Τέταρτο

237 Προβολές

«Είμαι η Μαίρη Πόππινς…»

14513802_1131068700319747_1877352981_o



Σε θυμάμαι μικρούλα, βρεγμένη ως το κόκαλο με την τεράστια σάκα να σου βαραίνει τους ώμους, λες και αντί για βιβλία είχε μέσα όλα τα βάρη του κόσμου.

Σε θυμάμαι με τα παπουτσάκια σου λασπωμένα, να τρέμεις από το κρύο.

«Θέλω μία μεγάλη χρωματιστή ομπρέλα» είπες, σχεδόν βουρκωμένη.

Και πήρες την ομπρέλα σου μεγάλη, χρωματιστή, να σε χωράει μέσα ολόκληρη.

Κι ήταν λες και πήρες το πολυτιμότερο δώρο του κόσμου. Είμαι η Μαίρη Πόππινς ξεφώνιζες, άνοιγες την ομπρέλα σου έκανες δύο βήματα και στο τρίτο ένα ελαφρύ πηδηματάκι. Κι ύστερα μια χοροπηδητή φούρλα, σχεδόν στον αέρα σα να προετοιμαζόσουν να πετάξεις. Είμαι η Μαίρη Πόππινς έλεγες και τα βράδια κι ήθελες την ομπρέλα στο προσκεφάλι σου για να μπορείς να πετάξεις στα όνειρά σου.

Ακόμα και τώρα, μεγάλη πια, σαν αρχίζεις να πνίγεσαι με εκείνο το βάρος που στριφογυρίζει στο στήθος σου κι ο κόμπος στο λαιμό σου δεν επιτρέπει στο λυγμό να ξεχυθεί, παίρνεις την παιδική σου ομπρέλα και τρέχεις στην αυλή. Ακουμπάς επάνω της μ’ ευλάβεια την ψυχή σου και την πετάς ψηλά στον ουρανό. Κι ύστερα όταν επιστρέφει πίσω στα χέρια σου, ξαναβάζεις την ψυχή σου στη θέση της και μια μεγάλη ανάσα «ελευθεροσύνης» γεμίζει τα πνευμόνια σου.


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Η επίσκεψη
Η επίσκεψη
Η υπερταχεία της σκέψης
Η υπερταχεία της σκέψης
Αυτά τα μάτια
Αυτά τα μάτια
Κομμωτήριον «Ραλού»
Κομμωτήριον «Ραλού»
Γλιστρώντας προς το φως
Γλιστρώντας προς το φως
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 29 Άρθρα

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου αλλιώς. Είμαι εδώ. Ζω. Αναπνέω. Αγαπάω. Δεν μετανιώνω για όλα αυτά που έζησα και θα ζήσω. Δεν μετανιώνω για όσα σκέφτομαι και μοιράζομαι. Κάπως έτσι γεννιόνται και τα κείμενα μου...

Back to Top

menu