Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 112 Προβολές

Στην παράσταση «Οδός Αβύσσου Αριθμός 0» ο Λουντέμης «έλειπε» από τη σκηνή

odos-avissou-1

odos-avissou-1


Όταν εκδόθηκε το 1962 το βιβλίο του Δημήτριου Μπαλάσογλου γνωστού σε όλους μας ως Μενέλαου Λουντέμη «Οδός Αβύσσου Αριθμός 0», ο ίδιος βρισκόταν στη Ρουμανία για να αποφύγει τις κατηγορίες για εσχάτη προδοσία (του είχε αφαιρεθεί επίσης και η Ελληνική ιθαγένεια). Σίγουρα, ούτε ο ίδιος δεν φανταζόταν ότι το έργο του αυτό θα ήταν μια σημαντική διαχρονική περιγραφή γεγονότων που καταδεικνύουν με ζωντανό τρόπο τα όσα έζησαν κάποιοι συνάνθρωποι μας στη Μακρόνησο κατά την διάρκεια των διωγμών των κομμουνιστών.

Στο βιβλίο ψυχογραφούνται συμπεριφορές ανθρώπων που δρουν κάτω από ιδεολογικές νόρμες, προσάπτοντας τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα τους. Έτσι βλέπουμε τους δύο ήρωες, τον Παναγή και τον Γιώργη, να μεταφέρονται στη Μακρόνησο ως αντιφρονούντες και συνάμα εχθροί του «Ελληνισμού». Κατά την μεταφορά τους αντί να προσπαθήσουν να σκοτώσουν τον φύλακά τους που βρισκόταν ζαλισμένος από τη θάλασσα, τον βοηθούν να ξεπεράσει τη ζαλάδα. Στη συνέχεια βρίσκονται φυλακισμένοι και οι ιθύνοντες του στρατοπέδου προσπαθούν να τους «σπάσουν» με σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια. «Το άτομο οδηγείται στην αποπροσωποποίηση, χάνοντας τον εαυτό του, παραλύει και γίνεται ευάλωτος χωρίς αντιστάσεις» γράφει ο ίδιος ο Λουντέμης.

Μετά από πολλά βασανιστήρια και ενώ οι δυο ήρωες κρατούν και δεν «σπάνε» βλέπουμε τον φύλακά τους να βγάζει την ανθρώπινη πλευρά του, να τους βοηθά και να τους προστατεύει σε αντίθεση με τον διοικητή του στρατοπέδου που φτάνει στο σημείο να διατάξει την εξόντωσή τους. Στο τέλος προσπαθώντας να αποδράσουν από τη θάλασσα καταφέρνει και ζει μόνο ο ένας ο Παναγής και περνάει από στρατοδικείο με προαποφασισμένη την απόφαση της θανατικής του καταδίκης.

odos-avissou-2


Στην Πάτρα, στο Θέατρο Απόλλων, παρακολουθήσαμε τη φετινή πρεμιέρα της παράστασης «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0» σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, η οποία συνεχίζει τον δεύτερο κύκλο παραστάσεών της στο θέατρο «Όλβιο» στην Αθήνα από 12 Οκτωβρίου.

Σκηνοθετικά η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη με κακές αντιγραφές ανοικείωσης -λίγο από Μπρέχτ λίγο από Πισκάτορ- λάθος χρήση του ήχου όσον αφορά την απόσπαση προσοχής των θεατών, δεν καταφέρνει να προβληματίσει τον θεατή στον βαθμό που το ίδιο το μυθιστόρημα το κάνει. Παράδειγμα, η λάθος απόδοση του χαρακτήρα του διοικητή (Στέλιος Γεράνης), που θύμιζε κάτι σαν καρικατούρα με ατάκες που περισσότερο προκαλούσαν γέλιο παρά εμβάθυναν στο πνεύμα του βιβλίου. Επίσης, ο φύλακας «Στελλάρας» (Χριστόδουλος Στυλιανού) μας μεταφέρθηκε περισσότερο σαν άμυαλος φανατικός οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας παρά σαν άνθρωπος που δεν ήξερε πως να διαχειριστεί την εξουσία.

Μέσα από τα βασανιστήρια που βλέπουμε στη σκηνή, οι δυο ήρωες προσπαθούν -όχι πάντα με επιτυχία- να μας παραστήσουν πώς ήταν τα πράγματα στη Μακρόνησο τότε. Απευθύνονται στα ένστικτα ανθρωπισμού των θεατών διατηρώντας μια εικόνα αδικημένων στην οποία όμως φαίνεται το επίπλαστο των χαρακτήρων. Όταν συνομιλούν μεταξύ τους τόσο ο Δημήτρης Μαύρος ως «Παναγής» όσο και ο Χάρης Μαυρουδής ως «Γιώργης» δεν καταφέρνουν να αποδώσουν τα συναισθήματα της εποχής επί σκηνής καθώς μιλάνε με έναν τρόπο «παραπονιάρικο» χωρίς συναίσθημα. Υποκριτικά οι ηθοποιοί φάνηκαν δέσμιοι της σκηνοθεσίας. Ένα ψυχογράφημα σαν και αυτό χρειάζεται να προκαλέσει τη συγκινησιακή μνήμη των ηθοποιών πράγμα το οποίο δεν γίνεται φανερό σε καμία περίπτωση. Τέλος ο Νότης Παρασκευόπουλος σε διπλό ρόλο (γιατρός-καρφί) δεν βγάζει τίποτα στο κοινό -ούτε καν γέλιο- με τη δειλία του χαρακτήρα του γιατρού.

Η «Οδός Αβύσσου Αριθμός 0» είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που καταγράφει ίσως και καλύτερα από τα ιστορικά βιβλία την πραγματικότητα των βασανιστηρίων στη Μακρόνησο. Στη σκηνή, η προσπάθεια απόδοσής του κινείται σε μέτρια επίπεδα καθώς το έργο αποδίδεται περισσότερο με μια σημερινή οπτική που απέχει παρασάγγας από την πραγματική ιστορία των ανθρώπων όπως την έζησαν.

odos-avissou-3


Συντελεστές Παράστασης

Θεατρική διασκευή: Σοφία Αδαμίδου
Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Μουσική – κιθάρα: Νότης Μαυρουδής
Σκηνικά: Ντέιβιντ Νεγρίν
Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Sound Design: Μανώλης Μανουσάκης
Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα
Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
Σκηνοθεσία Video: Γιώργος Κορδέλλας
Video art cinematography: Δημήτρης Ζόγκας, Παναγιώτης Ανδρεαδάκης
Φωτογραφία: Γιάννης Πρίφτης
Βοηθός σκηνογράφου: Νάσια Πλέτση
Παραγωγή: ΦΩΣart

Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης: Χάρης Μαυρουδής, Δημήτρης Μαύρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, Νότης Παρασκευόπουλος, Στέλιος Γεράνης.

Τη φωνή του «δανείζει» ο Βασίλης Μπισμπίκης.

 


Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 35 Άρθρα

Δημήτρης Ζαπάντης. Γεννήθηκα πριν 38χρόνια στο κάστρο της Πάτρας, ακόμα εκεί είμαι και ατενίζω την αγαπημένη μου πόλη από ψηλά. Ξεκίνησα να σπουδάζω θεατρολογία, στο πανεπιστήμιο της και διάγω βίον ήρεμον και οικογενειακόν τρόπον τινά. Όνειρό μου είναι να γίνω «κάποιος». Μόλις μεγαλώσω και νοικοκυρευτώ θα τα καταφέρω... | dimzap52@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top