Τέταρτο
178 Προβολές

Η σκιά του εαυτού μας




«Είμαστε η σκιά του εαυτού μας και θα υπάρχουμε, όσο θα υπάρχει φως», λέει ο Λούις Σεπούλβεδα, στο βιβλίο του «Η σκιά του εαυτού μας».

Ίσως είναι ότι πιο αισιόδοξο μπορεί να φτάσει στα αυτιά μας, τον τελευταίο καιρό. Επιδημίες, ιοί, covid19, πλημμύρες, ελληνοτουρκικά παρασκήνια, εκρήξεις, Βηρυτός,  ανεργία, μάσκες, ο καπιταλισμός που πάντα σκοτώνει, η καταστολή και η βία που έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο, οργουελικό, του κόσμου οι λαοί που πληρώνουν με αίμα.

Ευτυχώς, όσο ακόμα υπάρχει φως όμως, υπάρχουμε κι εμείς. Κι όπως λένε και οι Κοινοί Θνητοί, στο τραγούδι τους, που όσο κι αν προσπάθησαν να το κατεβάσουν από το Youtube, αυτό ξανανέβηκε κι έχει ήδη ένα εκατομμύριο προβολές:

«Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε, ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα έρθει και η στιγμή
που ο δούλος θα είναι αυτός που βάζει στέμμα».

Ας επικρατεί παράνοια και κανιβαλισμός, υπάρχουν κι αυτοί που θα σου δώσουν το χέρι, υπάρχουν οι γιατροί που θα είναι δίπλα σου, παρότι το κρατικό σύστημα τους έχει πετάξει μόνους τους σε μία μάχη, χωρίς ΜΕΘ και προσωπικό.

Υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναφτιάξουν από τα συντρίμμια μαζί την Βηρυτό, στις γειτονιές, πλάι πλάι η κοπέλα με τη μαντίλα και αυτή με το εξώπλατο.

Άνθρωποι που θα δημιουργήσουν, καλλιτέχνες που θα καταγγείλουν όλα αυτά που γίνονται αλλά και που θα ομορφύνουν λίγο τις δύσκολες στιγμές μας.

Δάσκαλοι που θα ψάξουν τα παιδιά και θα τους στείλουν αγκαλιές, έστω κι από μακριά, άνθρωποι που σε κάθε πόστο θα φωνάξουν για την υποκρισία του να φτιάχνεις μεγάλους περιπάτους και να δίνεις άπειρα λεφτά, αλλά να μη δίνεις τίποτα εκεί που πρέπει, σε παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια.

Ο κόσμος μας είναι δύσκολος, μπορεί να έχει γίνει ανυπόφορος πολλές φορές, τον τελευταίο χρόνο, είναι όμως και πλούσιος σε αντιθέσεις και σε αποχρώσεις. Ευτυχώς, γιατί αυτό τον κάνει και όμορφο μέσα στην ασχήμια του.

Υπάρχουν, λοιπόν, δίπλα μας και κάποια ψήγματα ελπίδας και αισιοδοξίας και σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που θα παλέψουν όπως ξέρουν κι όπως μπορούν κι εικόνες από όλον τον κόσμο που μας δείχνουν ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ.

Και, όπως λένε οι Social Waste, στο τραγούδι τους, για τον Χρόνη Μίσιο:

«Κι εσύ που έφυγες νωρίς που να γυρίζεις
Ποιους μαχαλάδες και ποια πέλαγα αρμενίζεις
Κι όποτε οι μπάτσοι ένα χαμόγελο ζητάνε
Τους λες υπάρχει και ζεμπέκικο ρουφιάνε»


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 16 Άρθρα

Μεγάλες μου αγάπες το γράψιμο, τα ταξίδια και ο κινηματογράφος. 33 χρόνια ψάχνω να βρω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω και το όνειρό μου είναι να συνυπάρξω με ανθρώπους με κοινό στόχο, σε ένα σχολείο διαφορετικό, ελευθεριακό, γιατί τα παιδιά είναι η ελπίδα για να αλλάξει ο κόσμος! www.xastoukopsaraki.blogspot.gr

Back to Top