Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 507 Προβολές

Σχολεία εστίες αγώνα και αντίστασης όχι πηγές μίσους κι εθνικισμού

21_3017_kt_4724140985089
21_3017_kt_47241409850898

Φωτογραφία: Konstantinos Tsakalidis / SOOC


Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται από τη Χρυσή Αυγή και μια σειρά από ακροδεξιές-εθνικιστικές οργανώσεις να οργανώσουν μαθητικές καταλήψεις και κινητοποιήσεις με ξεκάθαρα εθνικιστικό-φασιστικό περιεχόμενο. Με αφορμή το λεγόμενο «Μακεδονικό» ζήτημα, παρακολουθούμε μια συντεταγμένη προσπάθεια από τον ακροδεξιό χώρο να παρεισφρήσει στα σχολεία και να διαχύσει το μισαλλόδοξο και ρατσιστικό του δηλητήριο. Ήδη σε κάποια σχολεία στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και σε περιοχές της Βόρειου Ελλάδας έχουν γίνει καταλήψεις. Καταλήψεις οι οποίες δεσπόζουν στα εθνικιστικά σάιτ, χαιρετίζονται και εκθειάζονται διαρκώς από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Οι «αυθόρμητες» καταλήψεις πραγματοποιούνται λίγο καιρό μετά την εμφάνιση της «διμοιρίας» των μαθητών από το σχολείο του Γέρακα στην παρέλαση και την αποκοπή τους από το υπόλοιπο σώμα έτσι ώστε να φωνάξουν εθνικιστικά συνθήματα για την Κύπρο και τη Μακεδονία. Λίγες μέρες μετά, το σχολείο γέμισε με φασιστικά συνθήματα ενώ την εμφάνιση της έκανε και η νεοναζιστική οργάνωση ΕΣΑ (Ελληνική Σοσιαλιστική Αντίσταση).

Το «Μακεδονικό» αποτελεί το καλύτερο ζήτημα αυτήν τη στιγμή για την πρόσδεση της Ελλάδας με ακόμη πιο άμεσους και αδιαπραγμάτευτους όρους στο άρμα της Δύσης. Για αυτό εξάλλου και χρησιμοποιείται ως πρελούδιο για την επικύρωση των σχέσεων Ελλάδας – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Η επανεμφάνιση του «Μακεδονικού», ως κομβικού εθνικού ζητήματος προκύπτει από μια σύνθεση διαφόρων εξουσιαστικών αναγκών. Από τη μία, η ένταξη του μακεδονικού κράτους στο μπλοκ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εξυπηρετεί τη βασική επιδίωξη τους για διεύρυνση της επιρροής τους στην νευραλγική περιοχή των δυτικών Βαλκανίων. Από την άλλη, η αστική τάξη της χώρας επιθυμεί διακαώς το βάθεμα των σχέσεων με τους παραδοσιακούς συμμάχους της, δηλαδή τον Ευρωατλαντικό/Νατοϊκό άξονα, ειδικά σε μια περίοδο, όπως η σημερινή, γεωπολιτικής ρευστότητας, που πηγάζει από τις εξελίξεις και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης, της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Το «Μακεδονικό», ως «εθνικό ζήτημα» δεκαετιών, αποτελεί πεδίο συσπείρωσης για δυνάμεις που επιθυμούν να επιβάλλουν πολιτικά την εθνικιστική ατζέντα διάφορων κρατικών και παρακρατικών παραγόντων. Το εύρος τους είναι αρκετά μεγάλο συμπεριλαμβάνοντας συλλόγους, κομματικούς μηχανισμούς της Νέας Δημοκρατίας και των συγκυβερνώντων με το ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, εκκλησιαστικές οργανώσεις, μέχρι τη ναζιστική Χρυσή Αυγή και φασιστικές ομάδες κρούσης. Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται απόπειρα να χωνευτούν οι μικρές ναζιστικές γκρούπες από κοινού με την κοινή μήτρα τους, τη Χρυσή Αυγή, σε ένα «μαζικό» εθνικιστικό ζόφο, με δήθεν «αντικυβερνητικά» χαρακτηριστικά που εδράζουν την ανάπτυξη τους, όχι βέβαια στο ταξικό πεδίο και απέναντι στους καταπιεστές αυτού του κόσμου, αλλά στην ενεργοποίηση των πιο συντηρητικών και αντιδραστικών κοινωνικών αντανακλαστικών.

