Τέταρτο

Ομπλίκ: Φυτεύοντας γέλιο στο πιο ξερό νησί του κόσμου



Καλώς ήρθατε στο Ομπλίκ. Το καταραμένο αυτό νησί που πνίγεται από γλιτσιασμένα φύκια και που το μοναδικό πράγμα που φυτρώνει περήφανα είναι η σαμπατάτα.  «Τι είναι η σαμπατάτα;», θα μου πείτε. Κι εγώ θα σας πω να διαβάσετε το Ομπλίκ. Να πιάσετε στα χέρια σας αυτό το μυθιστόρημα, με το καταπληκτικό ομολογουμένως εξώφυλλο, και να αφεθείτε στο χιούμορ και την περιπέτεια που προσφέρει απλόχερα.

Όλα ξεκινάνε όταν ο γλυκύτατος ογδοντάχρονος Φλοριάν αποφασίζει σχεδόν κατά λάθος να γιορτάζει τα γενέθλιά του όχι μια, ούτε δύο φορές τον χρόνο, αλλά, λίγο-πολύ όποτε του κατέβει. Κι αν σας ακούγεται ευφάνταστη ιδέα και μπαίνετε στο πειρασμό να την αντιγράψετε, θα πρότεινα να το ξανασκεφτείτε. Γιατί η απόφαση του Φλοριάν προκαλεί μια σειρά απίθανων γεγονότων που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.

Χάρη στον Φλόριαν λοιπόν ξεδιπλώνονται διακόσιες σελίδες όπου  η βαρετή καθημερινότητα του Ομπλίκ ταράζεται από σατανικούς παπάδες, πρώην μποξέρ, κυνηγούς ταλέντων της Σαν Ζερμέν που βρίσκουν την ευτυχία σε ένα θερμός με τσάι, αστρολόγους που βιάζονται να προβλέψουν θανάτους και πάρτι, πολλά πάρτι, με πρωταγωνίστρια την δαιμόνια ρεπόρτερ Φρανσουάζ  που θα προσπαθήσει να βάλει μια τάξη στο χάος. Ένα συνονθύλευμα σπαρταριστών σκηνικών και χαρακτήρων που σφύζουν από ζωή, κωμικά και ανυπόμονα να δράσουν.

Τα ευτράπελα μπλέκονται με τη δράση σπιρτόζικα δίνοντάς στον αναγνώστη την αίσθηση ότι παρακολουθεί καλομονταρισμένη ταινία. Και η ατμοσφαιρική αφήγηση του Αλεξάκη εξισορροπεί τους  αθυρόστομους χαρακτήρες και τα επαναλαμβανόμενα χιουμοριστικά μοτίβα που σε κάνουν να συνδεθείς με το βιβλίο και να νιώσεις ότι είσαι κι εσύ εκεί, στο Ομπλίκ. Και στο οποίο Ομπλίκ οφείλεται μεγάλο μέρος της επιτυχίας του βιβλίου, αφού μιλάμε για ένα άκρως γοητευτικό σκηνικό. Ένα φανταστικό νησί κάπου στη Γαλλία, μουντό, ομιχλώδες, δύστροπο, σχεδόν ξεχασμένο από την υπόλοιπη χώρα, που ακολουθεί τους δικούς του κανόνες. Κάπου εδώ να σημειώσω ότι το σκηνικό του Ομπλίκ βασίζεται, σύμφωνα με τον Αλεξάκη, σε κάποιο πραγματικό γαλλικό νησί το οποίο ακόμα δεν έχω καταφέρει να ανακαλύψω. Ίσως εσείς σταθείτε πιο τυχεροί!

Αν έχετε διάθεση για ένα βιβλίο που θα σας κάνει να ξεχαστείτε και να γελάσετε με την καρδιά σας, αυτό το μυθιστόρημα είναι για εσάς. Καλώς ήρθατε λοιπόν στο καταραμένο Ομπλίκ, το οποίο αποδεικνύεται άκρως φιλόξενο για τον αναγνώστη. Ένα μέρος όπου όλα μπορούν να συμβούν χάρη στο απρόσμενο της ανθρώπινης φύσης και στο χιούμορ που ξεφυτρώνει ακόμα και στο πιο άγονο έδαφος.

Ομπλίκ | Συγγραφέας: Λάζαρος Αλεξάκης | Εκδόσεις Αίολος

 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 111 Άρθρα

Γεννήθηκε πριν κάμποσα χρόνια στην Πάτρα, κι από τότε ψάχνει τον τόπο που θα την κρατήσει. Σπούδασε δημοσιογραφία και φωτορεπορτάζ και προσωρινά ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συγκατοικώντας με ένα μεγάλο σκύλο. Ξοδεύει την ενέργειά της σε ταξίδια, λογοτεχνία, μελαγχολικές μουσικές, όμορφες ταινίες και καλό φαγητό. Παρ’ ότι εκ φύσεως πεσιμίστρια, πιστεύει πως η ομορφιά της ζωής υπάρχει παντού, και αυτό προσπαθεί να αποτυπώνει με τις φωτογραφίες και τα κείμενά της. http://syn-grafika.blogspot.gr/ http://naliaginger.tumblr.com/

RELATED ARTICLES


Back to Top