Τέταρτο
566 Προβολές

κάντε υπομονή, μην

DSC_6343-4




«τις μέρες μας τις κλέβουνε
σε βρομερά σανίδια
είμαστε δούλοι ασθενικοί
δεμένοι με αλυσίδα»

Belgrado Pedrini – απόδοση στα ελληνικά Θάνος Ανεστόπουλος

—————–

λίγη ακόμα. λίγη μόνο. από κλιμάκια υψηλά ζητείται από τον λαό λίγη ακόμα υπομονή. υπομονή επί πιστώσει ευρωπαϊκή και αναμονή θαυμάτων παλαιοχριστιανικών. μπορούμε να τα καταφέρουμε. λίγοι ακόμα να αυτοκτονήσουν, κάποιες χιλιάδες να αποσυρθούν στο περιθώριο της ζωής και να κάθονται ημιλιπόθυμοι στους καναπέδες τους ανίκανοι για πράξη οιαδήποτε περιμένοντας μόνο να πεθάνουν, κάποιοι ακόμα να φύγουν για τας ευρώπας και πίσω να μην ξαναγυρίσουν άμα τη αποφοιτήσει, μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις ακόμα να κλείσουν και να πάνε σπίτι τους επιτέλους οι μαγαζάτορες να βλέπουνε τις ειδήσεις των οχτώ από το πρωί ως το βράδυ με μερικά διαλλείματα βρες ποιος χορεύει τραγουδάει χοροπηδάει πεινάει ψεύδεται καλύτερα, και μεις τα καταφέρνουμε. βγαίνουμε από το τούνελ, εμείς του δύο χιλιάδες οι εκδρομείς, εμείς που δεν είμαστε σαν τους άλλους αλλά χειρότεροι, εμείς που τα χέρια μας είναι καθαρά, ούτε σκάνδαλα ούτε τίποτα, μόνο η γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού και των αγέννητων οφειλετών συμπεριλαμβανόμενων, εμείς που φταίμε γιατί δαιμονοποιήσαμε τον καπιταλισμό. καλός είναι μωρέ ο καπιταλισμός κατά βάθος, λάθος τα διαβάζαμε και τα φωνάζαμε τόσα χρόνια τα τσιτάτα του παππούλη κάρολου. εκμοντερνιστήκαμε, έπρεπε, το καταλαβαίνεις λαέ; έπρεπε. εξάλλου όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει. και δεν το λέμε μόνο εμείς, οι αδαείς σας κυβερνώντες, το ‘χει πει και ο μέγας βιβλιοπώλης και αξιωματικός αντιπρόεδρος και βολευτής φαρμακευτικών εταιρειών όταν εμπόλεμοι άνθρωποι άρχισαν να πνίγονται στα πέλαγά μας επί εποπτεία πανευρωπαϊκή. οι καιροί αλλάζουν και μεις έπρεπε να προσαρμοστούμε.

να, όπου να ‘ναι ξεκινάνε και οι πλειστηριασμοί σπιτιών. ηλεκτρονικοί. νοικοκυρεμένα πράγματα. ούτε φασαρίες ούτε φωνές ούτε γραφικοί να φωνασκούνε μέσα στα ειρηνοδικεία και να μην μας αφήνουνε να κάνουμε τη δουλειά μας επιτέλους. ας πρόσεχαν. τι τα θέλανε τα δάνεια άμα δεν είχανε λεφτά να τα πληρώσουν; άδικο έχουν οι τράπεζες και τα ανασφαλιστικά ταμεία και οι κατά τόπους και κατά πόνους εφορίες; όλα να τους τα πάρουνε, όλα. η χώρα πρέπει να πάει μπροστά επιτέλους. το ξέρεις ότι στην αγγλία δεν υπάρχει ιδιοκτησία ακινήτου παρά μόνο για ενενήντα εννιά χρόνια; εδώ βλέπεις θέλανε ένα σπίτι για κάθε τους παιδί. όχι όχι. καλύτερα να τους τα πάρουνε τα σπίτια. να γίνουμε ευρώπη. όπου σταθείς κι όπου βρεθείς ακούς την από χρόνια μιλημένη τηλεοπτική προπαγάνδα να ανθίζει. τα καταφέρανε.

