Τέταρτο

«Μερικές ιστορίες με ζώα» – Όταν το ζωικό βασίλειο κινεί τα νήματα της ζωής μας


Κάποιες φορές οι ιστορίες με ανθρώπους μπορούν να γίνουν βαρετές. Γιατί οι άνθρωποι, ακόμα κι αν ο συγγραφέας δεν τους το επιβάλλει, έχουν πάντα συνείδηση της ύπαρξής τους μέσα στο περιβάλλον και την υπόθεση που τοποθετούνται. Κι έτσι σαν αναγνώστης μπορείς κάποιες φορές να κουραστείς από την προβλέψιμη φύση τους, μιας και μπορείς να υποθέσεις όλα τα πιθανά σενάρια για την τροπή που θα πάρει η ιστορία τους.

Οι ιστορίες με ζώα όμως έχουν κάτι το άγνωστο, το αιφνιδιαστικό, ειδικά εκείνα που κρατάνε πλήρως τη ζωική τους υπόσταση και δεν υποκύπτουν σε ανθρώπινες κινήσεις, σκέψεις και ομιλίες. Όπως τα ζώα στο βιβλίο του Τάκη Σιδερίδη. Ζώα με πλήρη άγνοια του ρόλου που παίζουν καθώς οι ιστορίες ξεδιπλώνονται μπροστά στα ατάραχα μάτια τους, ζώα που άθελά τους κάποιες φορές με τις πράξεις τους σπρώχνουν τους πρωταγωνιστές να απλωθούν στις σελίδες με τις ιστορίες τους.

Τι κάνουν τα λιοντάρια έξω από τα κλουβιά τους; Τι σχέση έχουν δύο Ιγκουάνα με τον μαρξισμό; Και τελικά ο Μπούρου είναι παπαγάλος ή άνθρωπος; Αυτές και άλλες απορίες βρίσκουν απάντηση στην εξαιρετικά φροντισμένη έκδοση που πήρα στα χέρια μου από την forgery publications, με τα pop σχέδια της Σοφίας Ροζάκη να δίνουν εικόνα στις ιστορίες του συγγραφέα.

11 ιστορίες που ισορροπούν ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, στο χιούμορ και το μυστήριο. Ομολογώ πώς το βιβλίο «Μερικές ιστορίες με ζώα» με ξεγέλασε. Όταν ξεκίνησα να το διαβάζω, και με την ανάλαφρη γλώσσα του συγγραφέα, ήμουν πεπεισμένη πως εδώ έχουμε να κάνουμε με παράξενες ιστορίες που στόχο έχουν να προκαλέσουν το γέλιο και να διασκεδάσουν τον αναγνώστη. Όσο όμως συνέχιζα άρχισα να νιώθω μια πιο σκοτεινή πλευρά, μια πλευρά που έκανε τα ζώα των διηγημάτων να παίρνουν άλλο ρόλο από τον αρχικό τους. Ο Μπαμπίνο το κατάλευκο κουνέλι, ο Βάκης ο βόας, η Άμστελ η εκρηκτική γάτα και άλλα ζώα που παρελαύνουν στις 100 σελίδες του βιβλίου υποκινούν τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιος είναι τελικά ο πρωταγωνιστής εδώ πέρα.

Εν αγνοία τους τα ζώα του Τάκη Σιδερίδη ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων με τις συμπεριφορές τους, γίνονται το μέσο που έχει μείνει ανέκφραστο στους ήρωες και τελικά ανάγονται οι ίδιοι σε ήρωες, αφού χωρίς αυτά τίποτα μοναδικό δεν θα είχε συμβεί.


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 114 Άρθρα

Γεννήθηκε πριν κάμποσα χρόνια στην Πάτρα, κι από τότε ψάχνει τον τόπο που θα την κρατήσει. Σπούδασε δημοσιογραφία και φωτορεπορτάζ και προσωρινά ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συγκατοικώντας με ένα μεγάλο σκύλο. Ξοδεύει την ενέργειά της σε ταξίδια, λογοτεχνία, μελαγχολικές μουσικές, όμορφες ταινίες και καλό φαγητό. Παρ’ ότι εκ φύσεως πεσιμίστρια, πιστεύει πως η ομορφιά της ζωής υπάρχει παντού, και αυτό προσπαθεί να αποτυπώνει με τις φωτογραφίες και τα κείμενά της. http://syn-grafika.blogspot.gr/ http://naliaginger.tumblr.com/

RELATED ARTICLES

 

Back to Top