα επανεκτιμήσει τις επενδυτικές επιλογές της στην Ελλάδα κατόπιν έγκρισης και έκδοσης των απαιτούμενων αδειών, σε συνεργασία με μια υποστηρικτική κυβέρνηση, ανοικτή σε συζητήσεις γύρω από τη χρήση και εφαρμογή των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνολογιών».

Το ποια έκταση θα λάβει αυτό το δήθεν «ερωτικό καυγαδάκι» μεταξύ των δύο πλευρών, και με ποιους όρους θα υποταχθεί η κάθε πλευρά, είναι παιχνίδι «ενηλίκων» (με την έννοια των ισχυρών παιχτών, και των αδίστακτων κερδοσκόπων που δήθεν παίζουν τα ρέστα τους, πάνω από μια ρουλέτα) και λίγο μας απασχολεί. Εμείς διατηρώντας την «παιδικότητά» μας, το μόνο που πρέπει να παρακολουθήσουμε είναι όχι το θέατρο, μα το δρόμο. Το δρόμο ενός αγώνα, που θα μας οδηγήσει ξανά να βολτάρουμε και να αναπνέουμε στο δάσος του Κακάβου, προσπαθώντας να επουλώσουμε τις πληγές του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • Θα ξημερώσει

    Θα ξημερώσει

    Ξημέρωνε Παρασκευή, οι νότες ξεψυχούσαν κι ο cave μιλούσε για εκείνη. Τελευταίο τσιγάρο και με τα ακουστικά στα αυτιά θα
  • Πόσο εύκολο είναι να αφήσεις τα πάντα ακόμα και για τον παράδεισο;

    Πόσο εύκολο είναι να αφήσεις τα πάντα ακόμα και για τον παράδεισο;

    Ξαπλωμένος, κοιτώντας επίμονα το λαμπάκι του air condition, αποφάσισα να ζητήσω μια εκδούλευση από αυτό το ταλαίπωρο σύμπαν. Στην αρχή
  • ¡No pasarán!

    ¡No pasarán!

    Από μικρός, η ψυχική μου κατάσταση συνδεόταν άρρηκτα με τα καπρίτσια του καιρού. Αποπνικτικός Σεπτέμβρης. Σήμερα δεν μπορώ να κλάψω
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 104 Άρθρα

Να ενοχλήσω θέλω τις λέξεις, να κοιτάξω πίσω απ’ αυτές. Να περπατήσω θέλω, εκεί που το αόρατο γίνεται ορατό, ανάμεσα σε αραδιασμένες λέξεις και να επαναφέρω τ’ ανείπωτα. Έτσι νομίζω πρέπει να ξεκινήσουμε, απλά. Να επανοικειοποιηθούμε το λόγο, για να μην είναι ιδιοκτησία των ισχυρών και των «αυθεντιών». Να σπάσουμε το φράγμα της σιωπής και του ακρωτηριασμένου λόγου. Και λίγο λίγο θα μάθουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε πέρα από το δεδομένο. meniamaragou@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top