tetartopress

HGW XX/7

Μέρα μεσημέρι κάτω από τον ζεστό απριλιάτικο ήλιο. Το έσκασα για λίγο από τη δουλειά. Δεν άργησα να τον εντοπίσω και σήμερα. Τον είδα να περπατάει πάλι μόνος, δίπλα στη θάλασσα με το κεφάλι σκυμμένο. Τι κι αν ο καιρός ζέστανε για τα καλά; Εκείνος πάλι δεν θα έβγαζε το σακάκι του. Έκανε κρύο. Μέσα του. Το πάνω κουμπί στο πουκάμισο κλειστό τόνιζε την ασφυξία του.

Τον ακολούθησα και σήμερα, όπως τον ακολουθώ κάθε μέρα. Τον παρατηρούσα βουβό, να κοιτάζει την ασπρόμαυρη πραγματικότητα. Οργισμένο, να ψάχνει παντού να βρει τα κλειδιά που κρατούσε στα χέρια του. Να προσπαθεί να θυμηθεί που θα τα είχε βάλει εκείνη. Να προσπαθεί να ανασυντάξει τη ζωή που έζησε μαζί της. Να επαναλαμβάνει με όλους τους τρόπους το όνομά της.

Κάποια στιγμή, όταν κανείς δεν μας κοιτούσε, στάθηκα μπροστά του παίρνοντας τη μορφή ενός παλιού γνωστού. Του συστήθηκα με το κλεμμένο όνομα και εκείνος με ευχαρίστησε με τα μάτια νεκρά, να με κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν. Όπου κι αν γύριζε άλλωστε το βλέμμα πια, δεν διαπίστωνε τίποτε άλλο παρά την απουσία της. Του ζήτησα να περπατήσουμε μαζί για λίγο κι εκείνος, μάλλον βαριεστημένα, δέχτηκε. Και περπατήσαμε σιωπηλά μέχρι την άκρη του δρόμου.

Όταν τον αποχαιρέτησα για να επιστρέψω στο απόκοσμο καθήκον μου, ένιωσα ένα δάκρυ να κυλάει. Για όσα δεν είχα ποτέ καταφέρει να νιώσω ή να φανταστώ πριν τον πρωτοσυναντήσω. Για τη ζωή που δεν έζησα. Κάθε μέρα χρειάζεται να παίρνω κι άλλη μορφή, για να τον πλησιάσω χωρίς να με καταλάβει. Να τον πλησιάσω χωρίς να τον ακουμπήσω. Ακόμα κι αν έχει περάσει τόσος καιρός που θα έπρεπε να τον είχα ήδη αγγίξει για πρώτη και τελευταία φορά.

Έχω κι εγώ ευαισθησίες. Κι ας μην το είχα καταλάβει, πριν να τον δω πρώτη φορά να περπατάει δίπλα στη θάλασσα, μουρμουρίζοντας το όνομά της. Κι ας μην το είχα καταλάβει, πριν μάθω για την ζωή τους.

Εγώ είμαι ο υπαίτιος. Εγώ είχα αγγίξει εκείνην πριν τέσσερα χρόνια κι εγώ αρνούμαι να τον ακουμπήσω, παρά τις ικεσίες του, τα τελευταία τριάμισι. Τι κι αν είμαι ο θάνατος; Έχω κι εγώ ευαισθησίες.

 
 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
«Άτλας» του Εμμανουήλ Κωνσταντινίδη

«Άτλας» του Εμμανουήλ Κωνσταντινίδη στο PalmTree MCA

Η παράσταση «Άτλας»  του Εμμανουήλ Κωνσταντινίδη συνεχίζει τις παραστάσεις έως 29 Απριλίου στο PalmTree Multinfuntional Center of Arts. “Εν αρχή ...
Laughing in Afghanistan

«Γελώντας στο Αφγανιστάν» στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος 

Γελώντας στο Αφγανιστάν μια ταινία της Αννέτας Παπαθανασίου 20, 21, 22 Απριλίου 2024, στις 20:00, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερά ...
Θωμάς Ζάμπρας

Θωμάς Ζάμπρας – Απόφοιτος Λυκείου στο Πάνθεον στην Πάτρα

Ο Θωμάς Ζάμπρας επιστρέφει με την παράσταση “Απόφοιτος Λυκείου” για μία μοναδική βραδιά στο θέατρο Πάνθεον στην Πάτρα. Ο τίτλος ...
«Το Φαγητό» της Μαρίας Λαϊνά συνεχίζει τις παραστάσεις στο θέατρο ΠΛΥΦΑ

«Το Φαγητό» της Μαρίας Λαϊνά συνεχίζει τις παραστάσεις στο θέατρο ΠΛΥΦΑ

Το θεατρικό έργο της Μαρίας Λαϊνά «Το Φαγητό», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιόλιου, λόγω της θερμής ανταπόκρισης του κοινού, συνεχίζει τις ...

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 16 Άρθρα

Είμαι μπαμπάς. Ζω και εργάζομαι στην Πάτρα. Εκπαιδεύτηκα στην κοινωνική εργασία και έπειτα στην ψυχοθεραπεία. Τώρα πια αλλάζω δουλεύοντας, ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας ποίηση και λογοτεχνία. Δεν έχω αποφασίσει τι είναι καλύτερο. Αν ήμουν τραγούδι θα ήθελα να υπάρχω σε ένα δίσκο των στέρεο νόβα. [email protected]

Back to Top