Τέταρτο
225 Προβολές

Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον

Menelaos Myrillas / SOOC




Ο φιλόσοφος και θεωρητικός του Μαρξισμού, Μαξ Χορκχάιμερ, έλεγε ότι όποιος δεν μιλάει για τον Καπιταλισμό, δεν δικαιούται να μιλά και για τον φασισμό. Είχε δίκιο.

Ο Φασισμός, στην ιδεολογική και πολιτική του έκφανση, είναι η πιο ακραία και άγρια μορφή του Καπιταλιστικού συστήματος. Το μακρύ χέρι του Καπιταλισμού, και το μαντρόσκυλο της Αστικής τάξης που όταν το απαιτούν οι καιροί και οι πολιτικές συγκυρίες, βγαίνει μπροστά να περιφρουρήσει δια της βίας τα κεκτημένα της, υπερασπιζόμενος την ταξική εκμετάλλευση και επισφραγίζοντας την άνιση κατανομή του πλούτου, υπέρ των εκλεκτών προνομιούχων και ενάντια των πολλών που τον παράγουν. Είναι ο ρουφιάνος που παίρνει παρουσίες στη διαδικασία της παραγωγής, υπέρ των συμφερόντων των αφεντικών του, το ερπετό που ελίσσεται και αλλάζει δέρμα αναλόγως και κατά περίπτωση. Άλλοτε με την ασυλία του πολιτικού κόμματος, άλλοτε με πρακτικές παρακράτους κι άλλοτε με δημοκρατικό δήθεν μανδύα, εισχωρεί στα ζωτικότερα κομμάτια της κοινωνίας, με αφηγήματα που εξιτάρουν το κοινό αίσθημα και αναβιώνουν βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις, όπως το Έθνος, η Πατρίδα ή η Φυλή, δηλητηριάζει με μίσος συνειδήσεις, αποσκοπώντας στη γενικευμένη σύγχυση και στην επικράτηση του ισχυρού που θα χειραγωγεί και θα ελέγχει τις μάζες, υποτάσσοντάς τες στις μεγαλομανείς και άρρωστες βλέψεις του. Με τις πλάτες του πολιτικού και μιντιακού βόθρου, την επικάλυψη μιας δήθεν μαγκιάς και αντισυστημικού τσαμπουκά και με μιλιταριστικά πρότυπα ομοιόμορφης αγέλης, επιβάλλει την τοξική και αποκτηνωμένη του ιδεολογία, δημιουργώντας πειθήνια πιόνια και πιστούς υπηρέτες, στο όνομα και στις διαταγές πάντα ενός «Αρχηγού».

Τα άτομα που υιοθετούν και ακολουθούν τέτοιες επαίσχυντες αντιλήψεις και πρακτικές, συνήθως είναι άνθρωποι με ακαλλιέργητα και πρωτόγονα ένστικτα, χαμηλή αυτοεκτίμηση και συνεπώς εύκολα διαχειρίσιμα, συμπλεγματική ψυχοσύνθεση και βαθιά κόμπλεξ κατωτερότητας. Ακριβώς λόγω αυτών των γνωρισμάτων έχουν την ανάγκη να ανήκουν σε μια αγέλη, ώστε να νιώθουν σημαντικά, και στο βωμό αυτής της ανάγκης είναι διατεθειμένα να κάνουν οτιδήποτε τους ζητηθεί. Άλλωστε η δράση καθεαυτή, είναι θεμελιώδες προαπαιτούμενο τους. Δράση χωρίς σκέψη, μιας και η σκέψη για τους φασίστες δηλώνει αδυναμία. Το σημαντικότερο όλων είναι η εξαργύρωση του μεροκάματου ή μιας απλής εκτίμησης στα μάτια των ιεραρχικά ανωτέρων τους.

Πρόκειται για θρασύδειλα και μιαρά υπανθρωπάκια, που μέσα σε αυτό το πλαίσιο βρίσκουν την κατάλληλη ευκαιριούλα, ώστε να εξελιχθούν σε κάτι παραπάνω από μπράβοι της νύχτας, τραμπούκοι του υποκόσμου ή το πολύ θυρωροί σε μπουζουξίδικα. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν αγαπούν τίποτα, σιχαίνονται ακόμα και τα ίδια τους τα άντερα και βασίζονται μόνο στο ψέμα, στην ιστορική διαστρέβλωση και έλλειψη κριτικής σκέψης, προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους. Είναι εχθροί της Ζωής, μισούν ό,τι δεν καταλαβαίνουν, καταδιώκουν οτιδήποτε διαφορετικό, δρουν και επιβιώνουν μόνο στον φυσικό τους χώρο που δεν είναι άλλος από τα σκοτάδια της μαφίας, της σήψης και της σαπίλας.

