Τέταρτο

126 Προβολές

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι λέξεις


«Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει.»
Γιάννης Ρίτσος, 1909-1990, Έλληνας ποιητής


Τις ξεστόμιζε με θάρρος. Τις φώναζε δυνατά. Ενίοτε τις έφτυνε. Άλλες πάλι φορές ερωτοτροπούσε μαζί τους. Ήταν τόσο χαρούμενος που είχε βρει την αρχή του, αλλά και την συνέχεια του. Είχε βρει την πατρίδα του, την καλύτερη του φίλη. Αυτή που διαμέσου της μπορούσε να εκφράσει ακόμη και το ανέκφραστο.

Οι πανέμορφες λέξεις, ο συνδυασμός τους, τα τοπία που δημιουργούνταν, ήταν για αυτόν το σύμπαν του, το προσωπικό του λεκτικό πλανητικό υπερπέραν.

«Όταν οι ιδέες αποτυγχάνουν, οι λέξεις μπορεί να αποδειχθούν πολύ χρήσιμες.»
Βόλφγκανγκ Γκαίτε, 1749-1832, Γερμανός ποιητής & φιλόσοφος

Γνώριζε πια πως δεν θα χρειαζόταν να είναι μόνος. Και ήταν χαρούμενος για αυτό, γιατί μπορούσε πλέον τις λέξεις σαν νότες να συνδυάζει. Να αυτοσχεδιάζει και κάθε φορά να συνθέτει και ένα καινούριο μουσικά λεκτικό κείμενο. Και έτσι μέσα από την αρμονία και την γραπτή μελωδία να ταξιδεύει στο δικό του, προσωπικό μα και συνάμα πιο οικουμενικό τόπο.

Τις λέξεις τις ψιθύριζε όταν τις εξερευνούσε. Τις άρθρωνε σαν ηθοποιός όταν έψαχνε να τις ζυγίσει έτσι ώστε σε κάθε μια να βρει το βάρος που κάθε φορά τους αναλογούσε. Τις τραγουδούσε επίσης όταν χαρούμενος ή και πονεμένος ήθελε να τις πασπαλίσει με την γλυκιά άχνη ζάχαρη της μουσικής.

«Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.»
Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν, 1889-1951, Αυστριακός φιλόσοφος

Αυτό που τον μάγευε ήταν όταν τις λέξεις αφού τις εξερευνούσε, τις έψαχνε, τελικά τις ξεδιάλεγε. Τις επέλεγε τόσο προσεκτικά και λεπτομερειακά όπως όταν καθάριζε τις φακές. Και έτσι μέσα από τους εκατομμύρια λεκτικούς συνδυασμούς κατέληγε σε ένα μινιμαλιστικά μουσικά γραπτό τοπίο. Ένα ποιητικό τοπίο όπου οι γλώσσες, οι διαφορετικές γλώσσες αλλά και οι χιλιάδες διάλεκτοι τους δεν διαχωρίζονταν, αλλά αποκτούσαν την δύναμη της μιας, ενιαίας, οικουμενικής γραπτής επικοινωνίας και έκφρασης.

«Μια λέξη και όλα σώζονται. Μια λέξη και όλα χάνονται.»
André Breton, 1896-1966, Γάλλος υπερρεαλιστής συγγραφέας

Γιατί σύντομα κατανόησε πως οι λέξεις- η κάθε μια λέξη- πέρα από το αρχετυπικό βάρος που κουβαλά, έφερε μαζί της επίσης ως περιουσία και την προσωπική δύναμη, αξία, το ειδικό βάρος που κάθε φορά αυτός της προσέδιδε. Και έτσι σιγά-σιγά η κάθε λέξη αποκτούσε μέσα από την διττή της σημασία και βάρος μια μοναδικότητα που δεν θα μπορούσε ως τέτοια να επαναληφθεί. Όταν μάλιστα συνδυαζόταν και με αντίστοιχες τέτοιες άλλες λέξεις τότε το αποτέλεσμα ήταν συμπαντικά μοναδικό.

