Τέταρτο

«Αριθμός 11» – Η σκληρή πραγματικότητα με μια επίγευση ανοιξιάτικης λιακάδας



Αριθμός 11… Ένα παλιό στοιχειωμένο σπίτι, ο τόπος κατοικίας του υπουργού οικονομικών στην Ντάουνινγκ Στριτ, ο αριθμός ενός τραπεζιού σε μία μεγάλη φιέστα βραβείων στη μεγάλη βιβλιοθήκη του Μπέρμιγχαμ, ο ενδέκατος υπόγειος όροφος ενός μεγαθηρίου μίας υπέρογκα πλούσιας οικογένειας, ο αριθμός της διαδρομής ενός λεωφορείου ή ο αριθμός μιας αποθήκης στη Λειψία;

Μετά το «Τι ωραίο πλιάτσικο!», η διεθφαρμένη οικογένεια Γουίνσο της θατσερικής Αγγλίας, επανέρχεται στο προσκήνιο στο βιβλίο «Αριθμός 11» του Τζόναθαν Κόου. Του Άγγλου συγγραφέα με το καυστικό χιούμορ, την απίστευτη πολιτική σάτιρα αλλά και την ευαισθησία που φαίνεται ξεκάθαρα σε όλα του τα βιβλία.

Μέσα από ιστορίες που μαρτυρούν τρέλα, παρακολουθούμε παράλληλα την ονειρική μετάβαση δύο κοριτσιών φίλων από την παιδικότητα στην εφηβεία, την ιστορία μιας ξεπεσμένης τραγουδίστριας και την εμπλοκή της σε ένα ριάλιτι στη ζούγκλα, το πάθος ενός ανθρώπου με μία κόπια παλιάς ταινίας και μέχρι πού μπορεί να φτάσει για χάρη μιας ρομαντικής αναπόλησης, την ιστορία μιας κοπέλας που αναλαμβάνει να προσέχει τα παιδιά μιας από τις πιο πλούσιες οικογένειες της Αγγλίας και πώς αρχίζει να την επηρεάζει η νοσηρή ατμόσφαιρα του σπιτιού και… ένα τέρας που παραμονεύει στο υπόγειο και στις σκιές μεγαθηρίων.

Ένα τέρας που γεννιέται από την απληστία κάποιων; Ένα τέρας που παλεύει να κατατροπώσει τη διαφθορά;

Ο «Αριθμός 11» είναι ένα βιβλίο ορόσημο των καιρών που διανύουμε, ένας ύμνος στην τρέλα που επικρατεί στις μέρες μας αλλά και ένα ξεκάθαρα πολιτικό σχόλιο για την πάλη των τάξεων και τον καπιταλισμό (αναφορές στην τραγωδία των ψαράδων στρειδιών στον κόλπο του Μορκάμπ, για τις  Νήσους Μάρσαλ και για τα φτηνά εργατικά χέρια που απορροφά από εκεί η Αγγλία). Μέσα από το δομημένο λόγο του Κόου ο αναγνώστης συναισθάνεται βαθιά όλους τους φθαρμένους, τους αποδιωγμένους, τους πληβείους αυτής της κοινωνίας.

Στο βιβλίο διακρίνουμε όμως και την αδήριτη ανάγκη του Κόου να κρατηθεί από αυτά που αγαπάει (μουσική, ταινίες τρόμου του ‘50, βιβλία, τέχνη) κι αυτό είναι που μας συγκινεί ίσως πιο πολύ. Αυτή η αντίφαση μεταξύ της σκληρής πραγματικότητας και του συνταιριάσματος που επιτυγχάνει με την ανθρωπιά και την ομορφιά της ζωής αφήνοντάς μας μία επίγευση ανοιξιάτικης λιακάδας και μυρωδιάς γιασεμιού.

«Αριθμός 11» | Συγγραφέας: Jonathan Coe | Μετάφραση: Άλκηστις Τριμπέρη |  Εκδόσεις Πόλις

 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 17 Άρθρα

Μεγάλες μου αγάπες το γράψιμο, τα ταξίδια και ο κινηματογράφος. 33 χρόνια ψάχνω να βρω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω και το όνειρό μου είναι να συνυπάρξω με ανθρώπους με κοινό στόχο, σε ένα σχολείο διαφορετικό, ελευθεριακό, γιατί τα παιδιά είναι η ελπίδα για να αλλάξει ο κόσμος! www.xastoukopsaraki.blogspot.gr

RELATED ARTICLES


Back to Top