Πάνω από όλα όμως, ο φασισμός είναι νοοτροπία και διαχέεται παντού στην καθημερινή μας ζωή. Από το ίδιο μας το σπίτι, μέχρι τους χώρους δουλειάς, το σχολείο, τη σχολή, την παρέα μας. Φασισμός είναι η λεκτική ή σωματική βία, η κακοποίηση των ζώων, η ασεβής συμπεριφορά στην τρίτη ηλικία ή σε οποιονδήποτε αδύναμο, η ρατσιστική ή σεξιστική ρητορική και η επιβολή του φόβου ως το κυριότερο μέσο χειρισμού και ελέγχου. Εχθρός του η μόρφωση, το διάβασμα, η αμφισβήτηση, η ευγένεια, το συναίσθημα, η πολιτισμένη συμπεριφορά και οτιδήποτε άλλο καθιστά έναν ολοκληρωμένο, χειραφετημένο και κοινωνικά ενσυνείδητο άνθρωπο. Είναι μια σειρά από αισχρά και πρωτόγονα ένστικτα που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας ή και μέσα μας, στα οποία επιβάλλεται να απαντάμε την ίδια στιγμή που συμβαίνουν.

Η αναβλητικότητα είναι σύμμαχος της παρακμής και η μελλοντική ανάθεση γαργαλάει αθόρυβα και γλυκά την αδρανή θυματοποίηση, απενοχοποιώντας το υποκείμενο από τις ευθύνες του. Δεν υπάρχει «πριν», ούτε «μετά». Υπάρχει μόνο «τώρα». Δεν υπάρχουν «άλλοι» υπάρχουμε μόνο εμείς! Και οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε να καλυτερεύσουμε έστω λίγο τη γωνιά που μας αναλογεί και να την παραδώσουμε λίγο πιο ανθρώπινη στους επόμενους.

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα παρόλο που έζησε την κτηνωδία του φασισμού, δεν τιμωρήθηκαν ποτέ οι δωσίλογοι της κατοχής, και σήμερα κυκλοφορούν ανάμεσα μας οι απόγονοι τους και νοσταλγοί του.

Στις 7/10/2020 βγαίνει η απόφαση για τη Χρυσή Αυγή, ένα από τα πλέον καθαρόαιμα ναζιστικά μορφώματα που δρα στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια. Προφανώς και δεν θα ξεμπερδέψουμε από τον φασισμό εκείνη τη μέρα. Θα φωνάξουμε όμως ότι ορισμένοι εκφραστές του, τραμπούκοι δολοφόνοι, που είχαν την θρασύτατη απαίτηση να αντιμετωπιστούν με πολιτικούς όρους, πρέπει να κριθούν ένοχοι και να σαπίσουν στη φυλακή. Πρόκειται για μια ιστορικής σημασίας μέρα, και το γεγονός ότι μετά από 5,5 χρόνια δίκης φτάσαμε εδώ, οφείλεται ασφαλώς στον ψυχοφθόρο αλλά και ανηλεή αγώνα της οικογένειας του Παύλου και όλων των συγγενών των υπολοίπων θυμάτων, της νομικής ομάδας που στάθηκε δίπλα και στο ύψος των περιστάσεων από την πρώτη στιγμή και φυσικά σε όλο τον αντιφασιστικό και υγιώς σκεπτόμενο κόσμο που μάχονταν και μάχεται εκεί έξω με κάθε τρόπο να νικήσει η ζωή και όχι ο θάνατος. Το φως και όχι το σκοτάδι. Η μέρα εκείνη δεν θα είναι η αρχή, ούτε το τέλος. Θα είναι ένα ακόμα στιγμιότυπο στο συνεχή και ασταμάτητο αγώνα κατά του φασισμού, και των υπανθρώπων νοσταλγών του. Έχουμε χρέος να γίνουμε μέρος αυτής της εικόνας. Το χρωστάμε σε εμάς και σε όσους χάθηκαν. Το χρωστάμε στην ιστορία και πρέπει να φωνάξουμε ακόμα μια φορά ότι η κοινωνία που ονειρευόμαστε, θα έχει τόσο ισχυρά στεγανά που δεν θα μπορεί να διαπεράσει ούτε σταγόνα από το φασιστικό δηλητήριο. Το χρωστάμε σε κάθε άνθρωπο που αυτή τη στιγμή υψώνει την γροθιά του σε οποιαδήποτε γωνιά της Γης.

7/10, ανάβουμε το σπίρτο της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης, και το πετάμε στο προσάναμμα του μίσους και της σήψης.

Όλα συνεχίζονται…


 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

 
 
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 
 

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Έχει γράψει 18 Άρθρα

Ο Γιάννης Μίχας Νεονακης ή αλλιώς Dave, ζει ανάμεσα μας απο τον Αύγουστο του 1983. Είναι ιδρυτικό μέλος των «Φράξια» ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικα συγκροτήματα της ανεξάρτητης σκηνής και ασχολείται με τον στίχο αλλά και γενικότερα με τον πεζό λόγο από την ηλικία των 13. Εκτός από την δισκογραφία του γκρουπ και την προσωπική του, έχει εκδώσει ένα βίβλιο με στίχους με τίτλο «Έχω τον λόγο μου» από τις Εκδόσεις Κονιδάρη και μια συλλογή ποίησης και στοχασμών με τίτλο «Αποσιωπητικά», από τις Εκδόσεις Grotesque. Δηλώνει πρωταγωνιστής παρασκηνίου, συνοδηγός, περιθωριακά ρομαντικός και κομπάρσος του «λίγο απ'όλα». | [email protected]

Back to Top