Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 134 Προβολές

Το επικίνδυνα ανέμελο προφίλ μιας έφηβης στα ’60s

19531655_7944-fb

19531655_794407450740789_1275905314_o


Χρόνια τώρα ζούμε σε περίεργους καιρούς. Σε καιρούς όπου αδύναμοι, πληγωμένοι, μοναχικοί άνθρωποι ψάχνουν κάτι για να πιαστούν. Και η βοήθεια αυτή δεν έρχεται από οικογένεια ή φίλους, αλλά από ανθρώπους άγνωστους και εν τέλει επικίνδυνους, που μέσα από μία υποτιθέμενη γαλήνη και με τις λέξεις «αλήθεια» και «φως» για κομποσκοίνι προσηλυτίζουν αθώους και αδύναμους.

Για μια τέτοια περίπτωση μιλάει το βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα bestseller της εικοσιεπτάχρονης Emma Cline, «Τα Κορίτσια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Βρισκόμαστε στα τέλη των 60’s, όπου η σεξουαλική επανάσταση και η γοητεία των χίπηδων έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν. Ο Τσαρλς Μάνσον, «ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος του πλανήτη» όπως τον έχουν χαρακτηρίσει τα Μέσα, παρουσιάζεται ως προφήτης και στηρίζοντας μια παρανοϊκή θεωρία (Helter Skelter), σύμφωνα με την οποία οι μαύροι θα εξεγείρονταν και θα ξεσπούσε πόλεμος με τους λευκούς, καλεί κόσμο να μπει στην «οικογένεια» του για να σωθεί.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο Μάνσον χωρίς να σκοτώσει ποτέ ο ίδιος, προκάλεσε τις φοβερές δολοφονίες που διέπραξαν τα μέλη της «οικογένειας», οικογένεια αποτελούμενη κυρίως από κορίτσια με τα οποία συχνά επιδιδόταν σε ομαδικά όργια. Όλοι έχουμε ακούσει για τους φόνους και την εξωφρενική ιστορία του Μάνσον, αλλά ποιος μπορεί να πει ότι καταλαβαίνει όλα αυτά τα κορίτσια που τον ακολούθησαν τυφλά; Στη ζωή και την ψυχολογική κατάσταση αυτών των κοριτσιών εστιάζει η Emma Cline, ρίχνοντας φως σε μια άγνωστη πτυχή της υπόθεσης.

Στο πρώτο της μυθιστόρημα, η Αμερικανίδα συγγραφέας διηγείται την γνωστή ιστορία με τη φωνή της δεκατετράχρονης Ίβι Μπόιντ η οποία εν μέσω μιας αναστατωμένης ζωής βρίσκει καταφύγιο στο κοινόβιο του Ράσελ – Μάνσον. Η Cline σκιαγραφεί έναν κόσμο αθωότητας και διαστροφής, όπου έφηβες δοκιμάζουν το πρώτο τους τσιγάρο και ακούνε δίσκους με γλυκερά τραγούδια περιμένοντας να τους ανοίξει η πόρτα για τον κόσμο των μεγάλων. Κορίτσια όπως η Ίβι, από σπίτια διαλυμένα, με γονείς αδιάφορους, και με καλοκαίρια καυτά και μακρόσυρτα, που καταλήγουν μέλη μιας ομάδας προσπαθώντας να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. «…μέρος μιας άμορφης ομάδας, πιστεύοντας ότι η αγάπη έρχεται από κάθε κατεύθυνση. Ώστε να μην απογοητευτείς αν δεν έρθει από την κατεύθυνση που ήλπιζες». Το κοινόβιο αντιπροσωπεύει για την Ίβι και τους υπόλοιπους όλα όσα δεν κατάφερε να τους δώσει η κοινωνία και η οικογένειά τους. Αφοσιώνονται στον «αρχηγό» της ομάδας, τον Ράσελ, ειδικό στο να αντιλαμβάνεται τη διαταραγμένη ψυχολογία των κοριτσιών και να τις εκμεταλλεύεται στο όνομα της αγάπης.