«Είμαι από τη φύση μου έμπορος λέξεων. Και οι λέξεις, βέβαια, είναι το πιο ισχυρό ναρκωτικό που χρησιμοποιείται από την ανθρωπότητα.»
Rudyard Kipling, 1865-1936, Άγγλος συγγραφέας, Νόμπελ 1907

Συχνά στα όνειρά του άρθρωνε λόγο λεκτικό. Εκεί, όταν ξαγρυπνούσε, προσπαθώντας να αποκοιμηθεί, ξεκινούσε νοητικά να συντάσσει κείμενα, πολλές φορές και σε διαφορετικές γλώσσες.

Δεν τον απασχολούσε αν ήταν ορθό συντακτικά ή και γραμματικά, αλλά κυρίως αν το τοπίο που δημιουργούσε τον ευχαριστούσε αισθητικά, είχε μουσικότητα και ποιητική ηχώ. Και έτσι αποκοιμιόταν.

«Σε όλη μου τη ζωή κοίταζα τις λέξεις σαν να τις έβλεπα για πρώτη φορά.»
Ernest Hemingway, 1899-1961, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1954

Και έτσι, σιγά-σιγά και μέσα απ τα όνειρα του, άρχισε να συναντιέται και να νιώθει κάπως όπως ο Σάμιουελ, ο Λέων, ο Κωνσταντίνος, ο Φιοντόρ, ο Οδυσσέας, ο Γκάμπριελ, ο Χέρμαν, ο Μαρσέλ, ο Διονύσιος αλλά και κάπως όπως η Βιρτζίνια, η Άγκαθα, η Κλαρίσε, η Τζοάν, η Σαπφώ, η Μαργκερίτ, η Κική, η Κατερίνα, για τους οποίους και τις οποίες οι λέξεις είχαν φως. Ήταν μέσα στο φως. Ήταν το φως. Γιατί και ακόμη και όταν τις χρησιμοποιούσαν για να εκφράσουν το αντίθετο του, ακόμη και τότε η τελική λεκτική τους παρτιτούρα είχε την δύναμη της κλασικής μουσικής της οποίας η δύναμη παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο.

«Κάποια μέρα θα βρω τις κατάλληλες λέξεις και θα είναι απλές.»
Jack Kerouac, 1922-1969, Αμερικανός συγγραφέας

Και τώρα αυτός κολυμπώντας μέσα στον ωκεανό των λέξεων, ψαρεύει τις πιο δυνατές και έτσι χτίζοντας υποθαλάσσιες λεκτικές πολιτείες, τις χαρίζει γενναιόδωρα και με απόλυτη συνηδειτότητα σε όσους τυχερούς και όσες τυχερές πιστεύουν στην δύναμη τους.

«Πάρε τη λέξη μου. Δώσε μου το χέρι σου.»
Ανδρέας Εμπειρίκος, 1901-1975, Ποιητής


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 138 Άρθρα

«Words are all we have», είπε ο Σάμουελ Μπέκετ. Mικρός σαν ήμουν, ήθελα να πραγματοποιηθούν οι τρεις ευχές που μου αναλογούσαν. Πάντα όμως έκανα την ίδια μοναδική ευχή. Τις άλλες δύο δεν χρειάστηκε να τις σπαταλήσω. Γιατί από μικρός βρήκα τους «Αγιους Τόπους» μου. Τους τόπους εκείνους όπου η μνήμη μου, δημιουργούσε τις λέξεις και οι λέξεις αρθρώνονταν σε λόγο. Μερικές φορές είμαι τυχερός και ο Λόγος με γεμίζει με το φως του. Τότε μιά βαθιά γαλήνη και παραδοχή με κατακλύζει. [email protected]

RELATED ARTICLES

Back to Top