Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 109 Προβολές

Τι φρούτο είναι τούτο;

froutafb

frouta


Μια πιατέλα γεμάτη φρούτα είναι απλά.

Οι φράουλες, ναι, αχ αυτές οι φράουλες ποτισμένες από αυτό το κόκκινο χρώμα, το τονισμένο από μια άνευ προηγουμένου ορμόνη, που σαν φορμόλη το διατηρεί και το οδηγεί στα αδηφάγα στόματά μας. Ναι, φράουλες που μαζεύονται από αφανείς, άγνωστους, λεπτόσαρκους, μουλάτους συνανθρώπους μας. Ναι, γευστικά πλαστικές φράουλες μαζεμένες από γευστικότατους καλούς συνανθρώπους μας.

Πεπόνι νότιας Αφρικής, εκεί όπου τα τείχη ορίζουν και διαχωρίζουν τις ανθρώπινες ποιότητες. Από την μια μεριά αυτοί που τα μαζεύουν και από την άλλη αυτοί που τα απολαμβάνουν παγωμένα με τυρί και προσούτο.

Νεκταρίνια πρώιμα για εξαγωγή, προς χώρες του πλούσιου ευρωπαϊκού βορρά, προέλευσης χρεοκοπημένου ευρωπαϊκού νότου. Νεκταρίνια γυαλιστερά, που όταν τα κόβεις με το μαχαίρι για να τα γευτείς κάνουν χρατς. Χρατς κάνουν όμως και οι τσέπες των αγροτών του ευρωπαϊκού νότου που αναγκάζονται να τα πωλούν, να τα εξάγουν τόσο μα τόσο φθηνά.

Αχ ναι και αυτά τα πεντανόστιμα αποξηραμένα δαμάσκηνα και ροδάκινα, που κάνουν τόσο καλό στην υγεία του γαστρενετρικού συστήματος. Ενός συστήματος που εξάγει, αφοδεύει, οτιδήποτε δεν το υπηρετεί, οτιδήποτε δεν το βοηθά να γίνει πιο ισχυρό, πιο καπιταλιστικά πανίσχυρο. Όταν τα δαγκώνεις νιώθεις αμέσως την αποξηραμένη φρουκτόζη να γεμίζει τα κύτταρα σου με την αίσθηση ότι όσο θα υπάρχουν φτωχοί, τόσο εσύ, εγώ εν προκειμένω, θα τα απολαμβάνω τόσο μα τόσο φθηνά και πλούσια.

Τα ακτινίδια, ένα σχετικά πρόσφατο φρούτο που κλαδεύεται όπως το αμπέλι και του οποίου η βιταμίνη C, μας βοηθά να έχουμε γερά κόκκαλα και να αντέχουμε τα γκλομπς, τις ροπαλιές ενός συστήματος, που, όπως προείπα, αφοδεύει οτιδήποτε δεν το βοηθά να γίνει ακόμη πιο οικονομικά πανίσχυρο. Προτείνουμε ακτινίδιο στους δυσκοίλιους, σε αυτούς που δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις επιταγές του Ντόναλντ του απατεώνα.

Μούρα, μαύρα και κόκκινα, το φρούτο της αριστερής μας κυβέρνησης. Το φρούτο που μπορεί να φάει ο πλούσιος μα και ο φτωχός. Φρούτα αντιοξειδωτικά, αντικαρκινικά, καθαρίζουν τις αρτηρίες ενός πολιτικού συστήματος, μιας κυβέρνησης που υποστηρίζει ότι όσο περισσότερο παραμένει στην εξουσία, τόσο πιο πολύ θα καθαρίζει τις συντάξεις των γερόντων και τόσο θα δημιουργεί ένα νέο σύστημα διαπλοκής όπου η ποδοσφαιροποίση της πραγματικότητας θα οδηγήσει όλους μας στην νέα απόλαυση. Στην απόλαυση όπου καθημερινά φτωχοποιούμαστε, αλλά μας αρέσει. Για αυτό τα μούρα προτείνονται και ως φυσικό αντικαταθλιπτικό.

Και η πιατέλα μας ολοκληρώνεται με μάνγκο, ένα τροπικό φρούτο. Το μάνγκο θυμίζει ελαφρώς ροδάκινο αλλά θεωρείται ιδιαιτέρως αφροδισιακό. Με λίγα λόγια η αριστερή κυβέρνηση μας πιθανότατα θα το πρότεινε και αυτό προς βρώσιν, αρκεί να είναι μαζεμένο από λαϊκή αγορά, μετά το πέρας της, από τα σκουπίδια. Το μάνγκο θα μπορούσε να γίνει το φρούτο του αγωνιστή φτωχού που στην προσπάθεια και στο αγώνα για επιβίωση που κάνει, «τρώει ένα μάνγκο την ημέρα που την κρίση κάνει πέρα».

Μια πιατέλα γεμάτη φρούτα είναι απλά. Μια πιατέλα γεμάτη φρούτα που ονειρεύτηκα. Μια πιατέλα που έχει τόσες πολλές ιστορίες να μου πει. Μια πιατέλα που με αγαπά και την αγαπώ ακόμη και αν είναι… άδεια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • Η μελαγχολία του δειλινού

    Η μελαγχολία του δειλινού

    Αυτή την εβδομάδα διαβάζω  ένα από τα ομορφότερα βιβλία που έχουν περάσει από τα χέρια μου τα τελευταία χρόνια. Ο
  • Μας ψεκάζουν

    Μας ψεκάζουν

    Περίεργες λευκές μορφές εμφανίστηκαν ψες τ’ απόγευμα στον ουρανό της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοι της «συμπρωτεύουσας» έσπευσαν να φωτογραφίσουν το γεγονός
  • Γιατί οι περισσότερες σχέσεις έχουν ημερομηνία λήξης;

    Γιατί οι περισσότερες σχέσεις έχουν ημερομηνία λήξης;

    Γιατί αλλάζουμε, δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό και τίποτα ανήθικο στο να αποκοπείς από μια σχέση που θεωρητικά δεν σου έχει
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 63 Άρθρα

«Words are all we have», είπε ο Σάμουελ Μπέκετ. Mικρός σαν ήμουν, ήθελα να πραγματοποιηθούν οι τρεις ευχές που μου αναλογούσαν. Πάντα όμως έκανα την ίδια μοναδική ευχή. Τις άλλες δύο δεν χρειάστηκε να τις σπαταλήσω. Γιατί από μικρός βρήκα τους «Αγιους Τόπους» μου. Τους τόπους εκείνους όπου η μνήμη μου, δημιουργούσε τις λέξεις και οι λέξεις αρθρώνονταν σε λόγο. Μερικές φορές είμαι τυχερός και ο Λόγος με γεμίζει με το φως του. Τότε μιά βαθιά γαλήνη και παραδοχή με κατακλύζει. teatrofatses@gmail.com

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top