Τέταρτο
178 Προβολές

Τα τραύματα είναι αθάνατα


Advertisement


Ζώντας χτίζεις πληγές, μαζεύεις τραύματα. Ό,τι δεν απορροφάται απ’ το δέρμα, θα μείνει για πάντα. Μπορεί να μην έχει τη ζωντάνια της στιγμής της γέννησής του, αλλά θα είναι εκεί, στα μάτια σου μπροστά για να το βλέπεις. Άλλες στιγμές θα αδιαφορείς, άλλες θα ξεσπάς σε κλάματα.

Όταν σε βρίσκει ευάλωτο ξυπνά, ανοίγει τα μάτια του και κοιτάζει τα δικά σου. Η ώρα αυτή αποκαλύπτει με θράσος πως θα είστε για πάντα μαζί, αιώνια αγκαλιασμένοι στην ψευδαίσθηση του λάθους και της ανικανότητας για διόρθωση, μα φυσικά δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τίποτα. Μιλάμε για παρελθόν.

Παρόλα αυτά, οι βαθιές πληγές θα φύγουν οριστικά όταν φύγεις εσύ, μάλλον καλύτερα, μόνο εσύ θα φύγεις. Οι μνήμες θα μείνουν για να στοιχειώσουν κάποιον άλλον. Μέχρι τότε θα είσαι έρμαιο των αποφάσεων τους.

Advertisement

Advertisement

 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Ε-αυτοί και άλλα δαιμόνια

Ε-αυτοί και άλλα δαιμόνια

Η Αυλή

Η Αυλή

Νύχτες φαντασμάτων

Νύχτες φαντασμάτων

Μια κουστωδία παραλόγου

Μια κουστωδία παραλόγου

 

Advertisement

 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 67 Άρθρα

Αλέξανδρος Παύλου, τριανταπεντάρης σχεδόν, κάτοικος Αθηνών, πολλά κακά σ’ αυτή την Πόλη, αλλά όπως κάθε τι κακό έτσι κι αυτή θα βρει ένα κόλπο για να σε κρατήσει δίπλα της εξαρτημένο. Στη δική μου περίπτωση το «κόλπο» λέγεται τέχνη. Θέατρο και μουσική είναι στην κορυφή της πνευματικής μου πυραμίδας κι η Αθήνα τα προσφέρει απλόχερα. | [email protected]

Advertisement

Back to Top