19496249_794406984074169_885956108_o


Καθώς η ιστορία ξεδιπλώνεται, παρακολουθούμε, χάρη στη δεξιοτεχνία της Cline, με αγωνία τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους ενδοιασμούς της πρωταγωνίστριας μέχρι τις τελευταίες μέρες των γεγονότων, μπαίνοντας για πρώτη ίσως φορά στο μυαλό όχι του θύτη αλλά του θύματος και χαρτογραφώντας τα απάτητα μονοπάτια μιας μοναχικής εφηβικής καρδιάς. Και είναι απόλυτα κατανοητή και κατατοπιστική ως προς το μυθιστόρημα η δήλωση της συγγραφέως σε συνέντευξή της πως «ήταν εξαντλητικό, ακόμα και μέσω της συγγραφής, να θυμάμαι πως είναι να είσαι έφηβη».

Δυστυχώς όμως δεν είναι μόνο οι Καλιφορνέζες έφηβες των 60s που γοητεύονται από εμπνευσμένους τρελούς και καταλήγουν άβουλα όντα στα πόδια τους και γι’ αυτό το μυθιστόρημα βρίσκει τόσο μεγάλο κοινό. Η τυφλή εμπιστοσύνη σε τσαρλατάνους που ορκίζονται πως έχουν τον χάρτη για τη γη της γαλήνης και της αγάπης στο όνομα παρερμηνευμένων φιλοσοφιών θεών κάθε είδους είναι σημείο των καιρών μας και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον η εν μέρει λογοτεχνική μα πλήρως ρεαλιστική βουτιά στα ταραγμένα νερά των μυαλών που αφιερώνουν τη ζωή τους σε τέτοιους ανθρώπους. Η ανάγκη για αγάπη και αναγνώριση, η επιθυμία του να ανήκεις σε μία ομάδα όχι ως άτομο πια αλλά ως σύνολο και η πίστη πως κάτι ανώτερο πάντα υπάρχει εκεί έξω να σώζει αποτυχημένες ζωές είναι τόσο μεγάλη ώστε να οδηγεί σε ακραίες πράξεις τυλιγμένες στην ομίχλη της γοητείας και της πίστης.

«Τα Κορίτσια» είναι από πολλές πλευρές ένα συναρπαστικό ντεμπούτο. Η εκλεπτυσμένη γραφή της Cline κεντάει ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την τρομερή ιστορία της «οικογένειας Μάνσον» την εποχή του άδολου και ανόητου καλιφορνέζικου ονείρου και αποτυπώνει με επιτυχία το ταραγμένο μυαλού των εφήβων που όλοι ήμασταν κάποτε.

«Τα κορίτσια»
Emma Cline
Μετάφραση: Έφη Τσιρώνη
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2016

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
  • Ο ακροβάτης

    Ο ακροβάτης

    Εικόνες πολλές, κατέφυγαν στο νου σου απ΄ το παρελθόν. Λίγες οι ευχάριστες, πολλές οι δυσάρεστες στέκονται δίπλα σου σε κάθε
  • Paradise is lost

    Paradise is lost

    Το πουλί-πουλάκι, με το γάργαρο, λυρικό κελάηδισμα, που βρισκόταν πάνω «στο απαγορευμένο δέντρο της γνώσης» και από το οποίο έφαγαν
  • Ο μπαμπάς κοιμάται μέσα στα λουλούδια

    Ο μπαμπάς κοιμάται μέσα στα λουλούδια

    Έκανε μια παράξενη ζέστη για την εποχή. Ο ήλιος της έτσουζε τα μάτια. Καθόταν κάτω από την καρυδιά στην αυλή
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 79 Άρθρα

Γεννήθηκε πριν κάμποσα χρόνια στην Πάτρα, κι από τότε ψάχνει τον τόπο που θα την κρατήσει. Σπούδασε δημοσιογραφία και φωτορεπορτάζ και προσωρινά ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συγκατοικώντας με ένα μεγάλο σκύλο. Ξοδεύει την ενέργειά της σε ταξίδια, λογοτεχνία, μελαγχολικές μουσικές, όμορφες ταινίες και καλό φαγητό. Παρ’ ότι εκ φύσεως πεσιμίστρια, πιστεύει πως η ομορφιά της ζωής υπάρχει παντού, και αυτό προσπαθεί να αποτυπώνει με τις φωτογραφίες και τα κείμενά της. http://syn-grafika.blogspot.gr/ http://naliaginger.tumblr.com/

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top