Τέταρτο

Θετικά rapid test βίας



Είναι ευανάγνωστο, όσο και να συγκαλύπτεται δημοσιογραφικά, το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί πια να αποφασίσει με νηφαλιότητα και υπευθυνότητα εξαιτίας της έλλειψης ακόμη και βραχυπρόθεσμου σχεδιασμού.

Και ακριβώς επειδή, τελικά και ο άρχων αυτής της κυβέρνησης, αποφεύγει να πάρει στις πλάτες του το ομολογουμένως μεγάλο βάρος της εποχής του κορονοιού, και με δεδομένη την δεδηλωμένη πολιτική του θέση για το τι σημαίνει στην πράξη αστυνομικό κράτος, οδηγείται η χώρα σε επικίνδυνες ατραπούς.

Μια κρατική, αστυνομικού τύπου βία, που υπερθεματίζεται και από τις αντίστοιχες βουλευτικές και συμπολιτευτικές δηλώσεις, ”καρφώματα” ονομάτων που και καλά την υποδαυλίζουν, την ξεκινούν δηλαδή, προβοκάρωντας ουσιαστικά μια έκρυθμη κατάσταση.

Ο φόβος του πρωθυπουργού σε σχέση με τις αποφάσεις που οφείλει να πάρει με γενναιότητα, ανεκτικότητα και κυρίως δημοκρατικότητα, οδηγεί το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα- που κατά την γνώμη του υπογράφοντος, αγωνίζεται στον πολιτικό στίβο ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο και αυτό οξύνει τα άκρα-σε μια για αυτό ακραία πολιτική θέση.

Στη θέση αυτή κατά την οποία οι πολίτες εκείνοι που χωρίς φόβο, αλλά με κοινωνική ευθύνη και αγωνιστικότητα δηλώνουν την παρουσία τους στο να βοηθήσουν σε νέες, πιο ανθρώπινες πολιτικές και κοινωνικές θέσεις χωρίς φόβο και ζόφο, θα αντιμετωπίζονται με rapid tests βίας.

Σε μια δηλαδή προσπάθεια, διάλυσης με γκλοπς, φωνές και έντονη σωματική κακοποίηση των πολιτών εκείνων που συσπειρώνονται με χαρακτηριστικό τους την κοινωνική αλληλεγγύη, την ανεκτικότητα, την αλληλοβοήθεια, την αναδημιουργία ομάδων, κοινοτήτων, κολλεκτίβων.

Αμέσως κινητοποιείται μια απρόσωπη ουσιαστικά αστυνομικού τύπου βία η οποία εντελώς τυφλά δοκιμάζεται πάνω στα κορμιά αυτών των πολιτών που εκφράζουν την κοινωνική τους αλληλεγγύη.

Αυτά τα rapid test αστυνομικής βίας δηλώνουν την πρόθεση της κυβερνώσας τάξης για απόλυτη καταστολή, αφού πάντα θα είναι θετικά.

Θετικά rapid tests αστυνομικής βίας που δηλώνουν εντελώς εσφαλμένα, αλλά απόλυτα μεθοδευμένα και οργανωμένα απο τα κυρίαρχα και καλοπληρωμένα Μέσα Μαζικής Εξόντωσης την μόνιμη ασθένεια των πολιτών στην ανημποριά της έκφραση των συναισθημάτων τους, στην ανικανότητά τους να αυτοοργανωθούν και να αποφασίσουν οι ίδιοι για την ζωή τους .

Και επειδή στα tests αυτά χρησιμοποιούνται γκλοπς και αισχρή σωματική βια και κακοποίηση, οι πολίτες πραγματικά ασθενούν, αφού κάποιοι από αυτούς οδηγούνται τραυματισμένοι στα νοσοκομεία.

Όσο η καθεστυκυία κατάσταση πολλαπλασιάζει τα θετικά εξ αρχής rapid tests βίας, τόσο η μοναδική σωτηρία από τον κορονοιό της ανθρώπινης απομόνωσης και δυστυχίας θα είναι το εμβόλιο της σαφώς και λανθασμένης ενοχής ότι για όλη αυτήν την δυστυχία και τον ζόφο των ημερών και των μηνών αυτών υπεύθυνος είναι ο κάθε πολίτης ξεχωριστά.

 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 149 Άρθρα

«Words are all we have», είπε ο Σάμουελ Μπέκετ. Mικρός σαν ήμουν, ήθελα να πραγματοποιηθούν οι τρεις ευχές που μου αναλογούσαν. Πάντα όμως έκανα την ίδια μοναδική ευχή. Τις άλλες δύο δεν χρειάστηκε να τις σπαταλήσω. Γιατί από μικρός βρήκα τους «Αγιους Τόπους» μου. Τους τόπους εκείνους όπου η μνήμη μου, δημιουργούσε τις λέξεις και οι λέξεις αρθρώνονταν σε λόγο. Μερικές φορές είμαι τυχερός και ο Λόγος με γεμίζει με το φως του. Τότε μιά βαθιά γαλήνη και παραδοχή με κατακλύζει. [email protected]


Back to Top