Τέταρτο
160 Προβολές

Ένιο Μορικόνε – Ο άνθρωπος που έκανε μελωδία τα όνειρά μας

Πηγή φωτογραφίας: enniomorricone.org




Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος. Σινεμά ο παράδεισος. Django. Μονομαχία στο Ελ Πάσο. Μελωδίες που σιγοσφυρίζεις, που τραγουδάς, που σου έρχονται όταν ξεκουράζεσαι, όταν ξυπνάς, όταν κοιτάζεις το ηλιοβασίλεμα.

Ένιο Μορικόνε, ένα όνομα, μια πολυσύνθετη ιστορία μελωδιών και έβδομης τέχνης. Ένα ταξίδι στην ψυχή και στο συναίσθημα, στα θερινά σινεμά, στο άρωμα του γιασεμιού που απλωνόταν στις γειτονιές. Ένας σπουδαίος συνθέτης συνυφασμένος με τη μαγεία της έβδομης τέχνης.

Γεννήθηκε το 1928 στη Ρώμη και απεβίωσε στις 6 Ιουλίου του 2020. Η προσφορά του στη μουσική απείρως σημαντική. Συνεργάστηκε με διάσημους σκηνοθέτες όπως ο  Σέρτζιο Λεόνε, ο  Τζουζέπε Τορνατόρε, ο Ντούτσιο Τέσαρι αλλά και με πολλούς  μουσικούς, τον Τσετ Μπέικερ, την Τζόαν Μπαέζ, Πολ ‘Άνκα και τη Μίνα.

Στη δεκαετία του ΄70 συνεργάστηκε με πολλούς Αμερικανούς σκηνοθέτες, Τζον Κάρπεντερ, Μπράιαν ντε Πάλμα, Όλιβερ Στόουν, Μάικ Νίκολς και πρόσφατα με τον Κουέντιν Ταραντίνο. (Kill Bill, Inglorious Bastards, Hateful Eight, Django ο Τιμωρός).

Το 2007, ο Μορικόνε τιμήθηκε με Όσκαρ «για την μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες». Είχε προταθεί για άλλα πέντε Όσκαρ την περίοδο 1979-2001. Επίσης παρέλαβε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 2016 για τη μουσική της ταινίας « Μισητοί Οχτώ». Κατά τη διάρκεια της καριέρας του πήρε τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα τιμητικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

Ο Ένιο Μορικόνε έκανε μελωδία τα όνειρά μας, μας θύμισε πως είμαστε φτιαγμένοι από αστρόσκονη, από νότες, από ήχους, από χρώματα. Κάθε φορά που βλέπουμε το «Σινεμά ο Παράδεισος», νοσταλγούμε την εποχή που ο κινηματογράφος ήταν μάζωξη, συνύπαρξη. Μας έρχεται στο νου ο ήχος της μπομπίνας και νιώθουμε σαν να παίζουμε σε ασπρόμαυρη ταινία, με φόντο την ιταλική επαρχία. Η μουσική του αγγίζει τις πιο λεπτές χορδές του είναι μας, μας εξυψώνει και μας θυμίζει πως ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από κοινωνικές θέσεις, εξουσία και λεφτά. Είναι κομμάτι του σύμπαντος.

Ποιος δεν έχει κλάψει στο τέλος του «Σινεμά ο Παράδεισος;» ακούγοντας το τελευταίο μουσικό θέμα; Όσες φορές κι αν το βλέπεις, κλαις  για την ομορφιά του κινηματογράφου, για τη μελωδία που πλαισιώνει την καρδιά σου. Ξαναερωτεύεσαι τον κόσμο γύρω σου, τον σύντροφό σου, τη ζωή.

Ποιος δεν έχει ανατριχιάσει με τη μουσική από το «Mission»; Δεν έχετε παρασυρθεί με τις ερωτικές μελωδίες της «Μαλένα»; Δεν έχετε χορέψει με τα κομμάτια από το «Kill Bill»; Δεν έχει μεταφερθεί στην Άγρια Δύση με τους ήχους του «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος;».

Σε ευχαριστούμε Ένιο για την ευκαιρία που μας έδωσες να νιώσουμε, να γίνουμε ξανά παιδιά, να κλάψουμε, να γελάσουμε, να ερωτευτούμε και πάνω από όλα που μας θυμίζεις ακόμα και τώρα που έφυγες, πως η ζωή είναι ωραία. Απόψε θα ονειρευτούμε ένα θερινό σινεμά, ένα μεγάλο γιασεμί να σκαρφαλώνει στον τοίχο δίπλα από την οθόνη προβολής και η μουσική υπόκρουση θα είναι, οι μελωδίες σου.


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 16 Άρθρα

Μεγάλες μου αγάπες το γράψιμο, τα ταξίδια και ο κινηματογράφος. 33 χρόνια ψάχνω να βρω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω και το όνειρό μου είναι να συνυπάρξω με ανθρώπους με κοινό στόχο, σε ένα σχολείο διαφορετικό, ελευθεριακό, γιατί τα παιδιά είναι η ελπίδα για να αλλάξει ο κόσμος! www.xastoukopsaraki.blogspot.gr

Back to Top