Τέταρτο

Οι δυο φίλες


– Πόσα δισεκατομμύρια πράγματα συμβαίνουν μέσα σε ένα λεπτό;

– Δεν σε καταλαβαίνω φίλη. Τι ακριβώς εννοείς;

– Όχι, σκεφτόμουν, σκέφτομαι δηλαδή, πως αν είχα την δυνατότητα να αντιλαμβανόμουν με την δύναμη της σκέψης μου όλα τα παράλληλα γεγονότα και τις καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα στη γη μας, μέσα στο διάστημα έστω ενός μοναχά λεπτού…

– Ωραία έστω και την είχες, την έχεις αγάπη μου, τι νομίζεις ότι θα γινόταν;

– Δεν μπορώ ακριβώς να σου πω, αλλά για ένα πράγμα είμαι σίγουρη.

– Για ποιο πράγμα;
– Για το γεγονός ότι η ύπαρξή μου, θα εξαϋλωνόταν μπρος σε αυτό το θαύμα. Το θαύμα της αέναης συνέχειας, που από πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Και εγώ, εσύ, εμείς όλοι δηλαδή που νομίζουμε ότι κάτι πολύ ιδιαίτερο είμαστε, δεν είμαστε τίποτε παραπάνω από μια νανομικροποσότητα πυκνότητας ύλης στο απειροελάχιστο μικροδευτερόλεπτο αυτού του συν-πλην άπειρου.

– Δεν τα πολυκαταλαβαίνω αυτά Πικραλίδα μου. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι αν στερέψει η αγάπη μου για σένα δεν θα μπορέσουμε να ταξιδέψουμε αγκαλιά και έτσι να αναπαραχθείς.

– Σε ευχαριστώ Σταγόνα μου γι αυτό το αέναο ταξίδι αγάπης που από πάντα μου πρόσφερες και για πάντα θα μου προσφέρεις.

– Ομορφιά μου, το άγγιγμα σου πάνω μου είναι τόσο ελαφρύ και γλυκό όσο τίποτα άλλο.

– Δροσιά μου, πόσο χαρούμενη είμαι που είμαστε μαζί, εσύ και εγώ.

– Μέχρι το άπειρο;

– Ναι μέχρι το άπειρο και ακόμη παραπέρα.

– Ναι και ακόμη παραπέρα θα ταξιδέψει η αγάπη μου για σένα, η αγάπη της σταγόνας για την Πικραλίδα.

 
 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Πες κανένα νέο

Πες κανένα νέο

Σελίδα 84

Σελίδα 84

Η ουρανο... μίκης γέφυρα

Η ουρανο… μίκης γέφυρα

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 157 Άρθρα

«Words are all we have», είπε ο Σάμουελ Μπέκετ. Mικρός σαν ήμουν, ήθελα να πραγματοποιηθούν οι τρεις ευχές που μου αναλογούσαν. Πάντα όμως έκανα την ίδια μοναδική ευχή. Τις άλλες δύο δεν χρειάστηκε να τις σπαταλήσω. Γιατί από μικρός βρήκα τους «Αγιους Τόπους» μου. Τους τόπους εκείνους όπου η μνήμη μου, δημιουργούσε τις λέξεις και οι λέξεις αρθρώνονταν σε λόγο. Μερικές φορές είμαι τυχερός και ο Λόγος με γεμίζει με το φως του. Τότε μιά βαθιά γαλήνη και παραδοχή με κατακλύζει. [email protected]

 

Back to Top