τα καταφέρανε;

κάντε λίγη ακόμα υπομονή συνοδεία μπουζουκιού σε φτωχογειτονιά του εξήντα. κατ’ επιλογήν μας εξάλλου, υπομένουμε ευρώπη. η ευρώπη βλέπετε απαιτεί θυσίες. τι το ‘θελε και αυτός ο δίας ο μονίμως ερωτοτροπών να την ερωτευτεί; η ευρώπη που λέτε, γεννάει πάντοτε ιδέες λαμπρές. στα χρόνια τα παλιά γέννησε τον μίνωα, τον ραδάμανθυ και τον σαρπηδόνα. αρκετούς αιώνες αργότερα, ξεκίνησε να καίει ιδέες συν γυναιξί και τέκνοις και βιβλίοις στη φωτιά, ώσπου ξεπήδησαν από μέσα της άνθρωποι σπουδαίοι που θέλησαν να διαφωτίσουν την ανθρωπότητα με νέες ιδέες, που δεν περιελάμβαναν κάψιμο ανθρώπων στην πυρά και εξέταση ιερά από άτεγκτα τομάρια. στις μέρες μας, η πρώην ερωμένη του διός έχει χάσει λιγάκι τα λογικά της αλλά και τις αλλοτινές της δόξες. παρεδόθη άνευ όρων σε ιδρύματα τραπεζικά και άφησε την τύχη ολόκληρων λαών να κρέμεται από τσέπες καλοσιδερωμένων λινών παντελονιών. το τσιτάτο η ευρώπη των λαών χάθηκε κάπου στην ισοτιμία λάδι ξύδι ευρώ δραχμή αλλά εμείς συνεχίζομεν να ανήκομεν εις την δύσιν. και εις την κρίσην.

κάντε όμως λίγη ακόμα υπομονή. μέχρι το πλοίο να πέσει στα βράχια και να πεθάνετε όλοι να ησυχάσουμε επιτέλους, ζητάμε μόνο υπομονή και κουράγιο. σκεφτείτε ότι παίζετε σε καλογυρισμένο μελό του πενήντα. θα χάσετε γονικά και σπίτια, η δια βίου αγαπημένη σας θα σας εγκαταλείψει για ταίρι έτερον και πλούσιον γιατί τα ‘χει αυτά η ζωή και σαν να μην έφταναν όλα αυτά κάθε μέρα θα βρέχει φωτιά στη στράτα σας. μια μέρα όμως, ο ουρανός και το κοινοβούλιο θα γίνουν πιο γαλάζια και θα μπείτε στην υπεραγορά της γειτονιάς ζητώντας τις ακριβές τις σοκολάτες για τα παιδιά κυρ στέφανε και πέντε κιλά μακαρόνια γιατί θα ‘χετε βρει δουλειά πολύ καλή, με υπερωρία την Κυριακή και εν τη απουσία σύμβασης συλλογικής. κι όλα αυτά, για μια λίρα κάλπικη, για μια ονείρωξη τηλεοπτική, για ένα πουκάμισο γεμάτο αέρα κοπανιστό.

γι’ αυτό σας λέω. κάντε λίγη ακόμα υπομονή. μη μιλήσετε ακόμα. μην αντιδράσετε. εξάλλου οι καιροί της αντίδρασης περάσανε ανεπιστρεπτί. σας προδώσανε όλοι. δεξιοί και αριστεροί, αριστεροί και δεξιοί, με γραβάτα και χωρίς γραβάτα. καθίστε λίγο ακόμα ήσυχοι μέχρι το θεάρεστον έργον των οίκων αξιολόγησης και ανοχής της φτώχειας να ολοκληρωθεί κι ύστερα βλέπουμε. ύστερα θα ‘ρθουν οι μέλισσες και οι αγελάδες οι καλοζωισμένες. αλλά προς το παρόν, είπαμε. υπομονή.

κάντε υπομονή. μην.


Η φωτογραφία είναι από έργο του Κυριάκου Ασημακόπουλου


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 13 Άρθρα

Η sine lege ή κατά κόσμον Ελένη Αθανασοπούλου μεγάλωσε στην πρωτεύουσα και ζει στην επαρχία. Ασκεί την ελεύθερη δικηγορία και ονειρεύεται μια κοινωνία στην οποία οι δικηγόροι θα είναι αχρείαστοι. Αγαπάει τα επιφωνήματα και σχεδόν μισεί τα κεφαλαία γράμματα. Γράφει για να μπορεί να αναπνεύσει και προσδοκά πολιτιστική επανάσταση ζώντων. | nullapoenasinelege.wordpress.com | [email protected]

RELATED ARTICLES

Back to Top