Τέταρτο

384 Προβολές

Διαλείμματα προαύλισης στον Ήλιο

65590432_422070568655461_3959184755638927360_n



Κάποια στιγμή έγινε «κάτι» ανάμεσα σε δύο «τίποτα». Υπήρξε. Δεν ήταν και λίγο πράμα.

Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Όποτε κάνει φυσιολογικά πράγματα τον θεωρούν παράλογο. Όποτε κάνει παράλογα πράγματα τον θεωρούν φυσιολογικό. Κάθε πρωί διαπραγματεύεται τη βιασμένη ψυχή του. Δεν γνωρίζει από τιμές και αξίες για αυτό και δεν ξέρει πόσο ακριβά να την πουλήσει. Αν του δώσουν πολλά θα πρέπει να σωπάσει. Αν του δώσουν λίγα θα πρέπει να πνιγεί. Αν τελικά δεν του δώσουν τίποτα, θα πρέπει να σκοτώσει ή να σκοτωθεί. Μπερδεύεται… Ζητάει αναβολή από τη διαπραγμάτευση για να κοιτάξει Ουρανό, να μυρίσει λίγο χώμα νοτισμένο και να ουρλιάξει στο τέλος της μέρας, βουβά.

Η Ζωή για εκείνον είναι μια φυλακή σκέψεων και συναισθημάτων με λίγα διαλείμματα προαύλισης στον Ήλιο. Τις βαθιές του σκέψεις τις ονομάζει στοχασμούς και τις κάνει τραγούδια, ποίηση, λέξεις και βλέμματα. Τι είναι Τέχνη για εκείνον; Για εκείνον Τέχνη είναι ερώτηση και προσπάθεια κατανόησης του τι είναι αυτό εδώ που τον έφεραν και πρέπει και να νιώσει κιόλας. Να μιλήσει, να σκεφτεί, να σταθεί και να μοιάσει. Κάπου να μοιάσει. Κάτι να θυμίζει. Αλλιώς κανείς δεν θα τον θυμάται. Οι γύρω του άλλωστε έχουν ένα θέμα με το Εξαιρετικό. Δηλαδή με αυτό που αποτελεί Εξαίρεση.

Καμιά φορά φοβάται ότι θα επιστρέψει σύντομα στο Τίποτα, σαν να είναι κάτι πρωτόγνωρο. Μα στην ουσία από αυτό προέρχεται, πως γίνεται να το φοβάται; Ό,τι φαντάζεται πιστεύει ότι είναι υπαρκτό. Ό,τι είναι υπαρκτό πιστεύει ότι το φαντάζεται. Στα λεωφορεία κάθεται δίπλα από τον οδηγό ή στην γαλαρία. Φοβάται τα «αντίο» και τα «τέλη» σε βαθμό που τα προκαλεί. Μετά κάθεται και γράφει την «αρχή», φτιάχνει Ιστορίες με αποσιωπητικά.

Έκανε σεξ αμέτρητες φορές αλλά ερωτεύτηκε δυο. Ναι, δυο κορίτσια. Η μία του σκότωσε την Αθωότητα και η άλλη την ανέστησε για να την κάνει δική της. Από μικρός το βλέμμα του χανόταν στο απλανές και δεν γεύτηκε ποτέ τη χαρά του να πιστεύει ή να ανήκει κάπου. Είναι σίγουρος ότι λόγω αυτού έχει στερηθεί απολαύσεις. Δεν ήθελε ποτέ να ξέρει τι θέλει κι όποτε οι άλλοι έκαναν πλάνα αυτός έκανε Όνειρα. Είναι ωραίος τύπος και τα λέει καλά, έως γοητευτικά αλλά δεν είναι για πολύ. Κομπάρσος του «λίγο απ’ όλα», συνοδηγός και πρωταγωνιστής παρασκηνίου, μεγαλομανής όταν δημιουργεί και εραστής της ματαιότητας, όταν στεγνώνει από έμπνευση. Συστήθηκε από νωρίς με την έλλειψη, τον ρατσισμό και τη βία και η Κοινωνία τον κατέταξε στο περιθώριο χωρίς να προλάβει να φταίξει. Η ίδια Κοινωνία που πλέον τον κατηγορεί για ανεπάρκεια. Εμμονικός με τη μνήμη και ευάλωτος στη σύγχυση, βιαστικός και φοβισμένος με τις παύσεις…

Αυτός είναι ο φανταστικός μου φίλος που αν δεν υπήρχε η μουσική, τα βιβλία, η ποίηση, μερικές ταινίες και το αλκοόλ, θα σας είχε χαιρετήσει… Εσάς τούς υπέρμαχους της κανονικότητας και της ειλικρίνειας. Αυτή που όπου σταθείτε και βρεθείτε τη ζητάτε. Κι ας είναι το ψέμα το πρώτο ρούχο που φοράτε, όταν ξυπνάτε.

Αυτός είναι που προσπαθεί να Τρελαθεί και δεν τον αφήνετε.

Μη τον συμπαθάτε.


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Οδός Πατρών 1980 - 1990
Οδός Πατρών 1980 – 1990
Οδός Κολοκοτρώνη 53
Οδός Κολοκοτρώνη 53
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 11 Άρθρα

Ο Γιάννης Μίχας Νεονακης ή αλλιώς Dave, ζει ανάμεσα μας απο τον Αύγουστο του 1983. Είναι ιδρυτικό μέλος των «Φράξια» ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικα συγκροτήματα της ανεξάρτητης σκηνής και ασχολείται με τον στίχο αλλά και γενικότερα με τον πεζό λόγο από την ηλικία των 13. Εκτός από την δισκογραφία του γκρουπ και την προσωπική του, έχει εκδώσει ένα βίβλιο με στίχους με τίτλο «Έχω τον λόγο μου» από τις Εκδόσεις Κονιδάρη και μια συλλογή ποίησης και στοχασμών με τίτλο «Αποσιωπητικά», από τις Εκδόσεις Grotesque. Δηλώνει πρωταγωνιστής παρασκηνίου, συνοδηγός, περιθωριακά ρομαντικός και κομπάρσος του «λίγο απ'όλα». | [email protected]

Back to Top