Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 153 Προβολές

«Τα Ουγγρικά Ψάρια» – Μαθήματα γέλιου από την επαρχία

605494-(1)

605494-(2)


Τα Ουγγρικά Ψάρια δεν είναι βιβλίο που ξεκινάς στο πρωινό λεωφορείο για τη δουλειά. Ξέρεις πόσο ενοχλεί τους κατσουφιασμένους συνεπιβάτες σου να βλέπουν κάποιον να γελάει ενώ πηγαίνει στα κάτεργα.

Και σας μιλάω από προσωπική εμπειρία. Γιατί, διαβάζοντας το μυθιστόρημα του Γιάννη Πλιώτα, κατάφερα όχι μόνο να συγκεντρώσω τα απορημένα και επικριτικά βλέμματα των γύρω μου αλλά να γελάσω και με τον ίδιο μου τον εαυτό. Και όλα αυτά χάρη σε μια παρέα που κανένα σκοπό δεν έχει να προκαλέσει κάτι τέτοιο.

Επιτρέψτε μου να σας συστήσω τον Γιάννη, τον Μάγο και τον Χάκερ.

Είναι ένα καλοκαίρι σαν όλα τα άλλα. Ή μήπως όχι; Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρη με αυτούς τους τρεις. Οι πρωταγωνιστές του χιουμοριστικού μυθιστορήματος μπλέκουν σε μια μυστηριώδη ιστορία απαγωγής χωρίς καν να το καταλάβουν και προσπαθούν, με τον δικό του τρόπο ο καθένας, να ξετυλίξουν το νήμα της υπόθεσης και να βοηθήσουν τον εξαφανισμένο φίλο τους.

Ενδιάμεσα, παίζουν σκάκι, τρώνε σουβλάκια, προβληματίζονται και φλερτάρουν με ανυποψίαστες φοιτήτριες.

Με σύγχρονο χιούμορ (η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το 2011 και από τότε σίγουρα έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές), ο Γιάννης Πλιώτας παρουσιάζει τη ραστώνη της θερινής επαρχίας, ισορροπώντας ανάμεσα στην ειρωνεία και τον αυτοσαρκασμό. Γνωρίζοντας τα λεπτά όρια που χωρίζουν το αστείο από το γελοίο, ο συγγραφέας βάζει τους ήρωές του να ξεπεράσουν τον εαυτό τους (νοητικά και όχι μόνο) και χαρίζει στον αναγνώστη αυθεντικές στιγμές αβίαστου γέλιου.

Στο σύμπαν του Πλιώτα τίποτα δεν είναι περίεργο στην πραγματικότητα. Και οι ήρωές του το καταφέρνουν μη παίρνοντας τον εαυτό τους και τόσο στα σοβαρά. Πηδάνε από το εξωπραγματικό στο κανονικό με άνεση, σχεδόν αναισθησία και καταφέρνουν να αιφνιδιάσουν τον αναγνώστη. Ειδικά ο πρωταγωνιστής, Γιάννης, δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που έχει βρεθεί στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, αλλά ακολουθεί το παιχνίδι της ζωής γιατί δεν έχει και κάτι καλύτερο να κάνει. Με χαρακτηριστική απάθεια καταφέρνει κάθε φορά να ανοίγει τελικά τη σωστή πόρτα και να τη βγάζει καθαρή επιβραβεύοντας τον εαυτό του με ένα ποτό ακόμα.

Φόντο η ελληνική πραγματικότητα, τα στερεότυπα της σύγχρονης κοινωνίας και οι κλισέ τύποι που συναντάμε καθημερινά στο διάβα μας. Μήπως τελικά είμαστε εμείς αυτοί;

Κινηματογραφικός ρυθμός α λα Guy Richie που θυμίζει καλοδουλεμένο μοντάζ, λέξεις που θα ήθελες να είχες σκεφτεί εσύ πρώτη, έξυπνες στιχομυθίες και λίγη ποίηση -ποιος μπορεί να ξεπεράσει το «Ξαπλώνω στο ντιβάνι, κρύο έχει βάνει»;- δημιουργούν μια ευφυή και μοντέρνα παρωδία αστυνομικού μυθιστορήματος που παραδίδει μαθήματα ελληνικής πραγματικότητας και διασκεδάζει.

Και ευτυχώς διαβάζεται νεράκι. Δεν πρέπει να προκαλείς για πολύ τους στριμωγμένους συνεπιβάτες σου.

«Τα Ουγγρικά Ψάρια» | Γιάννης Πλιώτας | Εκδόσεις Διόπτρα | Ιούνιος 2018

605494-(4)



Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 101 Άρθρα

Γεννήθηκε πριν κάμποσα χρόνια στην Πάτρα, κι από τότε ψάχνει τον τόπο που θα την κρατήσει. Σπούδασε δημοσιογραφία και φωτορεπορτάζ και προσωρινά ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συγκατοικώντας με ένα μεγάλο σκύλο. Ξοδεύει την ενέργειά της σε ταξίδια, λογοτεχνία, μελαγχολικές μουσικές, όμορφες ταινίες και καλό φαγητό. Παρ’ ότι εκ φύσεως πεσιμίστρια, πιστεύει πως η ομορφιά της ζωής υπάρχει παντού, και αυτό προσπαθεί να αποτυπώνει με τις φωτογραφίες και τα κείμενά της. http://syn-grafika.blogspot.gr/ http://naliaginger.tumblr.com/

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top