Τέταρτο
Δεν υπάρχουν σχόλια 134 Προβολές

Υποχώρηση στο κυνηγητικό λόμπι. Το κυνήγι αναγνωρίστηκε ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης

ornithologiki

ornithologiki


Τελικά, το κυνηγετικό λόμπι κατάφερε να περάσει τη θέση του και να αναγνωριστεί το κυνήγι ως «εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης». Συγκεκριμένα στην Εθνική Στρατηγική για τα Δάση αναφέρεται: «Η αναγνώριση του ρόλου της θήρας στα μεσογειακά δασικά οικοσυστήματα και η περαιτέρω βελτιστοποίηση της ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης».

Όπως είχαμε επισημάνει και σε παλιότερο άρθρο μας για το ίδιο θέμα:

Το κυνήγι, αν και νόμιμη ως δραστηριότητα, απειλεί τα είδη που θηρεύονται -και όχι μόνο- εξαιτίας μιας αλόγιστης υπερεκμετάλλευσης θέτοντας σε μόνιμο κίνδυνο τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η έκταση που λαμβάνει στη χώρα μας, σε συνδυασμό με την έλλειψη αυστηρών ελέγχων και συστηματικής παρακολούθησης εντείνουν τις αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή της βιοποικιλότητας και η συνολική σημερινή ανεπάρκεια των μηχανισμών αποτελεσματικής προστασίας  της ελληνικής φύσης και των οικοσυστημάτων της θέτει σε άμεσο κίνδυνο τον ιστό της ζωής.

Η προσπάθεια να εμφανιστούν κυνηγοί και κυνήγι ως «διαχειριστές» της φύσης ή των προστατευόμενων περιοχών αποτελεί προσπάθεια να κρυφτεί η κακοποίηση ως συμπεριφορά σε ζώα και φύση ενώ ταυτόχρονα «το κυνήγι είναι απλώς ένα ανήθικο χόμπι που καμία σχέση δεν έχει με την επιβίωση παρά μόνο το οικονομικό όφελος για το κράτος και την κυνηγετική βιομηχανία».

Ή αλλιώς το «Πυρ κατά βούληση» επιβεβαιώνει άλλη μια φορά πως  «το σπορ της δολοφονίας ζώων πρέπει να απαγορευθεί» καθώς οι λαθροκυνηγοί είναι υπεύθυνοι για την ανεξέλεγκτη εξαφάνιση προστατευόμενων ειδών, ενώ οι κυνηγοί έχουν συμβάλλει σχεδόν στην εξαφάνιση των φυσικών θηρευτών διαταράσσοντας την ισορροπία των οικοσυστήματων με αποτέλεσμα από τη μια να έχουμε ανεξέλεγκτο υπερπληθυσμό άγριων ζώων και από την άλλη τη συρρίκνωση υγιών οικοσυστημάτων.

[Κυνηγοί, τα χαϊδεμένα παιδιά του πολιτικού συστήματος σε ρόλο περιβαλλοντικού διαχειριστή; – Γιώργος Μουργής]

kynigoi1


Η θέση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας 

Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία για το συγκεκριμένο θέμα -εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκεια για τη εξέλιξη αυτή- το ό,τι η δραστηριότητα της θήρας μειώνει τους πληθυσμούς των ζώων δεν σημαίνει ότι το κυνήγι μπορεί να αναγνωριστεί συνολικά ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας:

Το κυνηγετικό λόμπι κατάφερε εν τέλει να περάσει στην Εθνική Στρατηγική για τα Δάση (ΕΣΔ) τη θέση του ότι το κυνήγι αναγνωρίζεται ως «εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης». Από τη σύσταση του ελληνικού κράτους έως σήμερα το κυνήγι αναγνωριζόταν απλά ως μία από τις υπαίθριες δραστηριότητες. Συγκεκριμένα, η δασική νομοθεσία αναγνωρίζει αποκλειστικά την άσκηση της θήρας ως αθλητική και μόνο δραστηριότητα (άρθρο 251. Παρ.1 – Δασικός Κώδικας).

Η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση στοχεύει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, θέτοντας υψηλούς στρατηγικούς στόχους, θεωρώντας ότι τα ελληνικά δάση μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά το ΑΕΠ και να προσφέρουν εργασία. Ωστόσο, μετά από πιέσεις, στο επίσημο κείμενο της Εθνικής Στρατηγικής δόθηκε η ευκαιρία να σημειωθεί «Η αναγνώριση του ρόλου της θήρας στα μεσογειακά δασικά οικοσυστήματα και η περαιτέρω βελτιστοποίηση της ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης».

Το ότι η δραστηριότητα της θήρας μειώνει τους πληθυσμούς των ζώων (και, συνεπώς, ελέγχει τον πληθυσμό των αγριόχοιρων που οι ίδιοι οι κυνηγοί απελευθέρωσαν στην Πελοπόννησο!) δεν σημαίνει βεβαίως ότι το κυνήγι από λεγόμενη δραστηριότητα αναψυχής – άθλησης μπορεί να αναγνωριστεί συνολικά ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Η θήρα δεν αποτελεί μέσο περιβαλλοντικής διαχείρισης. Αντίθετα, η διαχείριση της θήρας εμπίπτει στις υποχρεώσεις της πολιτείας και οφείλει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους από εξειδικευμένο προσωπικό.

Η θήρα αποτελεί μία μόνο από τις δραστηριότητες που διαμορφώνουν και επηρεάζουν τα δασικά οικοσυστήματα και θα πρέπει η διαχείριση αυτής να σχεδιάζεται από κοινού με τις υπόλοιπες δυνατές χρήσεις (οικοτουρισμός, ξύλευση, διατήρηση σπάνιων ειδών κ.ά.). Στη διαχείριση άγριας πανίδας αναφέρεται διεθνώς μόνο ο έλεγχος πληθυσμών μέσω της επιλεκτικής θανάτωσης (selective killing) και ελέγχου του πληθυσμού με θανάτωση μέρους αυτού (culling). Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις στην Ελλάδα, η θανάτωση γίνεται από τις κατά τόπους υπεύθυνες υπηρεσίες (Δασικές Υπηρεσίες κ.λπ.) με ειδικά συνεργεία και όχι απλά με κυνηγούς που ασκούν το «χόμπι» τους.

Η Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια για τη εξέλιξη αυτή που δεν συνάδει σε κάθε περίπτωση με τις σύγχρονες τάσεις του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου που απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση του ελληνικού φυσικού περιβάλλοντος.



Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 3207 Άρθρα

Στο tetartopress.gr φιλοξενούνται καθηµερινά απόψεις και θέµατα για τις τέχνες, το περιβάλλον, τα ταξίδια, την ιστορία, την ανάδειξη της δηµιουργικότητας και της πρωτοτυπίας, ιδέες για τον ελεύθερο χρόνο αλλά και σχολιασµός επιλεγµένων στιγµών της επικαιρότητας. Ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που σκοπό έχει να δώσει µια κριτική µατιά σε θέματα με πολιτιστικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικοπολιτικό ενδιαφέρον.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

RELATED ARTICLES

Back to Top