Τέταρτο

3132 Προβολές

Η κυρά η Πάτρα

tritaki 2



Η κυρά η Πάτρα, παλιά αρχόντισσα, ζει εδώ και χρόνια σε µια µικρή, χαµηλή µονοκατοικία κοντά στο Κάστρο. Ξέπεσε πια, πάνε χρόνια που αποτραβήχτηκε εκεί πάνω, προίκα της το σπίτι, από τότε που ο άντρας της την άφησε και τα δυο παιδιά της έφυγαν, για την Αθήνα ο γιος, για το εξωτερικό η κόρη. Μια µικρή σύνταξη κι ένα δυάρι που νοικιάζει σε φοιτητές στην κάτω πόλη της φτάνουν να τα βγάζει πέρα. Μόνη παρηγοριά και παρέα της οι γάτες της γειτονιάς και µερικές γειτόνισσες που την επισκέπτονται αραιά και που κι αυτές… Όµορφη πολύ στα νιάτα της λένε και κοκέτα, τα σηµάδια δεν έχουν σβήσει εντελώς, ζωηρά ακόµη τα µάτια της, µόνο οι αδίστακτες ρυτίδες την προδίδουν που ζαρώνουν επίµονα το όµορφο πρόσωπό της…

Κάθε βράδυ τη βλέπουν που βγαίνει στα στενά για να ταΐσει τις γάτες της που µαζεύονται πίσω της λεφούσι σαν τη δουν να ξεµυτίζει απ’ την αυλή. Μόλις τους αφήσει το φαγητό, αρχινάει τη βόλτα της δίπλα στα τείχη του κάστρου, στηρίζεται σ’ αυτά και τ’ ακουµπάει. ∆εν την κρατούν όµως πια τα πόδια της, µικρή η βόλτα και µετά πάλι πίσω, κλειδαµπαρώνει κι ανάβει τα φώτα. Σ’ ένα παλιό κουτί από σεντόνια φυλάει τις αναµνήσεις της, φωτογραφίες που ξεπηδούν µπροστά της και ζωντανεύουν σαν σε ασπρόµαυρη ταινία. Έτσι ξεχνιέται κάθε βράδυ µέχρι που την παίρνει ο ύπνος και γέρνει εκεί δίπλα πάνω στο παλιό της, το αγαπηµένο µπαουλοντίβανο…

Σαν το καλό στοιχειό της πόλης, σαν την Πατρινέλλα, τα βράδια ζωντανεύει στον ύπνο της και µε πόδια ελαφριά φέρνει βόλτες την πόλη ολάκερη. Φτερουγίζει στο Γυρί, στο Τάσι, στο Βλατερό… Κοιµάται η κυρά η Πάτρα γαλήνια κι ονειρεύεται τα παλιά, πως ετοιµάζεται για γιορτές κι ανοίγει τα συρτάρια της να βγάλει τα ρούχα τα καλά, πως µπαινοβγαίνει κόσµος στο σπίτι της κι αυτή τους κερνά τεντούρα και ξερολούκουµα, γελάνε και γλεντοκοπάνε µέχρι το πρωί…

Σαν την Γιαννούλα την Κουλουρού, περιµένει κάθε χρόνο την ίδια µέρα, µε χρώµατα και θόρυβο να ξορκίσει τη µοναξιά της. Κι όταν ο καιρός καλυτερεύει, τις ώρες που σουρουπώνει περπατάει µέχρι στις σκάλες και χαζεύει την κάτω πόλη, τη θάλασσα και τα βουνά απέναντι. Μα κάτω δεν κατεβαίνει…

odeio agiou georgiou - logo


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Οδός Πατρών 1980 - 1990
Οδός Πατρών 1980 – 1990
Οδός Κολοκοτρώνη 53
Οδός Κολοκοτρώνη 53
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 43 Άρθρα

Δεν γεννήθηκα στην Πάτρα, αλλά η πόλη αυτή μ’ έμαθε να την αγαπάω τόσο που να μην την αντέχω. Να φεύγω μακριά της αλλά πάντα να γυρίζω πίσω. Μ’ έμαθε να γράφω, κυρίως γι’ αυτήν. Πίσω από κλειστά παντζούρια κι έντονη απουσία ν’ αφουγκράζομαι ήχους, να γυρεύω μύθους και να επαναπροσδιορίζω συνεχώς τη σχέση μου μαζί της. Μια σχέση βαθιά υπαρξιακή αλλά και τόσο ερωτική που η πίστη δεν ήταν ποτέ δεδομένη και η απιστία κοινό μυστικό. Μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει, θα συνεχίζω να γράφω. Γι’ αυτήν...

RELATED ARTICLES

Back to Top