Τέταρτο

99 Προβολές

«Προσωπική συμφωνία» – Όταν η τέχνη δεν έχει σχέση με την πολιτική

TakingSides@StavrosHabakis-2



Ο Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μαέστρους του 20ου αιώνα. Τιμήθηκε γι΄αυτό και χαίρει της εκτίμησης όλων των μουσικόφιλων ανά τον κόσμο. Σήμερα, γιατί στην εποχή του (πέθανε το 1954) έχαιρε της εκτίμησης και του Αδόλφου Χίτλερ. Ο ίδιος (ο μαέστρος), έβλεπε τον εαυτό του σαν ένα ρομαντικό θεωρητικό ιδεαλιστή της μουσικής, που αγαπούσε τη χώρα του. Έτσι, παρέμεινε στην Γερμανία και το ναζιστικό καθεστώς τον εκμεταλλεύθηκε. Τον χρησιμοποίησε για να δώσει κύρος σε μια απαίδευτη κάστα ανθρώπων, που εν πολλοίς δεν γνώριζαν και πολλά για την μουσική ή μάλλον γνώριζαν ότι μπορούσαν να την φέρουν στα μέτρα τους.

Το έργο «Προσωπική συμφωνία» του Ρόναλντ Χάργουντ γράφτηκε το 1955 και βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα· τα οποία ο συγγραφέας άντλησε από τα ημερολόγια του Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ. Η παράσταση, αποδόθηκε σε παγκόσμια πρώτη από τον μεγάλο Χάρολντ Πίντερ ενώ στον ρόλο του μαέστρου ο Ντάνιελ Μάσεϊ απέσπασε το βραβείο Λόρενς Ολίβιε.

TakingSides@StavrosHabakis-3


Στην Πάτρα, παρακολουθήσαμε την «Προσωπική συμφωνία» στο θέατρο Πάνθεον, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά· και στον ρόλο του μαέστρου τον σπουδαίο Νικήτα Τσακίρογλου. Το έργο μας μεταφέρει σε ένα ανακριτικό δωμάτιο των Συμμάχων. Εκεί ο Ταγματάρχης Άρνολντ (Αλέξανδρος Μποτυρδούμης) ανακρίνει από τον ιεραρχικά κατώτερο μέλος της ορχήστρας του Βερολίνου μέχρι τον ανώτερο.

Η παράσταση, με στατική δράση, αποδίδεται με τη συνταγή του καλοφτιαγμένου έργου (αρχή- μέση και τέλος) με επιθετικές στιχομυθίες και γρήγορη ταχύτητα διαλόγου. Οι κορυφώσεις συντελούνται σε κάθε σκηνή, ενώ η μουσική λειτουργεί συνδηλωτικά στο να καταλάβουμε τις εντάσεις. Οι σχέσεις των ηρώων, αποκαλύπτονται σταδιακά μέσα από εκθεματικές σκηνές· π.χ. το δεύτερο βιολί του μαέστρου Χέλμουντ Ρόντε (Χρήστος Βαλαβανίδης) δίνει πληροφορίες για την συμπεριφορά του μαέστρου, απέναντι στον Χίτλερ. Έμφαση δίνεται, επίσης, στις σημασιολογικές διαφορές, με μια μανιχαϊστική διχοτόμηση (καλοί Σύμμαχοι, κακοί Γερμανοί).

Η μορφή της πλοκής του έργου, επιτρέπει στους ηθοποιούς να αποδώσουν ρεαλιστικές απεικονίσεις μέσα από την αυθεντικότητα των χαρακτήρων. Έτσι, βλέπουμε τον Νικήτα Τσακίρογλου να εμφανίζεται με το πάθος ενός μεγάλου μαέστρου ιδεαλιστή, προσδίδοντας κύρος στον ρόλο, ενώ ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης αποδίδει αρκετά καλά την ψυχολογική αληθοφάνεια του Ταγματάρχη Άρνολντ. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης σαν Ρόντε, προσδίδει κωμικότητα στον ρόλο, και η Άννα Ελεφάντη σαν γραμματέας Έμμυ Στράουμπε βοηθάει στην αποτύπωση των ρεαλιστικών απεικονίσεων με παρεμβατική ερμηνεία περισσότερο, όπως ακριβώς και οι Παναγιώτης Γουρζουλίδης στον ρόλο του υπολοχαγού και η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου στον ρόλο της Ταμάρας Ζαχς. Αξιοσημείωτο είναι πως το σκηνικό και τα κοστούμια κερδίζουν το κοινό από την αρχή με την ρεαλιστική, σχεδόν νατουραλιστική απεικόνιση των λεπτομερειών που προβάλλουν. Στα αρνητικά της παράστασης είναι η διάρκειά του, που με το διάλειμμα φτάνει στις τρεις ώρες.

Οι θηριωδίες των ναζί είναι γνωστές. Ο τρόπος που επέλεξε να αντισταθεί ένας άνθρωπος του πνεύματος, μην εγκαταλείποντας την πατρίδα του, δείχνοντας τη μουσική σαν τρόπο διαφυγής είναι αυτό που προβάλλεται έντονα στην «Προσωπική συμφωνία». Αυτή η αντίσταση είναι που λείπει από την Ελλάδα του σήμερα. Μια Ελλάδα, που οι πνευματικοί της άνθρωποι σιωπούν, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε ακροδεξιά στοιχεία να φωνάζουν, να σκυλεύουν την ιστορία και να υποδουλώνουν τις ανθρώπινες αξίες.

TakingSides@StavrosHabakis.com-21


Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Αθανασία Α. Καραγιαννοπούλου
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυλωνάς
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Παναγιωτοπούλου

Παίζουν:

Νικήτας Τσακίρογλου: Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ
Χρήστος Βαλαβανίδης: Χέλμουτ Ρόντε
Αλέξανδρος Μπουρδούμης: Ταγματάρχης Άρνολντ
Άννα Ελεφάντη: Έμμυ Στράουμπε
Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου: Ταμάρα Ζαχς
Παναγιώτης Γουρζουλίδης: Υπολοχαγός Ντέιβιντ Γουίλς

Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Από Μηχανής Θέατρο


ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
 
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Σχετικά με τον αρθρογράφο:
Έχει γράψει 71 Άρθρα

Δημήτρης Ζαπάντης. Γεννήθηκα πριν 38χρόνια στο κάστρο της Πάτρας, ακόμα εκεί είμαι και ατενίζω την αγαπημένη μου πόλη από ψηλά. Ξεκίνησα να σπουδάζω θεατρολογία, στο πανεπιστήμιο της και διάγω βίον ήρεμον και οικογενειακόν τρόπον τινά. Όνειρό μου είναι να γίνω «κάποιος». Μόλις μεγαλώσω και νοικοκυρευτώ θα τα καταφέρω... | [email protected]

RELATED ARTICLES

Back to Top

menu