Τέταρτο

308 Προβολές

Μέχρι να κάμει ξαστεριά…

katastasion



Κάθε μέρα, συνειδητοποιείς, πως οι μη συγκλίνουσες απόψεις με την υπάρχουσα τάξη, μπορούν να θεωρηθούν παράλογες και υπερβολικές, ακόμα και υστεριάζουσες, ενώ η επιβεβλημένη θεώρηση του κόσμου ανηφορίζει (αντί να κατηφορίζει) στα τάρταρα του φασισμού.

Ο εκφασισμός της κοινωνίας, πλέον, είναι απόλυτα σαφής, σε κάθε βήμα μας. Στο πως αντιμετωπίζεται μία γυναίκα σε μία συζήτηση, στο πως βλέπουν οι άνθρωποι το διαφορετικό και ας ισχυρίζονται ότι δεν έχουν πρόβλημα με αυτό, στο πως εκφέρουν τις λέξεις που χρησιμοποιούν και ακόμα και στο ποιες λέξεις χρησιμοποιούν.

Παρατηρείται στις ανούσιες συζητήσεις τους, στον τρόπο που βλέπουν τον έρωτα, την αγάπη, την συντροφικότητα, την αλληλεγγύη.

Φαίνεται στα συννεφάκια πάνω από το κεφάλι τους, μπορείς να δεις τις σκέψεις τους να αιωρούνται και παρόλο που ξέρεις πως δεν μπορείς να εμβαθύνεις σε αυτά τα συννεφάκια και ίσως ούτε θες, τελικά, απορείς.

Και αναρωτιέσαι, αν είναι άνθρωποι που είναι φασίστες, ανίδεοι, άνθρωποι που δεν έχουν ασχοληθεί σε βάθος με τον άνθρωπο και την πραγματικότητα, άνθρωποι που δεν οραματίζονται ή απλά αδιάφοροι ως προς όλα; Σίγουρα, υπάρχουν διαβαθμίσεις στο πως βλέπει ο καθένας το καθετί, αλλά οι βασικές αρχές του ανθρωπισμού, προφανώς, δεν συγκαταλέγονται σε αυτές, άρα αυτό από μόνο του είναι αποτρεπτικό στο να θες να συμβαδίσεις και να συμπορευτείς μαζί τους.

Πώς θα συμβαδίσεις με αυτόν τον κόσμο, με τι κουράγιο θα τους κοιτάς κάθε μέρα; Γιατί η πραγματικότητα, δεν είναι στους ανθρώπους που επιλέγουμε να είναι δίπλα μας, αλλά κυρίως σε αυτούς που βρίσκονται σε χώρους που αναγκαζόμαστε να συνυπάρχουμε.

Ξέροντας πως ο αγώνας είναι όμως εκεί κυρίως, αρνείσαι να παραδώσεις τα όπλα. Από την άλλη, αναρωτιέσαι για πόσο θα αντέχεις να το συνεχίζεις.

Μέχρι να κάμει ξαστεριά, μάλλον…


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Η πλάνη της αναγνώρισης
Η πλάνη της αναγνώρισης
Λίγη νύχτα ακόμη
Λίγη νύχτα ακόμη
Σε ποιον έρωτα ζούμε;
Σε ποιον έρωτα ζούμε;
Στο εδώλιο της συνείδησης
Στο εδώλιο της συνείδησης
Ο πόνος έχει ζωή μέσα του
Ο πόνος έχει ζωή μέσα του
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 13 Άρθρα

Μεγάλες μου αγάπες το γράψιμο, τα ταξίδια και ο κινηματογράφος. 33 χρόνια ψάχνω να βρω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω και το όνειρό μου είναι να συνυπάρξω με ανθρώπους με κοινό στόχο, σε ένα σχολείο διαφορετικό, ελευθεριακό, γιατί τα παιδιά είναι η ελπίδα για να αλλάξει ο κόσμος! www.xastoukopsaraki.blogspot.gr

RELATED ARTICLES

Back to Top

menu