tetartopress

Φοκάτσια!

537139_20043446


Εσύ που με ξέρεις τόσο καιρό, θα καταλάβεις.

Έχω καταπιαστεί με τις ζύμες. Ναι, τις φοβόμουν. Δεν ξέρω τι με πιάνει, αλλά υπάρχουν πράγματα στην κουζίνα τα οποία είτε από σεβασμό, είτε από λατρεία, φοβάμαι να τα πιάσω στα χέρια μου. Κάποτε ήταν η μαρέγκα. Μετά, το παγωτό. Πριν πολλά χρόνια, τα ντολμαδάκια γιαλαντζί.

Ε, εδώ και λίγο καιρό είναι τα αλεύρια. Η ιστορία ξεκίνησε όταν είχα τα τρία ανίψια μου σπίτι για Σαββατοκύριακο. Και θέλησα να τους φτιάξω πίτσα, με καλά υλικά όμως. Να τους δείξω με έναν τρόπο ότι οι λιχουδιές που αγαπούν να τρώνε, μπορούν να φτιαχτούν νοστιμότερες στο σπίτι. Η μεγάλη μου ανιψιά έχει μάθει να φτιάχνει εξαιρετικά μπισκότα και κέικ με λιωμένες σοκολάτες. Και έχει μάθει να πειραματίζεται κιόλας!

Πήρα λοιπόν μια συνταγή για ζυμάρι πίτσας που βρήκα πρόχειρη. Και που μου φαινόταν και πολύ απλή. Σε μια κούπα χλιαρό νερό, διαλύεις ένα φακελάκι ξηρής μαγιάς, ένα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη, για να την ξυπνήσει, ένα κουταλάκι αλάτι και τα ανακατεύεις. Μόλις δεις, σε περίπου πέντε λεπτά, να σχηματίζονται αφροί στην επιφάνεια, τότε προσθέτεις αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, όσο πάρει, περίπου δύο, δυόμιση κούπες.

Και τη ζυμώνεις έως ότου γίνει μια ζύμη ελαστική, που δεν κολλά στα δάχτυλα. Μια ζύμη που πραγματικά δυσκολεύεσαι να αφήσεις από τα χέρια σου, γιατί η επαφή μαζί της είναι ηδονική.

Από εκείνο το Σάββατο ζυμώνω συνέχεια. Παίρνω διαφορετικά αλεύρια και πειραματίζομαι. Κάνω ζυμάρια για πίτσα, το ψωμί που σου έδωσα την προηγούμενη βδομάδα και εξαιρετικές Ιταλικές φοκάτσιες. Η φοκάτσια είναι ένα επίπεδο ψωμί, περίπου σαν τη δική μας λαγάνα. Έχει λίγο πιο μεστή ψίχα και συνήθως είναι αρωματισμένο με βότανα και στην επιφάνειά της δέχεται διάφορες νοστιμιές.

Έχω δοκιμάσει καινούργια αλεύρια πάλι. Και ο καλύτερος συνδυασμός μου έγινε με 1/3 της ποσότητας αλεύρι από φαγόπυρο και το υπόλοιπο αλεύρι ολικής από ντίνκελ. Είναι αρχαίες ποικιλίες δημητριακών αυτές, με μηδαμινή περιεκτικότητα σε γλουτένη, άρα πιο εύπεπτα και περισσότερο θρεπτικά.

Για μια μεγάλη φοκάτσια, όσο το ρηχό ταψί του φούρνου σου δηλαδή, θα χρειαστείς:
2 φακελάκια μαγιά ξηρή
1 κ. ζάχαρη και 1 κ. αλάτι
Μια κούπα χλιαρό νερό
Μια κούπα αλεύρι από φαγόπυρο
Δυο κούπες αλεύρι ολικής ντίνκελ
Μισή κούπα ελαιόλαδο
Μισή κουπα φρέσκα μυρωδικά (δενδρολίβανο, βασιλικό, δυόσμο, μαντζουράνα, θυμάρι) ψιλοκομένα
Αλάτι χοντρό
Μια κούπα τοματίνια κομένα σε λεπτές φέτες
Ένα μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε πολύ λεπτά μισοφέγγαρα
Χοντροτριμένο πιπέρι

Θα ξεκινήσεις με το χλιαρό νερό, τη μαγιά, το αλάτι και τη ζάχαρη σε ένα μεγάλο μπωλ. Θα τα ανακατέψεις να διαλυθούν και θα περιμένεις 5 λεπτά, να δεις φουσκάλες στην επιφάνεια. Αυτό σημαίνει ότι ξύπνησε η μαγιά και αρχίζει να κάνει τη δουλειά της. Τότε, θα αρχίσεις να προσθέτεις τα αλεύρια σου, κούπα κούπα. Η ζύμη σου πρέπει να είναι ελαστική και να μην κολλά στα δάχτυλα. Θα έχεις λίγο επιπλέον χλιαρό νερό και αλεύρι, για να προσθέσεις αν χρειαστεί.

