Τέταρτο

432 Προβολές

Ένα «λουλούδι-πτώμα» άνθισε μέσα στην άνοιξη


Διαβάζοντας τα νέα της ημέρας για να ενημερωθώ και περί της χθεσινής γενικής απεργίας, το μάτι μου έπεσε σε μια περίεργη όσο και ενδιαφέρουσα είδηση. Ένα σπάνιο λουλούδι άνθισε σε ένα περιβαλλοντικό κέντρο στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Σιγά το νέο θα μου πείτε! Όμως σταθείτε! Έχει ενδιαφέρον, όπως σας είπα προηγουμένως.


Το λουλούδι αυτό εκτός από σπάνιο, είναι και πολύ δύσοσμο. Αναδίδει μια απαίσια μυρωδιά πτώματος λένε όσοι έχουν γευτεί την «μεθυστική» μυρωδιά του άνθους του. Ο λόγος για το φυτό με το όνομα Amorphophallus titanum ή αλλιώς «φυτό-πτώμα», το οποίο, όπως μάλλον θα καταλάβατε, στα λατινικά σημαίνει «γιγαντιαίος άμορφος φαλλός»!

Το εκπληκτικό είναι πως το φυτό αυτό χρειάζεται περίπου 7 με 10 ολόκληρα χρόνια για να αναπτυχθεί πλήρως αλλά ανθίζει μόνο για 48 ώρες!  Όμως πάντα υπάρχει ένας σοβαρός λόγος για όλα όσα συμβαίνουν στη φύση… Η αποκρουστική αυτή μυρωδιά, του είναι απαραίτητη για να γονιμοποιηθεί από πτωματοφάγα έντομα όπως σκαθάρια και μύγες, τα οποία έλκονται από την μυρωδιά του. Η απαίσια αυτή δυσωδία λοιπόν με λίγα λόγια είναι απαραίτητη στο Amorphophallus titanum για να διαιωνίσει το είδος του!

Σήμερα το βράδυ η Βουλή των Ελλήνων καλείται να υπερ- ή να κατά-ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο με τα νέα μέτρα. Το πολυνομοσχέδιο αυτό ή «Μνημόνιο νούμερο 4», είναι ως λένε οι θεσμοί-δανειστές μας, η απαραίτητη προϋπόθεση για να κλείσει η αξιολόγηση του προγράμματος «διάσωσης» της ελληνικής οικονομίας και να λάβουμε την επόμενη «δόση» για να εισέλθει η χώρα σε ρυθμούς ανάπτυξης και να προσελκύσει επενδύσεις.

Να είναι άραγε οι όποιες ομοιότητες μεταξύ των δύο παραπάνω σημερινών ειδήσεων, προϊόντα διαβολικής σύμπτωσης ή μιας τραγικής ειρωνείας της πραγματικότητας;


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 43 Άρθρα

Δεν γεννήθηκα στην Πάτρα, αλλά η πόλη αυτή μ’ έμαθε να την αγαπάω τόσο που να μην την αντέχω. Να φεύγω μακριά της αλλά πάντα να γυρίζω πίσω. Μ’ έμαθε να γράφω, κυρίως γι’ αυτήν. Πίσω από κλειστά παντζούρια κι έντονη απουσία ν’ αφουγκράζομαι ήχους, να γυρεύω μύθους και να επαναπροσδιορίζω συνεχώς τη σχέση μου μαζί της. Μια σχέση βαθιά υπαρξιακή αλλά και τόσο ερωτική που η πίστη δεν ήταν ποτέ δεδομένη και η απιστία κοινό μυστικό. Μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει, θα συνεχίζω να γράφω. Γι’ αυτήν...

Back to Top

menu