Τον τελευταίο χρόνο, με βάση τη συσπείρωση των διάφορων εθνικιστικών ομάδων και τη διοργάνωση εθνικιστικών συλλαλητηρίων, έχουν πραγματοποιηθεί μια σειρά από φασιστικές – παρακρατικές επιθέσεις σε μετανάστες, σε αγωνιστές, σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αγώνα, με αποκορύφωμα τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia από μια ομάδα φασιστών που έδρασαν από κοινού με χούλιγκανς ποδοσφαιρικής ομάδας, με εμφανή την αστυνομική κάλυψη.  Άλλωστε, το φασιστικό παρακράτος και οι ομάδες του μπορούν να αναλάβουν διάφορες βρόμικες δουλειές, ανάλογα με την περίοδο. Από δυνάμεις που θα συγκροτήσουν σε «κόμμα» τους οπαδούς της αντιεξεγερτικής πολιτικής, ως συμμορίες που θα δολοφονήσουν αντιστεκόμενους και θα σφάξουν πρόσφυγες και μετανάστες στοχοποιώντας τους σαν εσωτερικούς εχθρούς και ασφαλώς ως την εμπροσθοφυλακή στα εθνικιστικά κελεύσματα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η εμφάνιση των νεοναζί στα σχολεία, είτε με αφορμή «ονόματα και διευθύνσεις», είτε με αφορμή το θάνατο του Κατσίφα. Ο εθνικισμός καλείται να παίξει δυναμικά τον ειδικό του ρόλο, στην ιδεολογική προετοιμασία των κοινωνιών, ώστε αυτές να αποδεχθούν συναινετικά μια εμπόλεμη σύρραξη και οι καταπιεσμένες μάζες να συμπεριληφθούν στο στρατηγικό σχέδιο αλληλοεξόντωσής τους.

Απέναντι στην προσπάθεια εμπλοκής των λαών σε πολεμικές συρράξεις και της μετατροπής τους σε κρέας για κανόνια εξαιτίας των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων (σε συνδυασμό με τις προσπάθειες διάφορων εξουσιαστικών μπλοκ για αύξηση της σφαίρας επιρροής τους) να προτάξουμε την διεθνιστική αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα των λαών έτσι ώστε να μπορούν να ζουν ειρηνικά και αρμονικά καθορίζοντας οι ίδιοι τις ζωές τους μακριά από κάθε είδους «προστάτες».

Απέναντι στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού των μαθητών από τα πραγματικά καθημερινά προβλήματα που επιφέρουν οι κυβερνητικές πολιτικές, τα μνημόνια και οι κατευθύνσεις των διεθνών πολιτικών και οικονομικών αφεντικών διαλύοντας το σχολείο, υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο τους όρους φοίτησης και ζωής και σπέρνοντας την εξαθλίωση και την ανέχεια στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, να βάλουμε στο προσκήνιο τα συμφέροντας και τις ανάγκες μας. Τα προβλήματα που έχουν οι μαθητές αυτή τη στιγμή έχουν να κάνουν με την ένταση των ταξικών φραγμών, με την ποινικοποίηση της δράσης των μαθητών, με τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις και την περαιτέρω διάλυση των σχολείων, με τα νομοσχέδια που περνάει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την έλλειψη των καθηγητών και το πέταγμα χιλιάδων αναπληρωτών στο δρόμο, με τη διάχυση του εθνικιστικού-φασιστικού λόγου μέσα στα σχολεία και όχι με τους αποπροσανατολιστικούς ανταγωνισμούς και τους διακρατικούς πολέμους.

Οι μαθητικές -και όχι μόνο- καταλήψεις είναι όπλο στα χέρια όσων αγωνίζονται για μια ζωή με αξιοπρέπεια και όχι ένα μέσο για να διαχύσουν οι νεοναζί τις μισάνθρωπες αντιλήψεις τους. Ένα όπλο αυτών που αγωνίζονται για τη ζωή κόντρα σε όλους αυτούς που σπέρνουν το θάνατο. Αυτοί που προωθούν τις εθνικιστικές καταλήψεις είναι πολιτικά εγγόνια των χιτών και των ταγματασφαλιτών της κατοχής και του εμφυλίου, κληρονόμοι της παρακρατικής δράσης των γκοτζαμάνηδων που δολοφόνησαν το Λαμπράκη, αλλά και των κένταυρων και των rangers της ΟΝΝΕΔ που δολοφόνησαν τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα επειδή στάθηκε στο πλευρό των μαθητικών καταλήψεων. Οι  μαθητικές – φοιτητικές καταλήψεις (μαθητικά 1998-2000, φοιτητικά 2006-2007, 2011, εξέγερση 2008), οι μεγάλοι αγώνες των εκπαιδευτικών αποτελούν κομμάτι της πλούσιας ιστορίας των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Αυτό το νήμα των αγώνων οφείλουμε να πιάσουμε σήμερα και να πετάξουμε τα εθνικιστικά σκουπίδια έξω από τις σχολές και τα σχολεία μας. Με τον κοινό μας αγώνα, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί να βάλουμε μπροστά τα συμφέροντα και τις ανάγκες μας, μετατρέποντας τα σχολεία και τις σχολές σε ζωντανά κύτταρα αγώνα, αντίστασης, ζύμωσης και πολιτικοποίησης. Να μην αφήσουμε κανένα χώρο στον εθνικιστικό εσμό. Να τους τσακίσουμε στις γειτονίες, στις πλατείες, στα σχολεία, στις σχολές, στους χώρους δουλειάς και όπου αλλού πάνε να σηκώσουν κεφάλι.



Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 8 Άρθρα

th.moustos@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top