Θα λαδώσεις ένα μπολ και θα βάλεις μέσα τη ζύμη σου, λαδώνοντάς την και λίγο στην κορυφή. Θα την σκεπάσεις με μια πετσέτα και θα την αφήσεις για μία ώρα να φουσκώσει. Θα βάλεις μια λαδόκολλα στο ταψί σου, θα προθερμάνεις τον φούρνο στους 200 βαθμούς, θα σηκώσεις την πετσέτα από το μπολ, να δεις τη διπλασιασμένη σου ζύμη, θα αλευρώσεις τον πάγκο της κουζίνας σου και θα την δουλέψεις λίγο εκεί. Θα την ανοίξεις σε ένα φύλλο στο μέγεθος του ταψιού σου, και θα την βάλεις μέσα. Θα κάνεις μικρές λακουβίτσες πάνω στο ζυμάρι, όπως κάνουμε στις λαγάνες. Θα πασπαλίσεις τα μυρωδικά, θα βάλεις τα τοματίνια, τα κρεμμύδια, χοντρό αλάτι και πιπέρι, και θα την λούσεις με ελαιόλαδο. Θα την αφήσεις άλλη μισή ώρα να πάρει τα πάνω της και μετά θα την ψήσεις για 20 – 25 λεπτά.

Μπορείς να κάνεις πολλούς συνδυασμούς. Δεντρολίβανο, ελιές και ξύσμα λεμονιού. Άνηθο, φρέσκα κρεμμυδάκια, και πιπεριές. Σκόρδο σκόνη, βασιλικό και παρμεζάνα. Γραβιέρα, λιαστές ντομάτες και θυμάρι. Ό,τι σου βρίσκεται εσένα. Ό,τι επιθυμείς.

Να θυμάσαι ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις ό,τι αλεύρι θες. Να ξέρεις μόνο πως στα λευκά αλεύρια θα χρειάζεσαι μόνο ένα φακελάκι μαγιά. Στα ολικής να βάζεις δύο.

Αυτά για την ώρα. Σύντομα, θα τα ξαναπούμε.

α.

Επιστολές γραµµένες στον πάγκο της κουζίνας…
 19 Απρίλη του 13


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Μυστήριο_8  Με το βλέμμα στην Ιαπωνία - Ανοιχτή Πρόσκληση  σε πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας Ελλήνων φωτογράφων

Μυστήριο_8  Με το βλέμμα στην Ιαπωνία – Ανοιχτή Πρόσκληση σε πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας Ελλήνων φωτογράφων

Η 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, σε συνεργασία με τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό EU Japan Fest, απευθύνει Ανοιχτή Πρόσκληση ...
Ο θάνατος του ποδηλάτη - Διαδικτυακή προβολή

Ο θάνατος του ποδηλάτη – Διαδικτυακή προβολή

Το Ινστιτούτο Θερβάντες γιορτάζει την Ημέρα του Ισπανικού Κινηματογράφου (6 Οκτωβρίου) με την προβολή της εξαιρετικής ταινίας του σκηνοθέτη απ’ ...
Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης: δυναμική επιστροφή με Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σε ιστορική πρώτη προβολή

Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης: δυναμική επιστροφή με Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σε ιστορική πρώτη προβολή

Η  Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης επιστρέφει δυναμικά και εγκαινιάζει τις εκδηλώσεις της για τη φετινή σεζόν με μια ιστορική πρεμιέρα. Η τηλεταινία ...
«Μετά το τέλος του κόσμου· ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων» έρχεται ξανά στο Θέατρο Κάμιρος

«Μετά το τέλος του κόσμου· ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων» έρχεται ξανά στο Θέατρο Κάμιρος

Η παράσταση του Παντελή Φλατσούση «Μετά το τέλος του κόσμου· ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων» θα επαναληφθεί από τις 5 έως ...

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 66 Άρθρα

Βρίσκομαι πάντα εκεί που οι λέξεις συναντούν τις γεύσεις. Κι εκεί που οι γεύσεις συναντούν τον αναστεναγμό. Παρασκευάζω, γράφω και μιλώ για εξαιρετικό φαγητό. Αγαπώ τα ωμά θαλασσινά, την τομάτα, τα πιπέρια και το ελαιόλαδο. Δεν μπορώ να φανταστώ να ζω χωρίς αυτά. Πριν μπω επισήμως στην κουζίνα, διοργάνωνα μεγάλα πολιτιστικά γεγονότα. Δεν μπορώ να φανταστώ να το κάνω ξανά αυτό. [email protected]

RELATED ARTICLES

Back to Top