Τέταρτο
947 Προβολές

Το εγώ, το εσύ και άλλα παραμύθια

cage 22




Ονειρεύομαι μια μοίρα πουτάνα ξηγημένη με αγάπη στους απόκληρους.

Να μη μασάει τα λόγια της, να κάνει ότι γουστάρει το δίκιο.

Να χρωστάει ένα πιάτο φαΐ κι ένα σεντόνι ερωτευμένο ιδρώτα στα γερασμένα παιδιά της.

Έχω στήσει δόκανα να ξέρεις και περιμένω μια Κυριακή που να μην ξημερώνεται από ξεπουλημένα Σάββατα, να μην αγοράζει τη λησμονιά της πουλώντας χρόνο δανεισμένο απ’ τη φτώχεια της.

Έχω στήσει παγίδες στα πεζοδρόμια για υποψιασμένους περαστικούς κι ανυποψίαστους ξεπερασμένους.

Ορέγομαι διακαώς τη μέρα που θα το βουλώσουν τα εμβατήρια, κι ένας αντάρτης αέρας θα ξεριζώνει φθισικά ήθη από κοντάρια σε φασιστικά μπαλκόνια.

Τα βράδια δεν κοιμάμαι πια.

Βεβηλώνω το ιερό μπετό με ανίερες λέξεις ελπίδας.

Σκορπάω βλάσφημη κοινή λογική σε χαρτιά ποτισμένα με μνήμη και λύσσα.

Περνάω ξυστά από εισόδους πολυκατοικιών και βάζω τρικλοποδιά στη λοβοτομημένη κανονικότητα της μιζέριας του αθώου.

Κάθε που ξημερώνει, στήνομαι και παίρνω μάτι στα σκλαβοπάζαρα που πουλάνε ιδρώτα για λίγες χάντρες με ελπίδα μεταπώλησης στο επόμενο κορόιδο με ταμπελάκι παραγωγικής μηχανής.

Κι έμαθα να φτύνω τον κόρφο μου εκεί που η καταδίκη στην πείνα λέγεται επένδυση κι το σκυλολόι βαφτίζει το αλισβερίσι του προκοπή.

Κάτω απ’ το δέρμα μου φύτεψα φωτιές, για να σιγουρευτώ πως δεν θα ησυχάσω, κι ίσως γι αυτό βλέπω συχνά στον ύπνο μου μια θάλασσα γεμάτη χωρίς απελπισία.

Τα μάτια μου πέτρωσαν να περιμένουν το φωτεινό σημείο στον ορίζοντα, κι έτσι τα χείλη μου αρνήθηκαν να πετρώσουν όπως τόσα άλλα.

Κι έμεινα να κάνω σχέδια για έναν κόσμο με λευτεριά πολλή και δυστυχία λίγη.

Όνειρο θα πεις.

Ουτοπία.

Μα εγώ θεό δεν θέλησα, κι έτσι έμαθα να περιμένω τον παράδεισο από κουρασμένα χέρια μόνο.

Ούτε είδα αδερφέ μου ποτέ να γίνονται αλλού θαύματα, παρά σε ένα παντοτινό εδώ και τώρα.

Και μη ρωτήσεις ποιος είμαι ποτέ.

Αν δεν είμαι εσύ, δεν έχει καμία σημασία.


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
Ε-αυτοί και άλλα δαιμόνια

Ε-αυτοί και άλλα δαιμόνια

Η Αυλή

Η Αυλή

Νύχτες φαντασμάτων

Νύχτες φαντασμάτων

Τα τραύματα είναι αθάνατα

Τα τραύματα είναι αθάνατα

 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 29 Άρθρα

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Ήρθε απο νωρίς σε επαφή με την τέχνη και τον πολιτισμό παρακολουθώντας ομιλίες του Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Πρόκειται σαφώς για διαταραγμένο ψυχολογικά άτομο, καθώς τείνει να πιστεύει σε ανυπόστατα πράγματα όπως στους εξωγήινους, στο οτι ο elvis ζει, στην ελευθερία της εκφρασης και στην ελευθερία εν γένει. Στον ελεύθερο της χρόνο μελετά τα έργα μεγάλων κλασσικών ποιητών όπως του Νίκου καρβέλα και του Κωνσταντίνου Μπογδάνου. bordelobee.blogspot.com

Back to Top